Chapter Title : മാളവിക 4 [Abhisha]

"ശരി മോളേ"

മാളവിക പടികൾ കയറി മുകളിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഇരട്ടമുഖം അവളെ കൂടുതൽ ഭയപ്പെടുത്താൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. എങ്കിലും ആ രഹസ്യങ്ങൾ നൽകുന്ന വല്ലാത്തൊരു ആകർഷണത്തിൽ നിന്നും പൂർണ്ണമായും മോചിതയാകാൻ അവൾക്ക് കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.

മുറിയിലെത്തിയ മാളവികയ്ക്ക് ഹാളിൽ നടന്ന ആ സംഭാഷണത്തിന്റെ ആഘാതം ഇപ്പോഴും മാറിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. ദേവകരന്റെ മകളുടെ കാര്യം കേട്ടപ്പോൾ ഉണ്ടായ ഒരു തരം വല്ലാത്ത അസ്വസ്ഥത അവളുടെ ഉള്ളിൽ നീറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ സമയത്താണ് ബെഡിൽ കിടന്നിരുന്ന ഫോൺ ശബ്ദിച്ചത്. നോക്കിയപ്പോൾ രാഹുലാണ്. വീഡിയോ കോൾ അല്ല, സാധാരണ കോളാണ്.

അവൾ ഫോണെടുത്തു.

മാളവിക: "ഹലോ ഏട്ടാ..."

രാഹുൽ: "എന്താ മാളൂ, നിന്റെ ശബ്ദത്തിന് ഒരു വല്ലായ്ക?

മാളവിക: "കുളി കഴിഞ്ഞ് താഴെ ചായ കുടിക്കാൻ പോയതായിരുന്നു. ഏട്ടാ... ഇവിടെ ഒരു കാര്യം അറിഞ്ഞു. ആ ദേവകരന്റെ മോൾ ഇല്ലേ, അവൾ ആരുടെയോ കൂടെ ഇറങ്ങിപ്പോയത്രേ."

രാഹുൽ അപ്പുറത്ത് ഒന്ന് നിശബ്ദനായി. പിന്നെ ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു.

രാഹുൽ: "അതെയോ? പാവം ദേവകരൻ അങ്കിൾ. അവളുടെ ഹസ്ബൻഡ് ദുബായിൽ എന്തോ വലിയ ബിസിനസ്സ് ആയിരുന്നല്ലോ. അവൻ അവിടെ പണിയെടുത്തു പണം അയക്കുന്നു, ഇവിടെ അവൾ ഇങ്ങനെ കാണിച്ചു. എന്താല്ലേ മാളൂ ഓരോരുത്തരുടെ സ്വഭാവം!"

മാളവികയുടെ ഹൃദയം ഒന്ന് പിടഞ്ഞു. രാഹുൽ അറിയാതെ തന്നെ തന്നെ കുത്തിപ്പറയുന്നതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.

മാളവിക: "അതെ ഏട്ടാ... വീട്ടിൽ അച്ഛനും അമ്മയും കൂടി അത് തന്നെയാണ് പറയുന്നത്. ഒരു ബസ്സുകാരന്റെ കൂടെയാണത്രേ പോയത്. ഭർത്താവ് ദൂരെയാകുമ്പോൾ പെണ്ണുങ്ങൾക്ക് ഇങ്ങനെയൊക്കെ തോന്നുമോ?"

താൻ അറിയാതെ തന്നെ തന്റെ ഉള്ളിലെ പേടിയാണ് ആ ചോദ്യമായി പുറത്തുവന്നതെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

രാഹുൽ: "അതൊക്കെ ഓരോരുത്തരുടെ മനസ്സിന്റെ ഉറപ്പാണ് മാളൂ. നിന്നെപ്പോലെ ഒരാൾ കൂടെയുള്ളത് കൊണ്ടാണ് എനിക്ക് ഇവിടെ സമാധാനമായി ജോലി ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നത്. നീ ഒരു ടീച്ചറായതു കൊണ്ട് എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു വിശ്വാസമാണ്. നീ ഒരിക്കലും എന്നെ ചതിക്കില്ലെന്ന് എനിക്കറിയാം."

രാഹുൽ അപ്പുറത്ത് ഇരുന്നുകൊണ്ട് "എനിക്ക് നിന്നെ വലിയ വിശ്വാസമാണ്" എന്ന് ആവർത്തിച്ചു പറഞ്ഞപ്പോൾ മാളവികയുടെ ഉള്ളിൽ പടർന്നത് കുറ്റബോധമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒരുതരം പുച്ഛവും