Chapter Title : മാന്തോപ്പിലെ കാമകേളി [സുമിത]

ഒരു വെട്ടലോടെ അവള്‍ കുനിഞ്ഞിരുന്നു. എന്താ പൊന്നേ- അവന്‍ ചോദിച്ചു. എനിക്കു വന്നു- അവള്‍ പറഞ്ഞു. അപ്പോഴേക്കും സന്ധ്യ ഇരുളിലേയ്ക്ക് കടന്നിരുന്നു. ഇരുവരും ഇരുവഴികളിലേയ്ക്ക് പിരിഞ്ഞു. ഇക്കാര്യം ഓര്‍ത്തപ്പോള്‍ ദീപ്തിയുടെ ഓര്‍മ്മകളില്‍ രോമാഞ്ചം നിറഞ്ഞു. ദീപ്തി.. കുട്ടന്‍ വിളിക്കുന്നതു കേട്ട് ദീപ്തി തിരിഞ്ഞു നോക്കി. എന്താടാ പൊട്ടാ.. അവള്‍ക്കു ദേഷ്യം വന്നു. ഞാന്‍ പൊട്ടനല്ലാ.. ചേച്ചീ.. ഈ ദീപ്തി.. അവന്‍ കാഞ്ചന നോക്കികൊണ്ട് ചിണുങ്ങി. നീ എന്തിനാടീ അവനെ വേണ്ടാത്ത പേരു വിളിക്കുന്നത് പാവം.. അങ്ങോട്ടു വന്ന കാഞ്ചന പറഞ്ഞു. പാവം. ദീപ്തി മന്ത്രിച്ചത് കാഞ്ചന കേട്ടില്ല.. ദീപ്തിയെ ചേച്ചി എനിക്കു കല്യാണം കഴിച്ചുതരുമല്ലോ അവന്‍ ചിരിച്ചു.. പോടാ മിണ്ടാതെ നിന്റെ ആഹ്രം നടക്കാന്‍ പോണില്ല.. അവള്‍ക്കു ദേഷ്യവും സങ്കടവും വന്നു.. കുറെ മുമ്പത്തെ കാഴ്ച മനസ്‌സീന്നു പോയിരുന്നില്ല... ദീപ്തി നിന്നേക്കാളും എത്രവയസ്‌സിനു മൂത്തതാണ് കുട്ടന്‍ എന്ന് അറിയാമോ ബുദ്ധിയില്ലാത്ത അവന്‍ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞതിന് നീ എന്തിനാ ദേഷ്യപ്പെടുന്നത്. പറയാന്‍ മാത്രമേ ബുദ്ധിക്കു കുഴപ്പമുള്ളൂ. പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നതിന് ബുദ്ധിക്കു യാതൊരു കുറവുമില്ല.. അറിയാതെ ദീപ്തി പറഞ്ഞുപോയി. നീ എന്താടീ പറഞ്ഞത്. അല്ല... അവന്റെ ആഹ്രം കേട്ടില്ലേ എന്നെ കല്യാണം കഴിക്കണമെന്ന്.. ദീപ്തി വേം പറഞ്ഞത് തിരുത്തി..

അവനങ്ങനെ പലതും പറയും. നീ അതു കേള്‍ക്കാതിരുന്നാപ്പോരെ. പ്രമീള ചേച്ചി എവിടെപ്പോയതാ കുട്ടാ.. ദീപ്തി വേം വിഷയം മാറ്റി.. അമ്മച്ചി കല്യാണനിശ്ചയത്തിനുപോയതാ.. കുട്ടന്‍ എന്താ പോകാതിരുന്നത്. എനിക്കിഷ്ടമില്ലാഞ്ഞിട്ട്. അവനെ ഇവിടെ നിര്‍ത്തട്ടെയെന്ന് പ്രമീള ചേച്ചി ചോദിച്ചപ്പോള്‍ ഞാനാ പറഞ്ഞത് നിന്നോട്ടെന്ന്. എനിക്കും ഒരു കൂട്ടായല്ലോ. കാഞ്ചന ചിരിച്ചു.. കൂട്ടുമാത്രമല്ല മറ്റു പലതു