Chapter Title : മാഡത്തിന്റെ നൈറ്റി 9 [Pavi]

കൈകൾ കൂപ്പി കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അപേക്ഷിച്ചു.

"പണമോ? നിന്റെ പണം കൊണ്ടൊന്നും എനിക്ക് കിട്ടിയ ആ മുറിവുകൾ ഉണങ്ങില്ല ട്രീസ. വേഗം തുടങ്ങിക്കോ, അല്ലെങ്കിൽ ആ ഷോക്ക് വടി നിന്റെ ശരീരത്തിൽ എവിടെ കയറുമെന്ന് എനിക്ക് പോലും അറിയില്ല," അവൻ ശബ്ദമുയർത്തി.

വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകൾ കൊണ്ട് ട്രീസ തന്റെ കറുത്ത കുർത്തിയുടെ ബട്ടണുകൾ ഓരോന്നായി അഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. കണ്ണീർ അവളുടെ കവിളിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങി ആ നനഞ്ഞ മാസ്കിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചു. ഓരോ ബട്ടൺ അഴിക്കുമ്പോഴും അവൾ പവിത്രന്റെ കാല്ക്കൽ വീണ് കേണു.

"പവി... വേണ്ട... എനിക്ക് വയ്യ... എന്നെ കൊല്ലൂ, പക്ഷേ ഇത് ചെയ്യിപ്പിക്കരുത്," അവൾ തേങ്ങിക്കൊണ്ട് നിലവിളിച്ചു.

"കൊല്ലാനാണെങ്കിൽ നിന്നെ എപ്പോഴേ കൊല്ലാമായിരുന്നു ട്രീസ. എനിക്ക് വേണ്ടത് നിന്റെ ഈ അഹങ്കാരം തകരുന്നത് കാണാനാണ്. അഴിക്ക്!" അവൻ ആജ്ഞാപിച്ചു.

കരച്ചിലിനും തേങ്ങലിനും ഇടയിൽ അവൾ തന്റെ കുർത്തി ഊരി തറയിലേക്ക് ഇട്ടു. ഇപ്പോൾ അവൾ അടിവസ്ത്രങ്ങൾ മാത്രമായി അവന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുകയാണ്. ആ തണുത്ത കാറ്റേറ്റപ്പോൾ അവളുടെ ശരീരം വെട്ടിവിറച്ചു. താൻ പണ്ട് പവിത്രനെ നഗ്നനാക്കി നിർത്തി പരിഹസിച്ച അതേ അവസ്ഥയിൽ ഇന്ന് അവൾ നിൽക്കുന്നു. നാണക്കേട് കൊണ്ട് അവൾ മുഖം കുനിച്ചു.

"തീർന്നില്ലല്ലോ... നിന്റെ ഈ കറുത്ത പാന്റും കൂടി അഴിക്ക്. എനിക്ക് നിന്നെ പൂർണ്ണമായും കാണണം," പവിത്രൻ ഒരു സിഗരറ്റ് കത്തിച്ച് അതിന്റെ പുക അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് ഊതിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"പവി... എന്റെ ദൈവമേ... എന്നോട് ഇത് ചെയ്യല്ലേ..." അവൾ തറയിൽ മുട്ടുകുത്തി ഇരുന്ന് അവന്റെ കാലുകൾ പിടിച്ചു. "ഞാൻ നിന്റെ അടിമയാകാം, നീ പറയുന്നത് പോലെ ചെയ്യാം... പക്ഷേ ഇത്..."

പവിത്രൻ അവളുടെ കൈകൾ തട്ടി മാറ്റി. "അടിമയാകാൻ നീ ഇനിയും ഒരുപാട് പഠിക്കാനുണ്ട് ട്രീസ. വേഗം അഴിക്ക്!"

അവൾ വിറയലോടെ തന്റെ പാന്റ് താഴേക്ക് മാറ്റി. അവളുടെ ആഡംബര വസ്ത്രങ്ങൾ എല്ലാം ഇപ്പോൾ പവിത്രന്റെ കാൽക്കീഴിൽ ഒരു കൂമ്പാരമായി കിടക്കുന്നു. തന്റെ ശരീരം മറയ്ക്കാൻ കൈകൾ കൊണ്ട് ശ്രമിക്കുന്ന അവളുടെ ആ അവസ്ഥ കണ്ട് പവിത്രന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു ക്രൂരമായ സംതൃപ്തി പടർന്നു. അവൾ ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെപ്പോലെ അവിടെയിരുന്ന് വിതുമ്പുകയായിരുന്നു. ട്രീസ ജോൺ എന്ന അഹങ്കാരിയായ മിസ്ട്രസ്സ് ഇന്ന് വെറുമൊരു നിസ്സഹായയായ പെണ്ണായി അവന്റെ മുന്നിൽ തകർന്നു വീണിരിക്കുന്നു.

ഹാളിന്റെ ഒരു മൂലയിൽ പവിത്രൻ തന്റെ ട്രൈപ്പോഡ് ഉറപ്പിച്ചു. അത്യാധുനികമായ ആ ക്യാമറയുടെ ലെൻസ് കൃത്യമായി