Chapter Title : മാളവിക 1 [Abhisha]

അയാൾ നടത്തിയ ആ മോശം പരാമർശം അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു മിന്നൽ പോലെ കടന്നുപോയി.

വിനോദ് സാർ: "എന്താ ടീച്ചർമാരെ, ഈ നേരത്ത് ഇവിടെ നടക്കുന്നത്? ബസ് കിട്ടിയില്ലേ?"

സൗമ്യ: "അതെ സാർ, അഞ്ചു മണിയുടെ ബസ് വന്നില്ല. ഇനിയിപ്പോ അടുത്ത ബസ് എപ്പോഴാണെന്ന് അറിയില്ല. അതുകൊണ്ട് ജംഗ്ഷൻ വരെ നടക്കാമെന്നു കരുതി."

വിനോദ് സാർ: (മാളവികയുടെ മുഖത്തേക്ക് കണ്ണുകൾ പായിച്ചുകൊണ്ട്) "ഈ വെയിലത്ത് എന്തിനാ നടക്കുന്നത്? ഞാൻ അങ്ങോട്ടാണ് പോകുന്നത്. രണ്ടുപേരും കയറിക്കോളൂ, ഞാൻ ജംഗ്ഷനിൽ വിടാം. മാളവിക ടീച്ചറെ... എന്താ ഒന്നും മിണ്ടാത്തത്? കയറുന്നില്ലേ?"

സീറ്റ് ബെൽറ്റ് ശരിയാക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിനിടയിൽ വിനോദ് സാർ മാളവികയുടെ നേരെ പാതിയും ചരിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. കുടുങ്ങിക്കിടന്ന ബെൽറ്റ് അയാൾ ശക്തിയായി താഴേക്ക് പിടിച്ചു വലിച്ചപ്പോൾ, അയാളുടെ കൈകൾ അപ്രതീക്ഷിതമായി മാളവികയുടെ മാറിടത്തിൽ തട്ടി.

ആ സ്പർശനം ഒരു മിന്നൽപ്പിണർ പോലെ മാളവികയുടെ ശരീരത്തിലൂടെ കടന്നുപോയി. അവളുടെ ശ്വാസം ഒരു നിമിഷം നിലച്ചു. പക്ഷേ, വിനോദ് സാർ കൈകൾ പെട്ടെന്ന് മാറ്റാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. ബെൽറ്റ് ശരിയാക്കുന്ന മട്ടിൽ അയാൾ തന്റെ കൈകൾ അവിടെത്തന്നെ ഒന്ന് അമർത്തി.

വിനോദ് സാർ: (വളരെ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ) "ഓ... സോറി ടീച്ചറെ, ഇത് വല്ലാതെ കുടുങ്ങിപ്പോയി. ഞാൻ വിചാരിച്ചതിനേക്കാൾ ടൈറ്റാണല്ലോ ഇത്..."

മാളവിക: "അതൊന്നും കുഴപ്പമില്ല സാർ... സാരമില്ല. ബെൽറ്റ് ടൈറ്റായതുകൊണ്ടല്ലേ."

അവളുടെ ആ മറുപടിയും ചിരിയും കണ്ടപ്പോൾ വിനോദ് സാർ ശരിക്കും ഒന്ന് അമ്പരന്നു. മാളവിക ഇത്ര പെട്ടെന്ന് വഴങ്ങുമെന്ന് അയാൾ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. അവളുടെ അനുവാദം കിട്ടിയതോടെ അയാളുടെ മുഖത്ത് ഒരു വിജയിയുടെ ഭാവം മിന്നിമറഞ്ഞു.സീറ്റ് ബെൽറ്റ് വല്ലാതെ ടൈറ്റായി ഇരുന്നത് കൊണ്ട് മാളവികയുടെ സാരിത്തലപ്പ് അല്പം നീങ്ങുകയും, ബ്ലൗസിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നും ആ ക്രീം കളർ ബ്രായുടെ സ്ട്രാപ്പ് പുറത്തേക്ക് തെളിഞ്ഞു വരികയും ചെയ്തു. വിനോദ് സാർ വണ്ടി ഓടിക്കുന്നതിനിടയിൽ ആ കാഴ്ചയിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുന്നത് മാളവിക കണ്ടു.

സാധാരണ ഗതിയിൽ മാളവിക അപ്പോൾ തന്നെ അത് ശരിയാക്കുമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ന് അവളുടെ മനസ്സിൽ ഒരുതരം ലഹരി പടർന്നിരുന്നു. തന്നെ ആരോ