Chapter Title : മാനവേദന്‍ മുതലാളിയുടെ ആദ്യരാത്രി [അനുപമ കെ മേനോൻ]

സീനിയറി ഫോട്ടോകളും നിലത്ത് പൊട്ടിക്കിടക്കുന്നു ഓഹോ. .. അപ്പോള്‍ നല്ലൊരു ഓട്ടപ്പന്തയമൊക്കെ നടന്നിട്ടുണ്ട് മുറിയില്‍ പെട്ടെന്നാണവള്‍ അത് ഓര്‍ത്തത്. മുറിയില്‍ നിറയേ സിസി ടിവി ക്യാമറകളുണ്ടല്ലോ. മുറിയിലെ പ്രോഗ്രാമുകളെല്ലാം പകര്‍ത്തിയശേഷം മുതലാളിക്ക് പിന്നീടത് കണ്ട് രസിക്കുന്നത് ഒരു ഹോബിയാണ് അവള്‍ മുറിയില്‍നിന്നും തിരിച്ചിറങ്ങി. 'എന്തായെടീ'? താഴെനിന്നും സുഹറയുടെ ചോദ്യം 'ഇനി എന്താകാന്‍. എല്ലാം ആയി' മാനവേദന്‍ അപ്പോള്‍ താഴത്തെ നിലയിലെത്തിയില്‍ ഡൈനിംഗ് ടേബിളിനു മുമ്പിലായിരുന്നു. വാസന്തി മേശയില്‍ ഭക്ഷണം വിളമ്പി വച്ചിരുന്നു. കൊഞ്ചു വറുത്തതും, കൂന്തര്‍ റോസ്റ്റും സ്‌പെഷ്യല്‍ പിന്നെ തണുത്ത വെള്ളവും

'മുതലാളി ക്ഷീണിച്ചോ'? വാസന്തി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു

'പോടി'

'അല്ലാ ആകെ വിയര്‍ത്തിരിക്കുന്നു.'

'അതു കുളിച്ചതിന്റെ നനവാ'

'വിയര്‍ക്കുന്ന പണിയെടുത്താല്‍ വിയര്‍ക്കും അല്ല പിന്നെ'

'ഉം ഊം' 'എങ്ങനുണ്ടായിരുന്നു.'?

'കിടു കിക്കിടു സാധനം അല്ലാ മുതലാളി എത്ര െ

!

ാച്ചുങ്ങളെ ഈ മുറിയിലിട്ടു കളിച്ചിട്ടുണ്ട്'?

'അതിന് ആ ബെഡ്ഷീറ്റുകള്‍ എണ്ണിനോണം'

'അത് ശരിയാ ഓരോ െ അത് കഴിഞ്ഞാല്‍ അതാണ് പതിവ്

ണ്‍കുട്ടികള്‍ക്കും ഓരോ ബെഡ് ഷീറ്റാ'! ബെഡ് ഷീറ്റ് മടക്കി സൂക്ഷിച്ചുവക്കും.

അപ്പോളേക്കും ജൂലിയും വന്നിരുന്നു

സൂഹറയും മേശക്കരികിലെത്തി

കസേരയില്‍

'ങാ പിന്നെ ആ റൂമിലെ

'ഒന്ന് പോടി'

വിഡിയോ കാണിച്ചു തരണം മുതലാളി'?

'അങ്ങനെ പറയരുത് പ്ലീസ് സാറെ്'

'അത് പോട്ടെ ഇനിയെന്താ അടുത്ത പരിപാടി സാറെ'?

'അര മണിക്കൂര്‍ റെസ്റ്റ്'

'സാറിന്റെ കുട്ടനെ ഒന്ന് കാണട്ടെ. ക്ഷീണിച്ചോയെന്നറിയാലോ'?

സോഫയില്‍ ചാരിയിരിക്കുന്ന മാനവേദന്റെ തുടയില്‍നിന്നും സുഹറ ലുങ്കി മാറ്റി പെട്ടെന്ന് അയാള്‍ അരയിലെ ലുങ്കി മൊത്തമായി ഊരിയെറിഞ്ഞു. 'ഇന്നാ കണ്ടോ എന്റെ അണ്ടി' കറുത്തുരുണ്ട അയാളുടെ അരക്കെട്ടില്‍ ഈട്ടിതടി പോലെയൊരു സാധനം സമയം പതിനൊന്ന് മണി ലുങ്കി വയറിലേക്ക് കയറ്റിയുടുത്ത് മാനവേദന്‍ എണീറ്റു. കൂടെ എല്ലാവരും എണീറ്റു

'എന്നാ സാറ് ചെല്ല് ഞങ്ങള് ഞങ്ങടെ പണി നോക്കട്ടെ' അയാള്‍ വീണ്ടും കോണി കയറി മുറിയിലേക്ക് കയറി വീണ്ടും വാതിലടച്ചു. വാസന്തിയും സുഹറയും ജൂലിയുമെല്ലാം അവരവരുടെ പണിയിലായിരുന്നു. സുമതി ഡൈനിംഗ് മേശ വൃത്തിയാക്കി. അടിക്കലും തുടക്കലും. നിലമെല്ലാം തൂത്തുതുടച്ച് എല്ലാവരും ഫ്രീയായി.

'നമുക്കു കിടന്നോലോ. മുതലാളിയുടെ കലാപരിപാടികള്‍ എപ്പോളാ തീരുകാന്നു അറിയില്ല' 'എടീ സമയം പതിനൊന്നായി'

'ഉം കിടക്കാം'

എല്ലാവരും കിടന്നു. ഹാളിലെ ലൈറ്റുകള്‍ കത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു പുലര്‍ച്ചക്ക് അഞ്ച് മണിക്ക് അലാറം അടിച്ചതും ഓരോരുത്തരായി എണീറ്റു. എല്ലാവരും ആദ്യം നോക്കിയത് മേലെനിലയിലെ റൂമിലേക്കാണ്

'തുറന്നില്ലല്ലോടീ ഇതുവരെ'