Chapter Title : മാധവിക്കുട്ടി 3 [ശിവാനി]

നിന്നതും കൂടി ആയപ്പോൾ മനോജിന്റെ കങ്കാണി മുണ്ടിനടിയിൽ വെട്ടി വിറച്ചു...

"അവിടേം മുടി ഒഴിഞ്ഞു നില്ക്കുന്നു..."

മനോജ് മനസ്സിൽ കുറിച്ചു...

അമ്മയെ മനോജ് ഇത്ര വശ്യതയോടെ ഇതിന് മുമ്പ് കണ്ടിട്ടില്ല... എന്ന് ഉറപ്പായിരുന്നു

കനത്ത ചന്തികൾ ഇളകിമറിയുന്നത് കണ്ടു നില്ക്കാൻ വിശ്വാമിത്രന് പോലുമാകില്ല...

തല ചിക്കി തോർത്തിക്കൊണ്ട് അമ്മ തുണി മാറുന്ന മുറിയിലേക്ക് കയറി....

ബുദ്ധഭിക്ഷുവിനെ പിന്തുടർന്ന ചണ്ടാല സ്ത്രീയെ പോലെ മനോജ് മുറിയുടെ വാതിൽക്കൽ എത്തി...

അന്തർ നേത്രം കൊണ്ട് കാണുമ്പോലെ... പിന്നിലെ മനോജിനെ ഉദ്ദേശിച്ച്... മാധവിക്കുട്ടി ക്ഷണനേരം കൊണ്ട് ദേഹത്ത് ശേഷിച്ച മുണ്ട് ഉരിഞ്ഞെറിഞ്ഞു...

വിശാലമായ മുതുകും കനത്ത് ഉന്തി നില്ക്കുന്ന ചന്തിയും വടിക്കാതെ തന്നെ രോമമകന്ന് കിടക്കുന്ന നീളൻ കാലുകളും....!

മാധവിക്കുട്ടിയുടെ പിന്നഴകിൽ ഭ്രമിച്ച് മനോജിന്റെ കുട്ടൻ അറിയാതെ സർക്കസ് കൂടാരം തീർത്തു...

"അരുതാത്തത് തോന്നിക്കല്ലേ..."

എന്ന പ്രാർത്ഥനയോടെ മനോജ് ഉൾവലിഞ്ഞു...

പിറന്ന കോലത്തിൽ നൂൽബന്ധം ഇല്ലാതെ മനോജിനെ നേരിടാൻ അഭിമുഖമായി തിരിഞ്ഞെങ്കിലും കടുത്ത നിരാശയായിരുന്നു... മാധവിക്കുട്ടിക്ക്......

വെട്ടുപോത്ത് കണക്ക് വെട്ടിത്തിരിഞ്ഞ് തുണി ഉടുത്ത് ഉമ്മറപ്പടിയിൽ മാധവിക്കുട്ടി കണ്ണീർ വാർത്തിരുന്നു...

അല്പം കഴിഞ്ഞ് വീടിന് പിന്നാമ്പുറത്ത് ഉണങ്ങിയ തുണി എടുക്കാൻ പോയ മാധവിക്കുട്ടി ഒരു കാഴ്ച കണ്ട് നടുങ്ങി

ഭിത്തിയിൽ ചാരി നിന്ന് വലത് കാൽ ഭിത്തിയിൽ ഉറപ്പിച്ച് മരണ ഗോഷ്ടി കാണിക്കുമ്പോലെ വിറ കൊണ്ട് മനോജ് സർവ്വ ശക്തിയും സംഭരിച്ച് സ്വയം ഭോഗം ചെയ്യുന്നു....

കഴപ്പിന്റെ ആൾരൂപമായ സ്വന്തം അമ്മ ആർത്തി പൂണ്ട് നോക്കി നിന്നത് അവന് ഒരു തടസ്സമായില്ല...

തുടരും