Chapter Title : മാല പടക്കം [Sharon]

ചേർന്ന് ഇരുന്നു. പാലാസോ പാന്റ് ആയതിനാൽ ബൈകിലുള്ള മുൻപോട്ടുള്ള യാത്രയിൽ കാറ്റിന്റെ ശക്തിയിൽ  പാന്റ് ആടിയൂല ഞ്ഞു..തുടയ്ക്കുള്ളിലേക് കാറ്റുകടന്നപ്പോൾ അതവൾക്കൊരു ആശ്വാസമായി തോന്നി. ഇറുകിയ  തുടക്കുള്ളിൽ മുറുകിയ പാന്റിയാൽ പൊതിഞ്ഞു നിന്ന മദന പൊയ്കയിൽ അത് കുളിരെകി.....
അയാളുടെ കൈകൾ  അവളുടെ തുടയ്ക് മുകളിൽ സ്ഥാനം ഉറപ്പിച്ചു.. നിമ്മി ഒന്നു ഞെട്ടിയെങ്കിലും അത് കാര്യമാക്കിയില്ല. കാരണം  കുരുവിള സാറിന് തന്നെ  കാണുമ്പോഴുള്ള ഇളക്കം  ഇന്നോ ഇന്നലെയോ കാണാൻ തുടങ്ങിയതല്ലെയല്ല എന്നവൾക്കു  നന്നായിട്ട്അ റിയാം. നിമ്മി ഒന്നുകൂടി  പിന്നോടാഞ്ഞ് ഇരുന്നു കീഴ്ച്ചുണ്ട് കടിച്ചു കൊണ്ടു ഒരു ചിരി  അവളുടെ മുഖത്തു മിന്നിമാഞ്ഞു. അവൾ അയാളുടെ ചലന ങ്ങൾ ഓരോന്നും അറിഞ്ഞുകൊണ്ടു ആസ്വദികും പോലെ തോന്നി.
അയാൾ വീണ്ടും സംസാരം തുടർന്നു , " മോളെ രാവിലെ കണ്ടപ്പോഴേ ചോദി ക്കണം എന്നു കരുതിയതാ,, എന്ത് പറ്റി ഒരു തെളിച്ച  ഇല്ലായ്മ പോലെ. മുഖത്തൊക്കെ .. ഉറങ്ങി യില്ലേ രാത്രി?
" ഹേയ്.... സാറിന് അങ്ങനെ തോന്നിയോ..? നിമ്മി ചിരിച്ചു.  കാണുമ്പോഴൊക്കെ ഇരുവർക്കിടയിൽ  ഓപ്പൺ ആയിട്ടുള്ള സംസാരം ഉള്ളതിനാൽ  കുരുവിള  സാറിന്റെ മുനവെച്ചും ഡബിൾ മീനിങ്ങും ആയ ഓരോ ചോദ്യത്തിനും അതെ  രീതിയിൽ മറുപടി കൊടുത്താണ് നിമ്മിക് ശീലം ഇന്നും അതിനു കുറവ് വരുത്താൻ അവൾ  തീരു മാനിച്ചില്ല.. സംസാരം തുടർന്നു..
"കണ്ണിൽ ഉറക്കചുവടു കണ്ടപ്പോൾ..... ഞാൻ കരുതി  ഇന്ന് ഓഫ്‌ ഡ്യൂട്ടി ആയതുകൊണ്ട്  ആ പാവത്തിനെ ആട്ടുകല്ലിൽ മാവ് അരയ്ക്കാൻ  കൂട്ടി കാണു മെന്ന് "
കുരുവിളയുടെ ദ്വായർത്ഥ പ്രയോഗം  എന്നും നിമ്മി രസിച്ചിട്ടേയുള്ളു, അവളുടെ  ചുണ്ടിൽ ചിരി പടരുന്നത്  സൈഡ് മിററിൽ  കൂടി  അയാൾ കണ്ടു.. അയാളുടെ സംസാരം  അവൾ  നല്ലവണ്ണം  ആസ്വദിക്കാൻ തുടങ്ങി യെന്ന് അയാൾ മനസിലാക്കി.
"  ആട്ടു കല്ലിൽ അരി അരയ്ക്കാനോ "  നിമ്മി ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, നല്ല  ഉപമ  ആണല്ലോ  കുരുവിള  സാറെ.. അതെനിക്കിഷ്ടാ പെട്ടു കേട്ടോ.
" അപ്പോ ഇന്നലെ രാത്രി ആട്ടു കല്ലിൽ അരച്ച് കാണുമല്ലോ അല്ലെ, കണ്ണൊക്കെ ഉറക്കം തൂങ്ങുന്ന  തു കണ്ടു നേരത്തെ.. നന്നായി അരഞ്ഞ ലക്ഷണവും ഇല്ല.....