Chapter Title : മാഞ്ഞുപോയ കൃതികള്‍ [Ragnar Lothbrok]

വഞ്ചികളിൽ മടങ്ങി. അവശേഷിച്ചത് തീയുടെ ശബ്ദം മാത്രം.

1785 ( 213 വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം)

ഒരു യുവ കലാകാരന ആണ് അർജുൻ. അവൻ ഒരു ദിവസം മഴയിൽ നിന്ന് രക്ഷപെടാൻ കിഴക്കേടത്ത് തറവാടിന്റെ ഒരു പൊളിഞ്ഞ ചായിപ്പിൽ കേറി നിന്ന്. മഴ മാറിയ സമയം അവൻ ആ തറവാടിൻ്റെ അവശേഷിപ്പുകളിലൂടെ വെറുതേ നടന്നു.
അവന്റെ കാൽ ഒരു കല്ലിന് മുകളിൽ ഇടിച്ചു. അവൻ മുട്ടുകുത്തി, പായലും വേരുകളും നീക്കി. അതിനുള്ളിൽ ഒരു പഴയ എണ്ണത്തോൽ പൊതിഞ്ഞ താളിയോല പുസ്തകം ഉണ്ടായിരുന്നു.

അർജുന്റെ കൈകൾ വിറച്ചു. അവൻ ആദ്യ താൾ തുറന്നു.
അവിടെ ഒരു പ്രായമായ സ്ത്രീയുടെ ചിത്രം — മൂർച്ചയുള്ള കണ്ണുകൾ, ക്രീം നിറത്തിലുള്ള സെറ്റ് മുണ്ട് തോളിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് വീണു, മൃദുവായ വയറ് തീയുടെ വെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങി. അവൾ ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. താഴെ എഴുതിയിരുന്നു:
“പദ്മാവതി — ആദ്യത്തെ ചിത്രം. 1560”

അർജുൻ പിന്നോട്ട് ഇരുന്നു. ഹൃദയം മിടിക്കുന്നു. അവൻ മറ്റൊരു താൾ തിരിച്ചു. വട്ടമുഖമുള്ള യമുന. പിന്നെ മൃദുവായ മുഖമുള്ള നീന. ഓരോ സ്ത്രീയും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു — മുഖം, മുടി, ശരീരം, പ്രായം. 38 മുതൽ 55 വയസ്സ് വരെ. എല്ലാവരും കുറച്ച് കൊഴുത്ത, മുഴുവൻ ശരീരമുള്ളവർ.

അവൻ മനസ്സിലാക്കി — ഇത് യഥാർത്ഥ സത്യമാണ്.
അർജുൻ പുസ്തകം ശ്രദ്ധയോടെ അടച്ചു, ബാഗിൽ വെച്ചു. ചുറ്റുമുള്ള തകർന്ന തറവാട് ശ്വസിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.

അവൻ എഴുന്നേറ്റു. കണ്ണുകൾ അത്ഭുതത്തോടെ.
അവൻ അഭയം തേടിയത് ഒരു കൊടുങ്കാറ്റിൽ നിന്നായിരുന്നു.
അവൻ കണ്ടെത്തിയത് മരിക്കാത്ത ഒരു കഥയുടെ തുടക്കമാണ്.

ചെറിയ എണ്ണവിളക്ക് മേശപ്പുറത്ത് നേരിയ വെളിച്ചം വീശി, ചെറിയ മുറിയിൽ നീണ്ട നിഴലുകൾ വീഴ്ത്തി. പുറത്ത് മഴ പെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു, മഴത്തുള്ളികൾ ഓടിട്ട മേൽക്കൂരയിൽ തുടർച്ചയായി വീണുകൊണ്ടിരുന്നു. അർജുൻ മടിയിൽ കാൽ മടക്കി ഇരുന്നു, ഹൃദയമിടിപ്പ് സാധാരണയേക്കാൾ വേഗത്തിലായിരുന്നു.

അവന്റെ മുന്നിൽ പഴയ തറവാടിന്റെ അവശേഷിപ്പുകളിൽ നിന്ന് കണ്ടെത്തിയ പഴയ താളിയോല പുസ്തകം കിടന്നു.

അവൻ ഒരു മണിക്കൂറോളം അതിനെ നോക്കി നിന്നു, തൊടാൻ പേടിയായിരുന്നു. താളുകൾ പഴയതും പൊട്ടിപ്പോകുന്നതും മണ്ണിന്റെയും കാലത്തിന്റെയും മണമുള്ളതുമായിരുന്നു. ചില അരികുകൾ കത്തിനശിച്ചിരുന്നു, ഒരിക്കൽ തീയിൽ ഇട്ട് അവസാന നിമിഷം പുറത്തെടുത്തതുപോലെ.

ഒടുവിൽ അവൻ ആഴത്തിൽ ശ്വസിച്ച്, ശ്രദ്ധയോടെ ആദ്യത്തെ താൾ തുറന്നു.
വിളക്കിന്റെ വെളിച്ചം അവിടെ വരച്ച ചിത്രത്തിൽ വീണു.
അർജുന്റെ ശ്വാസം നെഞ്ചിൽ തടഞ്ഞു.

അത്