മധ്യവേനലവധിക്ക് സ്‌കൂള്‍ അടച്ചു. ഇനി രണ്ടു മാസം കുട്ടികള്‍ക്ക് ഉത്സവത്തിന്റെ നാളുകളാണ്. നാട്ടില്‍ മാമ്പഴത്തിന്റെ കാലമായതോടെ അടുത്ത പറമ്പുകളിലെ മാവിന്‍ചോട്ടലേക്കാവും അവരുടെ ഓട്ടം. അതുപലപ്പോഴും സംഘം ചേര്‍ന്നുതന്നെയാണുതാനും. തൊട്ടടുത്ത വീടുകളിലെ മൂന്നാലുപെണ്‍കുട്ടികളായിരുന്നു കാഞ്ചനയുടെ കൂട്ടുകാരികള്‍. രണ്ടുപേര്‍ അവളുടെ ക്‌ളാസില്‍ തന്നെ പഠിക്കുന്നവരാണ്. ആ നാട്ടിലെ അറിയപ്പെടുന്ന പണക്കാരനാണ് ശേഖരകൈമള്‍. നാട്ടുകാര്‍ക്ക് അയാള്‍ കൈമള്‍ മുതലാളിയാണ്. അമ്പതേക്കര്‍ സ്ഥലത്തിന്റെ ഉടമ. ഒന്നുരണ്ടു ലോറികളും കാറുകളും സ്വന്തമായിട്ടുള്ള ആള്‍. നെല്‍പ്പാടങ്ങളും മാന്തോപ്പുകളും തെങ്ങിന്‍ തോട്ടങ്ങളുമെല്ലാം ഈ അമ്പത് ഏക്കറില്‍പ്പെടും. നാട്ടുകാര്‍ക്കൊക്കെ ബഹുമാന്യനാണ് കൈമള്‍ മുതലാളി. അയാളുടെ മൂന്ന് ഏക്കര്‍ സ്ഥലം മാന്തോപ്പാണ്. വിവിധയിനത്തിലുള്ള മാവുകള്‍ ആ തോട്ടത്തിലുണ്ട്. സീസണായാല്‍ ലോറിക്കണക്കിന് മാമ്പഴമാണ് കയറ്റിയയ്ക്കുന്നത്.കുട്ടികളുടെ നോട്ടം കൈമള്‍ മുതലാളിയുടെ മാന്തോപ്പുതന്നെ. കാര്യസ്ഥനും തോട്ടക്കാരനുമായ ശങ്കരക്കുറുപ്പിന്റെ കണ്ണുവെട്ടിച്ചുവേണം മാമ്പഴം പെറുക്കാന്‍. കുറുപ്പു കണ്ടാല്‍ കണ്ണുപൊട്ടുന്ന ചീത്തവിളിച്ച് എല്ലാവരെയും ഓടിക്കും. എങ്കിലും കുറുപ്പുകാണാതെ കാഞ്ചനയും കൂട്ടുകാരികളും മാമ്പഴം പെറുക്കിയെടുത്ത് ഓടും. അന്നൊരു ശനിയാഴ്ചയായിരുന്നു. പതിവുപോലെ കാഞ്ചന മാന്തോപ്പില്‍ എത്തിയിട്ടും കൂട്ടുകാരികള്‍ ആരും വന്നില്ല. അവള്‍ ചുറ്റുപാടും നോക്കി. കുറുപ്പുചേട്ടനെങ്ങാനും നില്‍പ്പുണ്ടോ. ഇല്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തി അവള്‍ ഒരു മാവിന്റെ ചുവട്ടിലേക്കു ചെന്നു. മാമ്പഴമൊന്നും കാണാനില്ല. കൈമളിന്റെ വേലക്കാരി 'ാനകി രാവിലെ വന്ന് മാമ്പഴമെല്ലാം പെറുക്കി കൊണ്ടുപോയെന്ന് കാഞ്ചനയ്ക്ക് തോന്നി. പെട്ടന്നാണ് തൊട്ടപ്പുറത്തുള്ള പൊന്തക്കാട്ടിലിനുള്ളില്‍ നിന്നും എന്തോ ശബ്ദം കേട്ടത്. കുറുക്കന്മാരുടെ ആവാസകേന്ദ്രമാണവിടം. കാഞ്ചന പേടിച്ചുപോയി. അവള്‍ തിരിഞ്ഞോടാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് ആരോ സംസാരിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നിയത്. കുറുക്കനല്ല. മനുഷ്യനാണ്. അവള്‍ പതുക്കെ പൊന്തക്കാടിനടുത്തു ചെന്ന് എത്തിനോക്കി. ഞെട്ടിപ്പോയി!