Chapter Title : മാളവിക 3 [Abhisha]

നിർത്താൻ അവൻ തയ്യാറാവില്ല. എന്റെ ശരീരം എത്ര പേരാണ് ആ കോളേജ് കാലത്ത് കണ്ടിട്ടുള്ളത്!

എനിക്ക് പോലും ഓർമ്മയില്ല."

അവൾ മുഖം പൊത്തി കരഞ്ഞു.

"ഓരോ രാത്രിയും ബോധമില്ലാതെ എത്ര പേരുടെ മുന്നിലാണ് ഞാൻ ആടിത്തീർത്തത്. എന്റെ അടിവസ്ത്രങ്ങളുടെ നിറം പോലും കോളേജിലെ പലർക്കും അറിയാമായിരുന്നു. അന്ന് അതൊക്കെ വലിയ ആവേശമായിരുന്നു. പക്ഷേ ഇന്ന് ആലോചിക്കുമ്പോൾ അത് വലിയൊരു പാപമായി തോന്നുന്നു. രാഹുൽ ഇപ്പോൾ അവന്റെ ഫ്രണ്ട്‌സിനെപ്പറ്റി പറയുന്നത് കേൾക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് ഓർമ്മ വരുന്നത് അന്നത്തെ ആ ആൾക്കൂട്ടത്തെയാണ്. എന്റെ നഗ്നത കണ്ട് ആസ്വദിച്ചിരുന്ന ആ കണ്ണുകളെയാണ്."

അവൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി.

"ഈ മുഖം... ഈ ശരീരം... ഇതൊക്കെ ഇപ്പോൾ എന്റേതാണോ അതോ എന്റെ പഴയകാലത്തെ ആ ക്രൂരതകളുടെ ബാക്കിപത്രമാണോ?

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ സൂര്യപ്രകാശം ജനലിലൂടെ മാളവികയുടെ മുഖത്ത് അടിച്ചപ്പോഴാണ് അവൾ കണ്ണ് തുറന്നത്. തലേദിവസത്തെ ലഹരിയും മാനസിക സംഘർഷവും കാരണം അവൾ ഇപ്പോഴും പൂർണ്ണമായി ഉണർന്നിരുന്നില്ല. വസ്ത്രമില്ലാതെ കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന തന്റെ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് ഓർമ്മ വന്നപ്പോൾ അവൾ പെട്ടെന്ന് പുതപ്പെടുത്ത് ശരീരം മറച്ചു.

ഫോൺ എടുത്തു നോക്കിയപ്പോൾ രാഹുലിന്റെ നൂറുകണക്കിന് മിസ്സഡ് കോളുകളും മെസ്സേജുകളും.ഫോണിലേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.

മാളവിക: "രാഹുൽ... നീ എന്താ ഒന്നും അറിയാത്ത പോലെ സംസാരിക്കുന്നത്? ഇന്നലെ രാത്രി നീ വീഡിയോ കോളിൽ കാണിച്ചു കൂട്ടിയ കാര്യങ്ങൾ ഒന്നും നീ ഓർക്കുന്നില്ലേ? നിന്റെ ഫ്രണ്ട്‌സിന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് എന്നെ നീ എത്രമാത്രം അപമാനിച്ചു. ഞാൻ... ഞാൻ എന്തൊക്കെയാ ഇന്നലെ നിനക്ക് വേണ്ടി ചെയ്തത് എന്ന് നിനക്ക് വല്ല ബോധവുമുണ്ടോ?"

അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ചെറിയൊരു വിറയലുണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നലെ രാത്രി അവൾ അനുഭവിച്ച ആ മാനസിക വിഷമവും, ഒടുവിൽ വസ്ത്രമില്ലാതെ ഉറങ്ങിപ്പോയ ആ അവസ്ഥയും അവളുടെ മനസ്സിൽ നീറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

രാഹുൽ ഒരു നിമിഷം മിണ്ടാതെ നിന്നു.

രാഹുൽ: "അതൊക്കെ... അതൊക്കെ ആ ഒരു ലഹരിയിൽ സംഭവിച്ചു പോയതല്ലേ മാളൂ. ഫ്രണ്ട്‌സിന്റെ ഇടയിൽ പെട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് എന്നെത്തന്നെ നിയന്ത്രിക്കാൻ പറ്റിയില്ല. പക്ഷേ സത്യം പറയട്ടെ, ഇന്നലെ നീ ആ കാണിച്ച രൂപം... അത് എന്റെ തലയിൽ നിന്ന് പോകുന്നില്ല. നീ ഇത്രയും ."

മാളവികയ്ക്ക് ദേഷ്യമാണോ സങ്കടമാണോ വരേണ്ടതെന്ന് മനസ്സിലായില്ല.

മാളവിക: " നീ എന്നെക്കൊണ്ട് ചെയ്യിച്ചതാണ്. എന്നിട്ട് ഇപ്പോൾ ഒന്നും സംഭവിക്കാത്ത പോലെ നീ എന്നെ വീണ്ടും ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത് ശരിയാണോ? എനിക്ക് ഇന്നും ആ പേടിയും