Chapter Title : മാളവിക 7 [Abhisha]

ഒരു എതിർപ്പ് പ്രകടിപ്പിച്ചു.

​"ചേച്ചി... പ്ലീസ്... ഒന്നുകൂടി കാണിക്കാമോ? നേരത്തെ കണ്ടത് ഒരു മിന്നൽ പോലെയല്ലേ," അവൻ അവളുടെ കാതോരം മന്ത്രിച്ചു.

​മാളവിക അവന്റെ മൂക്കിൽ പതുക്കെ പിടിച്ചു തിരിച്ചു. "ഇല്ലടാ കള്ളാ... അതൊക്കെ അത്രയേ ഉള്ളൂ. നീയിങ്ങനെ വാശി പിടിക്കല്ലേ," അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവനെ തള്ളി മാറ്റാൻ നോക്കി.

​അർജുൻ വിട്ടില്ല. അവൻ വീണ്ടും അവളുടെ പുറകിൽ ചേർന്നുനിന്ന് മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. "ചേച്ചി... എനിക്കൊന്ന് തൊടാൻ സമ്മതിക്കുമോ? ഈ ടർക്കി ഇല്ലാതെ..." അവൻ അവളുടെ തോളിൽ ചുംബിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

​മാളവിക ഒന്ന് ഗൗരവം നടിച്ചു. "നീ എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത്? ഞാൻ നിന്റെ ചേച്ചിയാണ്, നിന്റെ ചേട്ടന്റെ ഭാര്യയാണ്. നീ അത് മറക്കണ്ട. ഞാൻ നിന്റെ കാമുകിയൊന്നുമല്ല കേട്ടോ."

​അർജുൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവളുടെ കഴുത്തിൽ മുഖം ഉരസി. "ചേച്ചി എന്റെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട് കൂടിയല്ലേ? നമ്മൾ തമ്മിൽ എന്തിനാ ചേച്ചി ഈ ഫോർമാലിറ്റീസ് ഒക്കെ? ഇതിൽ ചേട്ടൻ അറിയാൻ പോകുന്നില്ലല്ലോ," അവൻ അവളുടെ തുടകളിൽ മെല്ലെ തലോടി.

​"നിന്റെ ഈ സോപ്പിങ് ഒന്നും ഇവിടെ നടക്കില്ല," മാളവിക ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.ചേച്ചി... പ്ലീസ്... ആ കണ്ടത് ശരിക്കും ഒന്ന് കാണാൻ എനിക്ക് കൊതിയാകുന്നു. ഒന്നുകൂടി..." അവൻ അവളുടെ കൈകളിൽ തൂങ്ങി ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെപ്പോലെ കെഞ്ചി.

​മാളവിക തിരിഞ്ഞുനിന്ന് അവന്റെ മൂക്കിൽ പതിയെ ഒന്നുകിള്ളി. "എടാ കുരങ്ങാ, ഞാൻ നിന്നോട് നേരത്തെ പറഞ്ഞതല്ലേ? ഞാൻ നിന്റെ വെറുമൊരു കാമുകിയല്ല, നിന്റെ ചേട്ടന്റെ ഭാര്യയാണ്. നിന്റെ സ്വന്തം ചേട്ടത്തിയമ്മ! ആ ബോധം നിനക്ക് എപ്പോഴും വേണം കേട്ടോടാ," അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി.

​റൂമിലെത്തിയ മാളവിക കട്ടിലിലിരുന്ന ബാഗിൽ നിന്നും ഹോസ്പിറ്റലിൽ ഇടാനുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ ഓരോന്നായി പുറത്തെടുത്തു. അപ്പോഴും അർജുൻ വിടാൻ ഭാവമില്ലായിരുന്നു. ഒടുവിൽ അവന്റെ ആ നോട്ടവും കെഞ്ചലും കണ്ട് അവൾക്ക് അലിഞ്ഞു.ഒരു ചെറിയ വികൃതിയോടെ അവൾ അവനെ നോക്കി.

​"നിനക്ക് അത്രയ്ക്ക് നിർബന്ധമാണോടാ?" അവൾ ചുണ്ടിൽ വിരിഞ്ഞ കള്ളച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.

​"വേണം ചേച്ചി... ഒരൊറ്റ തവണ," അർജുൻ കൊതിയോടെ പറഞ്ഞു.

​"ശരി, എന്നാൽ