Chapter Title : മാളവിക 7 [Abhisha]

ഹെഡ്മാസ്റ്ററെ (HM) വിളിച്ചു. അമ്മായിയുടെ കാര്യം പറഞ്ഞു മൂന്ന് ദിവസം കൂടി ലീവ് നീട്ടിക്കിട്ടാനായിരുന്നു അവളുടെ ശ്രമം. ആദ്യം വിളിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം എടുത്തില്ല. തുടർന്ന് അവൾ സൗമ്യയെ വിളിച്ച് തനിക്ക് സുഖമില്ലെന്നും ലീവ് വേണമെന്നും പറഞ്ഞു.

അല്പസമയത്തിന് ശേഷം ഹെഡ്മാസ്റ്റർ തിരിച്ചു വിളിച്ചു. ഫോൺ എടുത്ത പാടെ അദ്ദേഹം പൊട്ടിത്തെറിച്ചു.

​HM: "എന്താ മാളവിക ടീച്ചർ ഇത്? തമാശയാണോ സ്കൂളിലെ പണി? ഈ മാസം തന്നെ ഇത് എത്രാമത്തെ ലീവാണെന്ന് തനിക്ക് വല്ല ബോധ്യവുമുണ്ടോ?"

​മാളവിക: "സാർ... അമ്മായി ഹോസ്പിറ്റലിലാണ്, എനിക്ക് വരാൻ പറ്റാത്ത സാഹചര്യം..."

​HM: (ശബ്ദം ഉയർത്തി) "അമ്മായിയും വല്യമ്മയും ഒക്കെ തനിക്ക് ലീവ് എടുക്കാൻ ഓരോ കാരണങ്ങളല്ലേ! കുട്ടികളുടെ പഠനം ആര് നോക്കും? ഇങ്ങനെ പോയാൽ മാനേജ്‌മെന്റിനോട് എനിക്ക് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യേണ്ടി വരും. ഒരു ഉത്തരവാദിത്തവും ഇല്ലാതെ ഇങ്ങനെ പെരുമാറരുത്. നാളെ സ്കൂളിൽ കണ്ടില്ലെങ്കിൽ വിവരമറിയും!"

​അദ്ദേഹം ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു. മാളവിക തകർന്നുപോയി. കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ അവളുടെ കവിളിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങി. ആകെ തളർന്ന് അവൾ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു.

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സൗമ്യ വീണ്ടും വിളിച്ചു. മാളവികയുടെ സങ്കടം മാറ്റിമറിക്കുന്ന വാർത്തയായിരുന്നു അവൾക്ക് പറയാനുണ്ടായിരുന്നത്.

​സൗമ്യ: "മാളൂ... നീ എന്തിനാ പേടിക്കുന്നത്? എച്ച്.എം ഇങ്ങോട്ട് വന്നിരുന്നു. വിനോദ് സാർ പുള്ളിയെ കണ്ട് സംസാരിച്ചു. നിന്റെ ക്ലാസുകൾ വിനോദ് സാർ എടുത്തോളാമെന്നും, നിനക്ക് അത്യാവശ്യമാണെന്നും സാർ പറഞ്ഞപ്പോൾ എച്ച്.എം ശാന്തനായി. നീ മൂന്ന് ദിവസം ലീവ് എടുത്തോ, കുഴപ്പമില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. നിന്നെ വിളിച്ച് പേടിപ്പിക്കണ്ട എന്ന് വിനോദ് സാർ പ്രത്യേകം പറഞ്ഞിരുന്നു."

​ഫോൺ വെച്ചപ്പോൾ മാളവികയുടെ ഉള്ളിൽ വിനോദ് സാറിനോടുള്ള ദേഷ്യം പതുക്കെ കുറഞ്ഞു. താൻ അത്രയും അപമാനിച്ചിട്ടും അദ്ദേഹം തനിക്ക് വേണ്ടി സംസാരിച്ചു എന്നത് അവളെ ചിന്തിപ്പിച്ചു.

ആശ്വാസത്തിൽ അവൾ കുളിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. വിയർപ്പും ലഹരിയുടെ മണവും നിറഞ്ഞ തന്റെ ശരീരം ഒന്ന് ശുദ്ധിയാക്കണമായിരുന്നു. അവൾ തന്റെ വൈറ്റ് ടോപ്പ് തലവഴി ഊരി മാറ്റി. ബ്രായുടെ മറയില്ലാത്ത അവളുടെ തടിച്ച മാറിടങ്ങൾ സ്വതന്ത്രമായി താഴേക്ക് തൂങ്ങി നിന്നു. നഗ്നമായ മാറിടങ്ങളിലെ ആ കറുത്ത