Chapter Title : മാളവിക 7 [Abhisha]

അവളുടെ വെളുത്ത നഗ്നശരീരം അവന്റെ മുന്നിൽ വിറച്ചു നിന്നു. അവൾ ബ്ലാക്ക് ബ്രാ എടുത്ത് തന്റെ മാറിടങ്ങളിലേക്ക് ചേർത്തു പിടിച്ചു പുറകിലെ ഹുക്ക് ഇടാൻ ശ്രമിച്ചു. വെപ്രാളം കാരണം അവൾക്ക് അത് സാധിക്കുന്നില്ലായിരുന്നു.

​അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ പുറകിൽ വന്നു നിന്നു. അവളുടെ നഗ്നമായ പുറത്ത് അവന്റെ കൈകൾ തട്ടിയപ്പോൾ അവൾ ഒന്ന് ഞെട്ടി. അവൻ നിർബന്ധപൂർവ്വം അവളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ആ ബ്രായുടെ ഹുക്ക് വാങ്ങി. "ഞാൻ ഇട്ടു തരാം..." അവൻ അത് പതുക്കെ കൊളുത്തി. അവന്റെ നഖങ്ങൾ അവളുടെ ചർമ്മത്തിൽ ഉരസിയപ്പോൾ അവൾ കണ്ണുകളടച്ചു. അതിനുശേഷം അവൾ വേഗത്തിൽ വൈറ്റ് ടോപ്പും റെഡ് ലെഗ്ഗിങ്‌സും വലിച്ചു കയറ്റി.അവൾ പതുക്കെ പുറത്തിറങ്ങി താഴെ ആരുമില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തി അവനെ കൈപിടിച്ച് അടുക്കള ഭാഗത്തേക്ക് ഓടി. അടുക്കള വാതിൽ പാതി തുറന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു. മാളവിക വാതിലിന്റെ വിടവിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ അവളുടെ ശ്വാസം നിലച്ചു.

​മുറ്റത്ത് അലക്കി ഇട്ടിരുന്ന തുണികൾക്ക് അടുത്ത് അച്ഛൻ നിൽക്കുന്നു. അച്ഛൻ മാളവികയുടെ അടിവസ്ത്രം (Panties) കയ്യിലെടുത്ത് മൂക്കിനോട് അടുപ്പിച്ചു മണത്തു നോക്കുകയാണ്! മാളവികയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞുപോയി.

തന്റെ അച്ഛൻ തന്നെയാണോ ഇത് എന്ന് അവൾക്ക് വിശ്വസിക്കാനായില്ല. അച്ഛൻ അടുക്കള ഭാഗത്തേക്ക് വരുന്നത് കണ്ടതും അവൾ അവനെ വലിച്ചുകൊണ്ട് സ്റ്റോർ റൂമിലേക്ക് മാറി നിന്നു.

​അച്ഛൻ അപ്പുറത്തേക്ക് പോയി എന്ന് ഉറപ്പായപ്പോൾ അവൾ അടുക്കള വാതിൽ പതുക്കെ തുറന്നു. "വേഗം പൊക്കോ..." അവൾ ആംഗ്യം കാണിച്ചു.

അവൻ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങുന്നതിന് മുൻപ് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചേർന്നുനിന്നു. "ചേച്ചിയെ എനിക്ക് എന്നും ഓർക്കാൻ എന്താ ഉള്ളത്?" അവൻ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു.

​"നിനക്ക് ഓർക്കാൻ ഞാനെന്താ ചെയ്യുക? വേഗം പോകാൻ നോക്ക്!" അവൾ ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു.

​അവൻ അവളുടെ കൈ കൂട്ടിപ്പിടിച്ചു. "എനിക്ക് ഒരൊറ്റ കാര്യം കൂടി വേണം. ചേച്ചി ഇപ്പോൾ ഇട്ടിരിക്കുന്ന ഈ ബ്രായു൦ ഷഡിയു൦ എനിക്ക് വേണം."

​മാളവിക തരിച്ചുപോയി. "നിനക്കെന്താ ഭ്രാന്താണോ? അവിടെ അലക്കി ഇട്ടിരിക്കുന്നത് എടുത്തോണ്ട് പൊക്കോ!"

​"അതിൽ നിന്റെ മണം ഉണ്ടാവില്ലല്ലോ... എനിക്ക് നീ ഇപ്പോൾ ഇട്ടേക്കുന്നത് തന്നെ വേണം. അയച്ചു തന്നാലേ ഞാൻ പോകൂ." അവൻ വാശിപിടിച്ചു.​അവൾ ചുറ്റും നോക്കി. സമയം പോവുകയാണ്. അവൾ അവനെ ശാന്തനാക്കാൻ പെട്ടെന്ന് അവന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ ആഞ്ഞു ചുംബിച്ചു. "ഇത് മതിയോ? നീ ഇവിടുന്ന് പോ..."

​പക്ഷേ അവൻ വിട്ടില്ല. "ഉമ്മ