Chapter Title : മാളവിക 6 [Abhisha]

തുണിക്കിടയിലൂടെ അവളുടെ മാറിടങ്ങളുടെ ആകൃതിയും മുലക്കണ്ണുകളുടെ തഴപ്പും പ്രകടമായിരുന്നു.

​താഴെ ചെന്ന് അമ്മ വിളമ്പിക്കൊടുത്ത ചോറ് കഴിച്ച് അവൾ വേഗം മുറിയിൽ തിരിച്ചെത്തി കട്ടിലിൽ കിടന്നു. വയറുവേദന പതുക്കെ കൂടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ ഫോണെടുത്തു രാഹുലിനെ വിളിച്ചു.രാഹുൽ ഫോൺ എടുത്തപ്പോൾ തന്നെ അവന്റെ സംസാരത്തിൽ ഒരുതരം അക്ഷമയുണ്ടായിരുന്നു.

​"രാഹുൽ... എനിക്ക് ഒട്ടും വയ്യ. പിരീഡ്‌സ് ആയി. നല്ല വയറുവേദനയുണ്ട്. എനിക്ക് നീ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് തോന്നുന്നു." മാളവിക വിറയ്ക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.

​"ഓ... അതല്ലേ എല്ലാ മാസവും ഉള്ളതല്ലേ. നീ വല്ല ഗുളികയും കഴിച്ച് കിടക്കാൻ നോക്ക്. എനിക്ക് ഇവിടെ തിരക്കാണ്. പിന്നെ, വെറുതെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു എന്നെ ശല്യം ചെയ്യരുത്. എനിക്ക് നൂറു പണിയുണ്ട്." രാഹുൽ പരുഷമായി പറഞ്ഞു.

​അവന്റെ ആ അവഗണന മാളവികയെ വീണ്ടും വേദനിപ്പിച്ചു. അവൾ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു. തന്റെ വേദന മനസ്സിലാക്കാൻ ആരുമില്ലല്ലോ എന്നോർത്ത് അവൾ ആ തണുത്ത കട്ടിലിൽ കിടന്നു തേങ്ങി.മാളവിക കട്ടിലിൽ കിടന്ന് രാഹുലിന്റെ അവഗണനയോർത്ത് വിങ്ങുമ്പോഴാണ് ഫോൺ വീണ്ടും വെളിച്ചം വച്ചത്. വിനോദ് സാറാണ്.അവൾ വേഗം ഫോൺ എടുത്തു.

​മാളവിക: "ഹലോ... സാർ."

​അവളുടെ ശബ്ദത്തിലെ ഇടർച്ച അദ്ദേഹം പെട്ടെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

​വിനോദ് സാർ: "മാളവിക... നീ ഉറങ്ങിയില്ലേ? നിന്റെ സൗണ്ട് എന്താ ഒരുമാതിരി ഇരിക്കുന്നത്? നീ കരയുകയായിരുന്നോ?"

​അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആർദ്രമായ ആ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ അവളുടെ നിയന്ത്രണം പാടെ പോയി. അവൾ തന്റെ നൈറ്റിയുടെ തലപ്പുകൊണ്ട് മുഖം തുടച്ചു.

​മാളവിക: "അമ്മയ്ക്ക് ഇപ്പോൾ എങ്ങനെയുണ്ട് സാർ? ഹോസ്പിറ്റലിൽ ആരെങ്കിലും കൂട്ടിനുണ്ടോ? സർ ഇപ്പോൾ എവിടെയാണ്?"

​വിഷയം മാറ്റാൻ അവൾ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും വിനോദ് സാർ അവളെ വിട്ടില്ല.

​വിനോദ് സാർ: "അമ്മയ്ക്ക് കുഴപ്പമില്ല മുത്തേ, ഐസിയുവിൽ നിന്നും വാർഡിലേക്ക് മാറ്റി. വൈഫിന്റെ അനിയൻ അവിടെയുണ്ട്, ഞാൻ ഇപ്പോൾ വീട്ടിലെത്തി. പക്ഷേ നിന്റെ കാര്യം പറ...മാളവിക പതുക്കെ തന്റെ വയറിൽ കൈ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. ആ നേർത്ത നൈറ്റിക്കുള്ളിലൂടെ അവളുടെ വിരലുകൾ ചർമ്മത്തിൽ ഉരസുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​മാളവിക: "നല്ല വയറുവേദനയുണ്ട് സാർ. അതിന്റെ കൂടെ മനസ്സിനും ഒരു സുഖമില്ല. രാഹുലിനോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ