Chapter Title : മാളവിക 2 [Abhisha]

പേഴ്സണൽ കാര്യങ്ങൾ അവൾ ആദ്യമായാണ് കേൾക്കുന്നത്.

മാളവിക: "അതെയോ? വൈഫ് അവിടെ ജോലി ചെയ്യുകയാണോ സാർ?"

വിനോദ് സാർ: "അതെ, അവിടെ ഒരു ഹോസ്പിറ്റലിൽ നേഴ്സ് ആണ്. എല്ലാ വെക്കേഷനും ഞാൻ അങ്ങോട്ട് പോകും. അവിടെ കുറച്ചു ദിവസം ഈ തിരക്കുകളിൽ നിന്നൊക്കെ മാറി നിൽക്കുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന ഒരു സമാധാനമുണ്ടല്ലോ... അത് വലുതാണ്. ദാ, ഇതാണ് അവൾ."

വിനോദ് സാർ തന്റെ ഫോണെടുത്ത് വൈഫിന്റെ ഫോട്ടോ മാളവികയെ കാണിച്ചു. ഒരു പ്രസന്നവതിയായ സ്ത്രീ.

മാളവിക: "നല്ല ഭംഗിയുണ്ട് സാർ. സന്തോഷവതിയായിരിക്കുന്നു."

വിനോദ് സാർ: "അതെ. ദൂരെയാണെങ്കിലും ഞങ്ങളുടെ മനസ്സ് എപ്പോഴും ഒന്നിച്ചാണ്. അവൾ അവിടെ കഷ്ടപ്പെടുന്നത് എനിക്കും മക്കൾക്കും വേണ്ടിയാണല്ലോ എന്നോർക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് അഭിമാനമാണ്. ഇടയ്ക്ക് വീഡിയോ കോളിൽ ഞങ്ങൾ ഒരുപാട് സംസാരിക്കും. ടീച്ചറുടെ ഹസ്ബൻഡും ദുബായിലല്ലേ? അദ്ദേഹം അവിടെ എന്ത് ചെയ്യുകയാണ്?"

രാഹുലിനെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചപ്പോൾ മാളവികയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു വിങ്ങലുണ്ടായി. വിനോദ് സാർ തന്റെ ഭാര്യയെ എത്ര ബഹുമാനത്തോടെയാണ് കാണുന്നത്! എന്നാൽ രാഹുൽ തന്നെ വെറുമൊരു ഭംഗിയുള്ള കളിപ്പാവയായി മാത്രമാണ് കാണുന്നത്.

മാളവിക: "അദ്ദേഹം അവിടെ ബിസിനസ്സ് സൈഡിലാണ് സാർ. പക്ഷേ സംസാരിക്കാനൊന്നും അധികം സമയം കിട്ടാറില്ല."

വിനോദ് സാർ: "അത് ശരിയല്ല ടീച്ചർ. ദൂരെയുള്ളവർ തമ്മിൽ എപ്പോഴും ആ ഒരു കണക്ഷൻ വേണം. എന്റെ ഭാര്യയോട് ഞാൻ എല്ലാം ഷെയർ ചെയ്യാറുണ്ട്. അവളാണ് എന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്ത്. മാളവിക ടീച്ചറും രാഹുലും തമ്മിൽ അങ്ങനെയല്ലേ?"

മാളവിക മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ ചായക്കപ്പിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു. വിനോദ് സാറിന്റെ കുടുംബജീവിതത്തിലെ ആ സ്നേഹവും പരസ്പര ബഹുമാനവും കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് രാഹുലിനോടുള്ള ദേഷ്യം വർദ്ധിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. തന്റെ ഭർത്താവിൽ നിന്ന് കിട്ടാത്ത ആ പരിഗണന മറ്റൊരാൾക്ക് തന്റെ ഭാര്യയോടുള്ളത് കേട്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ശൂന്യത തോന്നി.

വിനോദ് സാർ: "എന്താ ടീച്ചർ ഒന്നും മിണ്ടാത്തത്? വല്ല പ്രശ്നവുമുണ്ടോ?"

മാളവിക: "ഏയ് ഒന്നുമില്ല സാർ. സാർ പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ സന്തോഷം തോന്നി. എല്ലാവർക്കും ഇങ്ങനെയൊരു സപ്പോർട്ട് കിട്ടാറില്ലല്ലോ."

മാളവിക എഴുന്നേറ്റു. വിനോദ് സാറിന്റെ ആ സംസാരം അവളിൽ പുതിയ ചിന്തകൾക്ക് തുടക്കമിട്ടു.