Chapter Title : മാളവിക 2 [Abhisha]

പറയുന്നത് പോലെ അവിടെ ആരെങ്കിലും താമസിക്കുന്നത് തന്നെയാണ് നല്ലത്."

രാഹുലിന്റെ ഈ മറുപടി കേൾക്കുമ്പോൾ മാളവികയ്ക്ക് വല്ലാത്ത വിഷമം തോന്നും. തന്റെ പേടിയെ അവൻ ഇത്ര നിസ്സാരമായി കാണുന്നത് അവൾക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

മാളവിക (ദേഷ്യത്തോടെ): "രാഹുൽ, നീ എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത്? നമ്മുടെ ബെഡ്‌റൂം വിൻഡോ തുറന്നാൽ തൊട്ടപ്പുറത്ത് ആ പഴയ വീടാണ്. അച്ഛൻ അവിടെ കോൺട്രാക്ടർ ജോസഫിന്റെ പണിക്കാരെ താമസിപ്പിക്കാൻ പോവുകയാണെന്ന്! നിനക്ക് അതിന്റെ ഗൗരവം മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടോ?"

രാഹുൽ (മറുപുറത്ത് ചിരിച്ചുകൊണ്ട്): "നീ എന്തിനാ മാളവിക ഇങ്ങനെ ടെൻഷൻ അടിക്കുന്നത്? പണിക്കാർ വന്നാൽ അവർ അവരുടെ പണി നോക്കി ഇരുന്നോളും. നീ ജനൽ അങ്ങ് അടച്ചിട്ടാൽ പോരേ?"

മാളവിക: "ജനൽ അടച്ചിട്ടാൽ മതിയെന്ന് പറയാൻ നിനക്ക് എളുപ്പമാണ്. ഒരു മുറിക്കുള്ളിൽ എപ്പോഴും ശ്വാസം മുട്ടി ഇരിക്കാൻ എനിക്ക് പറ്റില്ല. രാത്രിയിൽ ഒന്ന് വസ്ത്രം മാറണമെങ്കിൽ പോലും എനിക്ക് പേടിയാവില്ലേ? ഒന്ന് വിശ്വസിച്ച് എനിക്ക് ആ മുറിയിൽ നിൽക്കാൻ പറ്റുമോ? നീ ഇല്ലാത്ത സമയത്ത് അപരിചിതരായ കുറേ പണിക്കാർ എന്റെ തൊട്ടടുത്ത് വന്ന് താമസിക്കുന്നത് എനിക്ക് ഒട്ടും സുരക്ഷിതമായി തോന്നുന്നില്ല."

രാഹുൽ (അല്പം പരിഹാസത്തോടെ): "നിന്നെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകാൻ ആ നാട്ടിൽ ആരുമില്ല മാളവിക! അത്രയ്ക്ക് ദാരിദ്ര്യം പിടിച്ച ആരെങ്കിലും അവിടെ ഉണ്ടെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല. വെറുതെ സിനിമയിലെ പോലെ ഒക്കെ ചിന്തിച്ച് കൂട്ടാതെ. അച്ഛന് ആ വാടക കിട്ടുന്നത് നല്ലതല്ലേ?"

മാളവിക (ശബ്ദം ഉയർത്തി): "ഓ... അപ്പോൾ നിനക്ക് പൈസയാണ് വലുത്, അല്ലേ? നിന്റെ ഭാര്യയുടെ സ്വകാര്യതയേക്കാൾ നിനക്ക് വലുത് ആ വാടക കാശാണല്ലേ? എനിക്ക്