Chapter Title : മാളവിക 5 [Abhisha]

മാളവികയ്ക്ക് വല്ലാത്തൊരു ഓക്കാനം തോന്നി. അവൾ തന്റെ സാരിയുടെ തലപ്പ് വേഗം തോളിലേക്ക് വലിച്ചിട്ട്, അരക്കെട്ടിലെ നഗ്നത മറച്ചുകൊണ്ട് സ്കൂൾ ഗേറ്റിനുള്ളിലേക്ക് നടന്നു.

സ്കൂൾ സമയം ആയതുകൊണ്ട് വരാന്തയിൽ കുട്ടികളുടെയും അധ്യാപകരുടെയും വലിയ തിരക്കായിരുന്നു. ചിലർ അവളെ നോക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ആരോടും സംസാരിക്കാൻ അവൾക്ക് തോന്നിയില്ല. നേരെ സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ ചെന്ന് ബാഗ് സീറ്റിൽ വെച്ചു. തൊട്ടടുത്തിരുന്ന ടീച്ചർ ചോദിച്ചു:

ടീച്ചർ: "എന്താ മാളവിക... രാവിലെ തന്നെ മുഖം വല്ലാതെ ഇരിക്കുന്നല്ലോ? വിയർത്തു കുളിച്ചല്ലോ നീ?"

മാളവിക: "ബസ്സിൽ ഭയങ്കര തിരക്കായിരുന്നു ടീച്ചർ... ആകെ ബുദ്ധിമുട്ടായി."
അവൾ വേഗം ബാത്‌റൂമിലേക്ക് നടന്നു. അവിടെ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്ന് സാരിയുടെ കുത്തുകൾ അഴിച്ചു. വിയർപ്പുതുള്ളികൾ അവളുടെ മാറിലും വയറിലും മുത്തുകൾ പോലെ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ സാരിയുടെ ഞൊറികൾ വീണ്ടും കൃത്യമായി എടുത്തു.

ബസ്സിലെ തിരക്കിൽ ആരോ അമർത്തിയ പാടുകൾ തന്റെ ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടോ എന്ന് അവൾ അറിയാതെ ഒന്ന് നോക്കിപ്പോയി. മുഖം നന്നായി കഴുകി, കർച്ചീഫ് കൊണ്ട് തുടച്ചു. മുടി ഒന്നുകൂടി ഒതുക്കിക്കെട്ടി പുറത്തേക്ക് വരുമ്പോൾ അവൾക്ക് ചെറിയൊരു ആശ്വാസം തോന്നി.

സ്റ്റാഫ് റൂമിന് പുറത്തെ വരാന്തയിൽ വിനോദ് സാർ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മാളവിക വരുന്നത് കണ്ടതും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൾ അദ്ദേഹത്തിനടുത്തേക്ക് നടന്നു.വിനോദ് സാർ: "മാളവിക... ഇന്ന് വരാൻ വൈകിയല്ലോ? രാവിലെ തന്നെ വല്ലാതെ തളർന്നല്ലോ നീ."

അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശബ്ദത്തിലെ ആ കരുതലിൽ മാളവികയുടെ സങ്കടം കുറച്ചൊന്ന് കുറഞ്ഞു.

മാളവിക: "ബസ്സിലെ തിരക്കാണ് സാർ എല്ലാം നശിപ്പിച്ചത്. ആ തിരക്കിൽപ്പെട്ട് ശ്വാസം മുട്ടിപ്പോയി."

വിനോദ് സാർ: "എന്തിനാ മാളവിക നീ ഇപ്പോഴും ഈ ബസ്സിനെ ആശ്രയിക്കുന്നത്? നിനക്ക് ഡ്രൈവിംഗ് അറിയില്ലേ?"

മാളവിക: "അറിയാം സാർ. എനിക്ക് ടു വീലറും ഫോർ വീലറും ഒക്കെ ഓടിക്കാൻ ലൈസൻസ് ഉള്ളതാണ്."

വിനോദ് സാർ: "എന്നാപ്പിന്നെ ടീച്ചർക്ക് ഒരു സ്കൂട്ടിയോ കാറോ വാങ്ങിക്കൂടേ? സ്വന്തമായി ഒരു വണ്ടി ഉണ്ടെങ്കിൽ ഈ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഒഴിവാക്കാമല്ലോ. രാഹുലിനോട് പറഞ്ഞാൽ അദ്ദേഹം ഇപ്പോൾ തന്നെ വാങ്ങിത്തരില്ലേ?"

രാഹുലിന്റെ പേര് കേട്ടപ്പോൾ മാളവികയുടെ മുഖം വീണ്ടും മങ്ങി.