Chapter Title : മാഡത്തിന്റെ നൈറ്റി 9 [Pavi]

തേൻ പുരട്ടിയ പൂറ്റിലേക്കും വിടവുകളിലേക്കും ഉറുമ്പുകളെ ഓരോന്നായി ചൊരിഞ്ഞു.

തേനിന്റെ മണം പിടിച്ച് ഉറുമ്പുകൾ അവളുടെ പൂറിലൂടെയും അതിനുള്ളിലെ ലോലമായ ചർമ്മത്തിലൂടെയും ഇഴഞ്ഞു കയറാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ട്രീസയുടെ ശരീരം വെട്ടിവിറച്ചു. ആദ്യത്തെ കടി അവളുടെ മർമ്മഭാഗത്ത് തന്നെ കിട്ടിയതും അവൾ ഉച്ചത്തിൽ നിലവിളിച്ചു കൊണ്ട് കൈകൾ താഴ്ത്താൻ ആഞ്ഞു.

"ഫട്ടാക്!"

പവിത്രന്റെ ചാട്ടവാർ അവളുടെ വയറിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങി. "കൈ താഴ്ത്തരുത് എന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേടി!" അവൻ അലറി.

വേദനയും ഉറുമ്പുകടിയും കാരണം അവൾക്ക് എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു. കൈകൾ മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച്, കാലുകൾ കവച്ചുവെച്ച അവസ്ഥയിൽ അവൾ അവിടെ വിറച്ചു നിന്നു. ഉറുമ്പുകൾ അവളുടെ പൂറിന്റെ ഓരോ സുഷിരങ്ങളിലേക്കും അരിച്ചു കയറി കടിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവൾ ശ്വാസം കിട്ടാതെ പിടഞ്ഞു. നഗ്നതയും അപമാനവും വേദനയും ഒരേപോലെ അനുഭവിച്ച് ട്രീസ അവിടെ തകർന്നു നിന്നു.

നിമ്മി അരികിൽ നിന്ന് ആ കാഴ്ച ഫോണിൽ പകർത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പവിത്രൻ ഒരു സിഗരറ്റ് കൂടി കത്തിച്ച്, ആ പുക അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് ഊതി. ട്രീസയുടെ ആ അഹങ്കാരമെല്ലാം ആ ഉറുമ്പുകടിയിൽ ഉരുകിത്തീരുന്നത് അവൻ ആസ്വദിച്ചു. പണ്ട് താൻ അനുഭവിച്ച അതേ നരകം ഇന്ന് അവൾക്ക് തിരിച്ചു നൽകിയ ആശ്വാസത്തിലായിരുന്നു പവിത്രൻ. പാവം പവിത്രൻ മരിച്ചിരിക്കുന്നു, ഇപ്പോൾ അവിടെയുള്ളത് പ്രതികാരദാഹിയായ ഒരു വേട്ടക്കാരൻ മാത്രമായിരുന്നു.

ഫാം ഹൗസിന്റെ ആ ഇടുങ്ങിയ മുറിയിൽ, ഉറുമ്പുകളുടെ കടിയേറ്റ് പിടയുന്ന ട്രീസയെ അതേ അവസ്ഥയിൽ ഉപേക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് പവിത്രനും നിമ്മിയും പുറത്തേക്ക് പോയി. മണിക്കൂറുകളോളം അവൾ അവിടെ ആ നരകം അനുഭവിച്ചു. കൈകൾ മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തിപ്പിടിക്കാൻ വയ്യാതെ അവൾ തളർന്നു പോയിരുന്നു. ഓരോ തവണ കൈ താഴ്ത്തുമ്പോഴും പവിത്രന്റെ ചാട്ടവാർ തന്റെ ഉടലിൽ വീഴുമെന്ന് അവൾ ഭയന്നു. പക്ഷേ, ശരീരം തളർന്നതോടെ അവൾ ബോധരഹിതയായി ആ തൂണിൽ തന്നെ കെട്ടിയിട്ട നിലയിൽ തൂങ്ങിക്കിടന്നു.

ഏകദേശം നാല് മണിക്കൂറിന് ശേഷം പവിത്രനും നിമ്മിയും തിരികെ വന്നപ്പോൾ ട്രീസ ബോധമില്ലാതെ കിടക്കുകയായിരുന്നു. അവളുടെ പൂറിലും തുടകളിലും ഉറുമ്പുകൾ കടിച്ച് ചെറിയ ചുവന്ന തടിപ്പുകൾ വന്നിരുന്നു. പവിത്രൻ ഒരു ബക്കറ്റ് തണുത്ത വെള്ളം അവളുടെ മുഖത്തേക്ക്