Chapter Title : മാളവിക 1 [Abhisha]

ശേഷം മാളവികയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അവളുടെ മുഖത്തെ ഗൗരവം കണ്ടിട്ടാകണം, അച്ഛൻ ആ തീരുമാനം ഔദ്യോഗികമായി തന്നെ അവളോട് വിശദീകരിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.

അച്ഛൻ: "മാളൂ, ഞാൻ രാഹുലിനോടും സംസാരിച്ചു. നമ്മുടെ ഔട്ട്‌ഹൗസ് ജോസഫിന്റെ പണിക്കാർക്ക് വാടകയ്ക്ക് കൊടുക്കാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു. അടുത്ത മാസം മുതൽ അവർ താമസം തുടങ്ങും. അത്യാവശ്യം നല്ലൊരു തുക വാടകയായി കിട്ടും,

മാളവികയ്ക്ക് ആ വാർത്ത ഒട്ടും ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവൾ അച്ഛനെ നോക്കി പതുക്കെ പറഞ്ഞു:

മാളവിക: "അച്ഛാ, പണത്തിന്റെ കാര്യമല്ല. പക്ഷേ നമ്മുടെ മുറ്റത്ത് അപരിചിതരായ ആളുകൾ വന്നു നിൽക്കുന്നത് എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. കോളേജ് കഴിഞ്ഞ് വരുമ്പോൾ എനിക്ക് എന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം നഷ്ടപ്പെടില്ലേ?"

അച്ഛൻ: "അതൊന്നും നീ പേടിക്കണ്ട മോളെ. അവർ പണിക്കാരല്ലേ, രാവിലെ പോയാൽ രാത്രിയേ വരൂ. പിന്നെ ഔട്ട്‌ഹൗസിന് പ്രത്യേകം വഴിയുണ്ടല്ലോ. നിനക്ക് അവരെ കാണേണ്ടി പോലും വരില്ല."

അമ്മയും അച്ഛന്റെ തീരുമാനത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി.

അച്ഛൻ:ജോസഫ് എന്റെ കൂട്ടുകാരനല്ലേ. അവന്റെ പണിക്കാർക്ക് താമസിക്കാൻ ഒരിടമില്ലാതെ കഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ സഹായിക്കുന്നത് നല്ലതല്ലേ."

മാളവികയ്ക്ക് എന്തോ ഒരു പന്തികേട് തോന്നി. ആ പണിക്കാർ ആരായിരിക്കും? അവരുടെ വരവ് തന്റെ സ്വൈര്യജീവിതത്തെ ബാധിക്കുമോ എന്ന് അവൾ ഭയപ്പെട്ടു.

മാളവിക: "അച്ഛാ...എന്തിനാ അച്ഛാ നമ്മുടെ ഈ സമാധാനം കളയുന്നത്? നമുക്ക് ആ പണത്തിന്റെ ആവശ്യമില്ലല്ലോ. അപരിചിതരായ ആളുകൾ നമ്മുടെ പറമ്പിൽ താമസിക്കുന്നത് ശരിയല്ല."

അച്ഛൻ പെട്ടെന്ന് കയ്യിലിരുന്ന പ്ലേറ്റ് മാറ്റിവെച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുവന്നു. മാളവിക അച്ഛനെ ഇത്രയും ദേഷ്യത്തിൽ ഇതിനുമുമ്പ് കണ്ടിട്ടില്ല.

അച്ഛൻ: (സീറ്റിൽ നിന്ന് ദേഷ്യപ്പെട്ട് എഴുന്നേറ്റുകൊണ്ട്) "മതി മാളൂ! നീ എന്നെ പഠിപ്പിക്കാൻ വരണ്ട. ഈ വീട് ഞാൻ ഉണ്ടാക്കിയതാണ്, ഇതിന്റെ കാര്യങ്ങൾ തീരുമാനിക്കാൻ എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം. ജോസഫ് പറഞ്ഞത് ഞാൻ കേൾക്കും. രാഹുലിന്റെയും നിന്റെയും അഭിപ്രായം ചോദിച്ചതല്ല ഞാൻ, എന്റെ തീരുമാനം അറിയിച്ചതാണ്."

മാളവിക തളർന്നുപോയി. അവൾ അമ്മയെ നോക്കിയെങ്കിലും അമ്മ പേടിയോടെ തല താഴ്ത്തി നിന്നു.

അച്ഛൻ: (ഉച്ചത്തിൽ) "ഇനി ഇതിനെക്കുറിച്ച് ഒരക്ഷരം മിണ്ടിപ്പോകരുത്. ഞാൻ പറയുന്നതാണ് ഈ വീട്ടിൽ