Chapter Title : മാധവിക്കുട്ടി [ശിവാനി]

വ്യായാമത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു....

ശാരദയുടെ ആഴങ്ങളിൽ ശങ്കരൻ തുഴയെറിഞ്ഞു...

ശങ്കരന്റെ നരകേറിയ നെഞ്ചിൽ തളർന്ന് മയങ്ങിയ ശാരദ വിയർത്ത കക്ഷരോമങ്ങൾ വിരലിൽ ചുറ്റി ഒരൂട്ടം കാര്യങ്ങൾ പറയാൻ തയാറെടുത്തു...

"അതേ.....നമ്മടെ മോടെ കാര്യം എങ്ങനാ...? പറ്റിയ ഒരു ചെറുക്കനെ നോക്കണ്ടേ..?"

ശാരദ ചിണുങ്ങി

" എന്തേ.... ഇപ്പോ പെട്ടെന്നൊരു വെളിപാട്..?"

തൂങ്ങാൻ തുടങ്ങിയ മുലകൾ പിടിച്ച് നേരെയാക്കി ശങ്കരൻ കാര്യം നിസ്സാരവല്കരിക്കാൻ നോക്കി....

" ഇന്ന് ഞാൻ പെണ്ണിന്റെ മുറി തൂക്കാൻ ചെന്നപ്പോ ഞാൻ അന്തിച്ച് പോയി... ഉണങ്ങിയ വഴുതനയുടെ ഒരു കൂമ്പാരം... മുറിയിൽ..."

ശാരദ കാര്യത്തിന്റെ ഗൗരവാവസ്ഥ വിവരിച്ചു

"നീയിത് ഒരു മഹാകാര്യം കണക്ക് എഴുന്നള്ളിക്കാൻ ഒന്നും നിക്കണ്ട..... ഇതൊക്കെ പതിവല്ലേ..? നിനക്ക് തല്കാലം അതിന്റെ ആവശ്യം ഇല്ലാത്തോണ്ടല്ലേ..?"

കാര്യത്തിന്റെ ഗൗരവം കുത്തിച്ചോർത്തി ശങ്കരൻ മൊഴിഞ്ഞു

" നിങ്ങൾക്ക് എല്ലാം തമാശയാ... വേലി ചാടുമ്പോ അറിഞ്ഞോളും..."

വഴുക്കലുള്ള തളർന്ന കുണ്ണ കലിപ്പ് തീർക്കാൻ എന്നോണം ആട്ടിയെറിഞ്ഞ് ശാരദ ചൊടിച്ചു

ശാരദ പറയുന്നതിലും കാര്യമുണ്ട്..... വല്ലാത്ത തൊലി മിനുപ്പും മുഴുപ്പുമാ ,പെണ്ണിന്..! മുലകളുടെ എടുപ്പ് കണ്ടാൽ പെണ്ണിന് പോലും കൈ തരിക്കും...പിന്നെ ആ ഒരു ഒന്നൊന്നര ചന്തിയും...! പോരാത്തേന് ആരേയും കറക്കി വീഴ്ത്താൻ പോരുന്ന കടക്കൺ വിക്ഷേപവും...

ഒരു ബോമ്പാണ് വീട്ടിൽ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്ന യാഥാർത്ഥ്യം പതുക്കെയാണെങ്കിലും ശങ്കരനും ഉൾക്കൊണ്ടു തുടങ്ങി.....

=== = = = = = = =

ആയിടെ മാധവിയുടെ വീട്ടിൽ നിന്നും ഏറെ അകലെയല്ലാതെ ഒരു വീട് പണി ആരംഭിച്ചു

വെറും ഒരു വീട് പണി എന്ന് കേവലമായി പറയാൻ കഴിയില്ല... 18000 സ്ക്വയർ ഫീറ്റിൽ ഒരു പടു കൂറ്റൻ ബംഗ്ലാവ്......!

പാറപ്പണിക്കായി എത്തിയത് നാഗർകോവിലിന് അടുത്തു നിന്ന് മറവൻമാരാണ്.....

അവരിൽ ഒരാൾ കൃഷ്ണൻ കുട്ടി ആയിരുന്നു.....,

കരിമ്പാറയിൽ കൊത്തി എടുത്തത് പോലുള്ള രൂപം.....പുരുഷ സൗന്ദര്യത്തിന്റെ അവസാന വാക്കായിരുന്നു.... കൃഷ്ണൻകുട്ടി...

കാവിൽ തൊഴുത് മടങ്ങും വഴിയാണ് മാധവി കൃഷ്ണൻ കുട്ടിയെ കാണുന്നത്.....

ആദ്യ ദർശനത്തിൽ തന്നെ അവരുടെ കണ്ണുകൾ ഉടക്കി..... കഥകൾ ഒരായിരം കൈമാറി...

മാധവിയുടെ ഉള്ളിൽ വിഗ്രഹം കണക്ക് കൃഷ്ണൻ കുട്ടി