Chapter Title : മാളവിക 11 [Abhisha]

ഇനിയിപ്പോ രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞല്ലേ നമുക്ക് തമ്മിൽ കാണാൻ പറ്റുകയുള്ളൂ? അതുകൊണ്ട് ഒന്ന് പെട്ടെന്ന്, വെറും ഒരു 10 മിനിറ്റത്തെ കാര്യമല്ലേ ഉള്ളൂ....."

മാളവിക ഒരു ചെറിയ നെടുവീർപ്പോടെ, അവന്റെ വാശിക്ക് വഴങ്ങുന്ന ഭാവത്തിൽ പറഞ്ഞു:

"ഈ സാറിനോട് ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല!ആകെ 10 മിനിറ്റ്, അതിൽ കൂടുതൽ സമയം എടുക്കാൻ പാടില്ല കേട്ടോ! ഇനി വേറെ ആഗ്രഹങ്ങൾ ഒന്നും ഇതിനിടയിൽ പറയരുത്..."

അതുകേട്ട് വിനോദ് സാർ സന്തോഷത്തോടെ കണ്ണുകൾ തിളക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

"ഓഹ്, ദൈവമേ! എങ്കിൽ പിന്നെ നമുക്ക് കൂടുതൽ സൗകര്യത്തിന് വേണ്ടി പിൻസീറ്റിലേക്ക് മാറി ഇരുന്നാലോ മാളു?"

മാളവിക പെട്ടെന്ന് തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കയ്യിൽ തട്ടിമാറ്റിക്കൊണ്ട് വിറയാർന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു:

"അയ്യോ, വേണ്ട! ബാക്ക് സീറ്റിലേക്ക് ഒന്നും പോയിരിക്കേണ്ടതില്ല, ഇവിടെ ഫ്രണ്ട് സീറ്റിൽ തന്നെ ഇരുന്നാൽ മതി. ബാക്ക് സീറ്റിൽ പോയിരുന്നാൽ സാറിന്റെ കുറുമ്പും ആവേശവും അതിരുകവിഞ്ഞ് പോകും!

പിന്നെ എനിക്ക് സമയത്തിന് വീട്ടിൽ പോകാനും പറ്റില്ല. അതുകൊണ്ട് ഇവിടെ ഇരുന്നാൽ മതി, ഇതിൽ കൂടുതൽ അങ്ങോട്ട് മാറാൻ നിൽക്കണ്ട."

വിനോദ് സാർ അല്പം കുസൃതിയോടെയും എന്നാൽ ആശങ്കയോടെയും ചോദിച്ചു:

"അതൊക്കെ ശരിയാണ് മാളു, പക്ഷെ നമ്മൾ ഇവിടെ ഇരുന്നിട്ട് അങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്താൽ, പെട്ടെന്ന് ആരെങ്കിലും ഇതുവഴി വന്നാലോ? എന്റെ മാളുവിന്റെ ആ വെളുത്ത പാൽമുലകൾ ആരെങ്കിലും കണ്ടാലോ?"മാളവിക ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ, യാതൊരു കൂസലുമില്ലാതെ മറുപടി നൽകി:

"അതിന് ഒത്തിരി നേരം ഒന്നുമില്ല ആകെ 10 മിനിറ്റേ ഉള്ളൂ! ഒരുവട്ടം ആരെങ്കിലും പെട്ടെന്ന് വന്നാൽ തന്നെ ഞാൻ അപ്പോൾ തന്നെ അതൊക്കെ എടുത്ത് ഉള്ളിലേക്ക്