Chapter Title : മാളവിക 7 [Abhisha]

പറഞ്ഞു. നീ എന്തിനാ ഇത്ര ടെൻഷൻ അടിക്കുന്നത്?"

​അമ്മ: "അർജുൻ, നീ വന്നല്ലോ. ഞങ്ങൾ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. മാളൂവും സന്ധ്യ മുതൽ ഇവിടെ തന്നെയാ."

​അമ്മ മാളവികയെ നോക്കി പറഞ്ഞു. മാളവിക തന്റെ ഷാൾ ഒന്നുകൂടി നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് പുതച്ചു.

അപ്പോഴാണ് ആ വാർഡിലെ നേഴ്സ് അങ്ങോട്ട് വന്നത്. അവർ ഗൗരവത്തോടെ എല്ലാവരെയും ഒന്ന് നോക്കി.

​നേഴ്സ്: "ഇവിടെ ഇത്രയും പേർ നിൽക്കാൻ പാടില്ല. ഹോസ്പിറ്റൽ റൂൾസ് ആണ്. പേഷ്യന്റിനൊപ്പം രാത്രി രണ്ടുപേർക്ക് മാത്രമേ നിൽക്കാൻ അനുവാദമുള്ളൂ. ബാക്കിയുള്ളവർ ദയവായി പുറത്തു പോകണം."

​അമ്മയും അച്ഛനും പരസ്പരം നോക്കി. അവർക്ക് അമ്മായിയെ തനിച്ചാക്കി പോകാൻ മടിയുണ്ടായിരുന്നു.

​മാളവിക: "അമ്മയും അച്ഛനും പൊയ്ക്കോ. അർജുൻ ഇവിടെ ഉണ്ടല്ലോ, കൂട്ടിന് ഞാനും നിൽക്കാം. രാവിലെ അച്ഛൻ വന്നാൽ മതി."

​അച്ഛൻ: "അത് വേണ്ട മോളേ, നീയും അമ്മയും കൂടെ വീട്ടിലേക്ക് പൊയ്ക്കോ. ഞാനും അർജുനും ഇവിടെ നിൽക്കാം."

​അർജുൻ: "വേണ്ട അച്ഛാ... അച്ഛനും അമ്മയും പോയി വിശ്രമിക്ക്. രാവിലെ വരുമ്പോൾ എനിക്ക് മാറ്റാൻ കുറച്ച് ഡ്രസ്സും അമ്മയ്ക്ക് ആവശ്യമുള്ള സാധനങ്ങളും എടുത്തു കൊണ്ട് വന്നാൽ മതി. മാളൂ ചേച്ചി ഇവിടെ നിൽക്കട്ടെ, എനിക്ക് അതൊരു സഹായമാകും."

അർജുന്റെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി അച്ഛനും അമ്മയും പോകാൻ തയ്യാറായി. മാളവിക താഴെ പോയി അവർക്ക് പോകാനായി ഒരു ഓട്ടോറിക്ഷ വിളിച്ചു. ഓട്ടോ ഡ്രൈവർ വണ്ടി തിരിച്ചപ്പോൾ അവൾ അച്ഛനോട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു:

മാളവിക: "അച്ഛാ, സൂക്ഷിച്ചു പോകണം. എത്തിയ ഉടനെ എന്നെ ഒന്ന് വിളിക്കണേ."

​അമ്മയും അച്ഛനും ഓട്ടോയിൽ കയറി മറയുന്നത് വരെ അവൾ അവിടെ തന്നെ നിന്നു. രാത്രിയുടെ തണുത്ത കാറ്റ് അവളുടെ വൈറ്റ് ടോപ്പിലൂടെ അടിച്ചപ്പോൾ അവൾ ഒന്ന് വിറച്ചു. ഷാൾ ഒന്നുകൂടി മുറുക്കി പുതച്ച് അവൾ തിരികെ ഹോസ്പിറ്റലിനുള്ളിലേക്ക് നടന്നു.

​മുകളിൽ എത്തിയപ്പോൾ അർജുൻ വാർഡിന് പുറത്ത് നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

​അർജുൻ: "ചേച്ചി... താങ്ക്സ് കേട്ടോ. ചേച്ചി കൂടെയുള്ളത് എനിക്ക് വലിയൊരു ധൈര്യമാണ്. നമുക്ക് ഇന്ന് രാത്രി ഇവിടെ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യാം."

​അർജുൻ അവളെ നോക്കി സ്നേഹത്തോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു.

അർജുനും മാളവികയും