Chapter Title : മാളവിക 4 [Abhisha]

ആണ്. അത് ഒന്ന് റെഡിയാക്കി എടുക്കാൻ നല്ല പാടാണ്. ടീച്ചറുടെ ക്ലാസ്സിലെ കുട്ടികൾ എങ്ങനെയുണ്ട്? അവർക്ക് സയൻസ് ടോപ്പിക്സ് ഒക്കെ മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടോ?"

മാളവിക: "കുഴപ്പമില്ല സാർ. ചില കുട്ടികൾക്ക് ചെറിയ ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ട്, അവർക്ക് വേണ്ടി പ്രത്യേക ക്ലാസ്സുകൾ പ്ലാൻ ചെയ്യുന്നുണ്ട്. സാർ പറഞ്ഞത് ശരിയാ, പുതിയ രീതികളുമായി പൊരുത്തപ്പെടാൻ അവർക്ക് സമയം വേണം."

അവർ കുറച്ചുനേരം സ്കൂളിലെ പുതിയ ഇൻസ്പെക്ഷനെക്കുറിച്ചും ഗവൺമെന്റ് നൽകിയിട്ടുള്ള പുതിയ നിർദ്ദേശങ്ങളെക്കുറിച്ചും ഗൗരവമായി സംസാരിച്ചു.

ഔദ്യോഗിക കാര്യങ്ങൾ സംസാരിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹം പതിയെ കുടുംബവിശേഷങ്ങളിലേക്ക് കടന്നു.

വിനോദ് സാർ: "അല്ല മാളവിക ടീച്ചർ, രാഹുൽ ഇപ്പോൾ എവിടെയാണ്? നാട്ടിലേക്ക് വരാൻ ഇനിയും സമയമെടുക്കുമോ?"

മാളവിക: "അതെ സാർ, ഇപ്പോൾ വിദേശത്ത് പ്രോജക്റ്റിന്റെ തിരക്കിലാണ്. അടുത്തൊന്നും വരാൻ പറ്റുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. ഇടയ്ക്ക് വീഡിയോ കോൾ ചെയ്യും എന്നല്ലാതെ നേരിട്ട് കണ്ടിട്ട് കുറെ കാലമായി."

വിനോദ് സാർ ഒന്ന് തലയാട്ടി. മാളവികയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു നിമിഷം മിന്നിമറഞ്ഞ ആ ഒറ്റപ്പെടൽ അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധിച്ചു.

വിനോദ് സാർ: "അതെ, ദൂരെയാണെങ്കിൽ അതൊരു ബുദ്ധിമുട്ട് തന്നെയാണ്. വീട്ടിൽ ടീച്ചറും അച്ഛനും അമ്മയും മാത്രമേ ഉള്ളൂ അല്ലേ? കുട്ടികൾ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് വീട്ടിൽ വല്ലാത്തൊരു നിശബ്ദത ആയിരിക്കുമല്ലോ. ഒരു കുഞ്ഞുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ടീച്ചർക്ക് ആ സമയം പോകുന്നത് അറിയില്ലായിരുന്നു."

സാറിന്റെ ആ ചോദ്യം മാളവികയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ നോവുണ്ടാക്കി. കുട്ടികളില്ലാത്തതിന്റെ ആ ശൂന്യതയും രാഹുലിന്റെ അഭാവവും അവളെ പലപ്പോഴും അസ്വസ്ഥയാക്കാറുണ്ട്. ആ ഒരു വിടവായിരിക്കാം ഒരുപക്ഷേ അക്രിക്കാരനെപ്പോലെയുള്ളവരുടെ മുന്നിൽ പോലും തന്നെ തളർത്തിക്കളയുന്നത് എന്ന് അവൾ ഒരു നിമിഷം ചിന്തിച്ചു.

മാളവിക: "അതെ സാർ... കുട്ടികളില്ലാത്തതിന്റെ ഒരു കുറവ് വീട്ടിലുണ്ട്. അച്ഛനും അമ്മയും അമ്പലവും പ്രാർത്ഥനയുമായി നടക്കുന്നത് അതിനു വേണ്ടിയുമാണ്. പക്ഷേ എന്ത് ചെയ്യാം, എല്ലാം നമ്മുടെ കയ്യിലല്ലല്ലോ."

വിനോദ് സാർ: "അതെയതെ, എല്ലാം ദൈവ നിശ്ചയം പോലെ നടക്കട്ടെ. എന്നാലും ടീച്ചർ ഒറ്റയ്ക്ക് ഇത്രയും കാര്യങ്ങൾ മാനേജ് ചെയ്യുന്നത് വലിയ കാര്യമാണ്. എന്തെങ്കിലും സഹായം വേണമെങ്കിൽ ചോദിക്കാൻ മടിക്കണ്ട."

മാളവിക: "തീർച്ചയായും സാർ. ഇപ്പോൾ ജോലി തിരക്കുള്ളതുകൊണ്ട് അധികം ചിന്തിക്കാൻ സമയം കിട്ടാറില്ല. അതാണ് ഏക ആശ്വാസം."

സാർ എഴുന്നേറ്റ് പോയപ്പോൾ മാളവിക തനിയെ ഇരുന്നു. കുട്ടികളില്ലാത്ത തന്റെ വീടും, ദൂരെയുള്ള ഭർത്താവും.

സ്കൂളിലെ തിരക്കുകൾക്കും വിനോദ് സാറുമായുള്ള സംഭാഷണങ്ങൾക്കും ശേഷം വൈകുന്നേരത്തോടെയാണ് മാളവിക വീട്ടിലെത്തിയത്. അച്ഛനും അമ്മയും അപ്പോഴും അമ്പലത്തിൽ നിന്ന് തിരിച്ചെത്തിയിരുന്നില്ല.