Chapter Title : മാളവിക 2 [Abhisha]

ഇത്രയും വലിയ ദേഷ്യത്തിലാണെന്ന് എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു. നിനക്ക് നല്ല ജോലിത്തിരക്കും പ്രഷറും ഉണ്ടാവുമെന്ന് ഞാൻ കരുതി. അതൊന്ന് മാറ്റാൻ വേണ്ടി നിന്നെ സമാധാനിപ്പിക്കാനാണ് ഞാൻ വന്നത്. പക്ഷേ ഞാൻ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ നിന്നെ ഇത്രമാത്രം വേദനിപ്പിക്കുമെന്ന് ഞാൻ വിചാരിച്ചില്ല. എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം."

മാളവികയും വിനോദ് സാറും തമ്മിലുള്ള ആ വാഗ്വാദം സ്റ്റാഫ് റൂമിന് പുറത്തേക്ക് കേൾക്കാവുന്ന അത്രയും ഉച്ചത്തിലായിരുന്നു. മാളവിക ദേഷ്യപ്പെട്ട് "ഇറങ്ങിപ്പോകൂ" എന്ന് പറയുന്നത് കേട്ടാണ് തൊട്ടടുത്ത ക്ലാസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന സൗമ്യ മിസ്സ് അങ്ങോട്ടേക്ക് ഓടിവന്നത്.

സൗമ്യ മിസ്സ് വാതിൽക്കൽ എത്തിയപ്പോൾ വിനോദ് സാർ മുഖം താഴ്ത്തി നിൽക്കുന്നതും, മാളവിക ദേഷ്യം കൊണ്ടും സങ്കടം കൊണ്ടും വിറയ്ക്കുന്നതുമാണ് കണ്ടത്.

സൗമ്യ മിസ്സ്: "എന്താ ഇവിടെ ഒരു ബഹളം? മാളവിക... വിനോദ് സാർ... എന്തുപറ്റി? സ്കൂൾ വരാന്തയിൽ വരെ നിങ്ങളുടെ ശബ്ദം കേൾക്കാമല്ലോ!"

വിനോദ് സാർ പതുക്കെ സൗമ്യയെ നോക്കി ഒന്ന് ചമ്മി ചിരിച്ചു.

വിനോദ് സാർ: "അതൊന്നുമില്ല സൗമ്യേ, മാളവിക ടീച്ചർക്ക് വീട്ടിലെ എന്തോ ടെൻഷൻ ഉണ്ട്. ഞാൻ ഒന്ന് സമാധാനിപ്പിക്കാൻ നോക്കിയതാ... പക്ഷേ അതങ്ങ് ദേഷ്യത്തിലായിപ്പോയി."

സൗമ്യ മിസ്സ് മാളവികയുടെ അരികിലേക്ക് ചെന്നു. സൗമ്യയുടെ സാന്നിധ്യം കണ്ടപ്പോൾ മാളവികയുടെ ദേഷ്യം പതുക്കെ സങ്കടമായി മാറി. അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ മുഖം കുനിച്ചു.

സൗമ്യ മിസ്സ് (വിനോദ് സാറിനോട്): "സാർ തൽക്കാലം ഒന്ന് ക്ലാസ്സിലേക്ക് പോകാമോ? ഞാൻ മാളവികയോട് ഒന്ന് സംസാരിക്കട്ടെ. ഓരോരുത്തർക്കും ഓരോ പേഴ്സണൽ പ്രശ്നങ്ങൾ കാണില്ലേ..."

വിനോദ് സാർ ഒന്ന് തലയാട്ടിയിട്ട് മാളവികയെ അവസാനമായി ഒന്നു നോക്കി പുറത്തേക്ക് നടന്നു. അയാൾ പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സൗമ്യ മാളവികയുടെ തോളിൽ കൈവെച്ചു.

സൗമ്യ മിസ്സ്: "എന്താ മാളവിക? നിന്നെ ഞാൻ ഇതുവരെ ഇങ്ങനെ കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ.

മാളവിക തന്റെ ഉള്ളിലെ സങ്കടം സൗമ്യയോട് തുറന്നു പറഞ്ഞു:

മാളവിക: "സൗമ്യേ, രാഹുൽ പറഞ്ഞ മറുപടിയാണ് എന്നെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ വേദനിപ്പിച്ചത്. ഈ കാര്യത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ രാഹുലിനോട് സംസാരിച്ചപ്പോൾ അവൻ എന്നെ പുച്ഛിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. 'നിന്നെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകാൻ മാത്രം ദാരിദ്ര്യം പിടിച്ച ആരും ഈ നാട്ടിലില്ല' എന്നാണ് അവൻ പറഞ്ഞത്. എന്റെ സുരക്ഷയെക്കുറിച്ചും സ്വകാര്യതയെക്കുറിച്ചും