Chapter Title : മാളവിക 4 [Abhisha]

ഒരു നിമിഷം പരിഭ്രമിച്ചു. അവൾ വേഗം സാരിയുടെ മുന്താണി ഒന്ന് വാരിചുറ്റി അരക്കെട്ടിൽ തിരുകി താഴേക്ക് ഓടി. ഉമ്മറത്തെ വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ അച്ഛനും അമ്മയും വിയർത്തു തളർന്നു നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

അമ്മ: "മോളേ, ഞങ്ങൾ അങ്ങ് എത്തി. അമ്മാവന് വലിയ കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല, അതുകൊണ്ട് വേഗം ഇറങ്ങി."

അച്ഛൻ: (പോക്കറ്റിൽ തപ്പിക്കൊണ്ട്) "മോളേ മാളവിക, നിന്റെ കയ്യിൽ ചില്ലറ വല്ലോം ഉണ്ടെങ്കിൽ ആ ഓട്ടോക്കാരന് കൊടുക്കാമോ? എന്റെ കയ്യിൽ അഞ്ഞൂറിന്റെ നോട്ടേ ഉള്ളൂ, അവന് ബാക്കി കൊടുക്കാൻ ചില്ലറയില്ലെന്ന് പറയുന്നു."

മാളവിക: "ഉണ്ട് അച്ഛാ, ഞാൻ ഇപ്പോഴെടുത്ത് തരാം."

അവൾ വേഗം മുകളിലെ മുറിയിലേക്ക് ഓടിക്കയറി. കട്ടിലിൽ പകുതി അഴിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന സാരിയുടെ ഇടയിൽ നിന്നും തന്റെ പഴ്സ് തപ്പിയെടുത്തു. അതിൽ നിന്നും പൈസ എണ്ണുന്നതിനിടയിൽ അവളുടെ ചിന്തകൾ താഴെ നിൽക്കുന്ന ഓട്ടോക്കാരനിലേക്ക് പാഞ്ഞു. "രാവിലെ ആക്രിക്കാരൻ എന്നെ നോക്കിയതുപോലെ ഈ ഓട്ടോക്കാരനും എന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടാകുമോ?" എന്നൊരു തോന്നൽ അവളിലുണ്ടായി. ഈ പരിഭ്രമവും ഉള്ളിലെ ചൂടും കാരണമായിരിക്കാം, താഴെ നിൽക്കുന്ന ഓട്ടോക്കാരനെ ഒന്ന് ശരിക്കു കാണണമെന്നും അവനെ അല്പം വട്ടം കറക്കണമെന്നും അവൾ വെറുതെ തീരുമാനിച്ചു.

അവൾ മനഃപൂർവ്വം സാരിയുടെ മുന്താണി അല്പം കൂടി അലസമായി തോളിലിട്ടു. തന്റെ വയറിന്റെ ഭാഗം അല്പം കൂടി വെളിവാകുന്ന രീതിയിൽ സാരി ഒന്നു ക്രമീകരിച്ചു. ആക്രിക്കാരന് മുന്നിൽ തോന്നിയ അതേ ഒരു തരം നിഗൂഢമായ ആവേശം ഇപ്പോൾ ഈ ഓട്ടോക്കാരന്റെ മുന്നിലും കാട്ടാൻ അവൾക്ക് തോന്നി.

പൈസയുമായി അവൾ പടികൾ ഇറങ്ങി താഴേക്ക് ചെന്നു. ഉമ്മറത്ത് അച്ഛന്റെ അടുത്ത് ആ ഓട്ടോക്കാരൻ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. മാളവിക പഴ്സിൽ നിന്നും പൈസ എടുത്ത് അച്ഛന് നേരെ നീട്ടി. പക്ഷേ അവൾ നിന്നത് ഓട്ടോക്കാരന് തന്റെ വശ്യത വ്യക്തമായി കാണാൻ കഴിയുന്ന രീതിയിലായിരുന്നു.

മാളവിക: "ദാ അച്ഛാ, ചില്ലറയുണ്ട്."

അവൾ പൈസ കൊടുക്കുമ്പോൾ അവളുടെ കൈകൾ അല്പം വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഓട്ടോക്കാരന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ മുഖത്തുനിന്നും സാരിക്കിടയിലൂടെ കാണുന്ന ആ വെളുത്ത അരക്കെട്ടിലേക്ക് ഒന്ന് പാളി വീണോ എന്ന് അവൾ സംശയിച്ചു. ആ നോട്ടം അവൾ ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ തന്നെയായിരുന്നു.

ഓട്ടോക്കാരൻ