Chapter Title : മാന്ത്രികം [മാൻഡ്രേക്ക്]

പുറത്തേക്കു ആനയിച്ചു..അവൾ ആ പാത്രം കയ്യിൽ എടുത്തു, പൂർണനഗ്ന ആയി എഴുന്നേറ്റു നിന്നു സ്വാമിജിയെ വണങ്ങി, തന്റെ ഉരുണ്ട നിതംബങ്ങളുടെ ചാട്ടം കാണിച്ചു കൊണ്ടു പുറത്തേക്കു ഇറങ്ങി.. സ്വാമിജിയുടെ കഴുകൻ കണ്ണുകൾ അവളുടെ ഉരുണ്ടു കുലുങ്ങി പോകുന്ന നിതംബങ്ങളിൽ തന്നെ ആയിരുന്നു.

പുറത്തു ഇറങ്ങുമ്പോൾ ആളുകൾ ഒന്നുമില്ലാതെ ആ തറവാട്ടിൽ ഒരു ഭയാനക അന്ദീർക്ഷം.. അവൾ ആ സ്ത്രീയുടെ പുറകെ നടന്നു മറ്റൊരു മുറിയിൽ കയറി.. തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ഭംഗിയായി കട്ടിലിൽ മടക്കി വെച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ട കല്യാണി അത് ഓരോന്നായി എടുത്തു ഉടുത്തു. വൃദ്ധ അവളെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു..

ഇറങ്ങുമ്പോൾ നാളെ രാവിലെ ഇതേ സമയത്തു വരണം എന്നും തന്നെ വന്നു വിളിക്കണം എന്നും പൂജാ മുറിയിൽ നടന്നത് പരമരഹസ്യം ആയിരിക്കണം എന്നും ആ സ്ത്രീ കല്യാണിയോട് പറഞ്ഞു. അവൾ അതിനു എല്ലാം തലയാട്ടി സമ്മതം മൂളി. രണ്ടു പേരും പരസ്പരം പുഞ്ചിരി സമ്മാനിച്ചു ഇറങ്ങി.. പടിപ്പുര വാതിൽ തുറന്നു കല്യാണി റോഡിലേക്കു ഇറങ്ങി നടക്കുമ്പോൾ താൻ ഇപ്പോൾ ചെയ്തത് തെറ്റ് ആണോ എന്ന സംശയം പോലും അവൾക്കു ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അന്തമായ വിശ്വാസത്തിൽ വളർന്ന കല്യാണി നടന്നതിനെ ഒന്നും ചോദ്യം ചെയ്യാൻ മുതിർന്നില്ല എന്നത് ആണ്‌ സത്യം.

അന്ന് ആദ്യമായി കല്യാണി തന്നെ സ്ഥിരം നോക്കി കൊതി വിടുന്ന ഞരമ്പുകൾക്കു മുമ്പിൽ മനഃപൂർവം ശരീരം കുറച്ചു അധികം കുലുക്കി നടന്നു.. അവന്മാരുടെ വാ തുറന്നു വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ കല്യാണിക്കു ചിരി വന്നു.. അതൊന്നും പുറത്തു പ്രകടിപ്പിക്കാതെ അവൾ കോലോത്തേക്കു കയറി.

ദേവൻ ജോലി കഴിഞ്ഞു വരുന്നത് കാത്തു അവൾ ഇരുന്നു.. അകലെ നിന്നും ദേവൻ വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ കല്യാണിയുടെ മുഖം വിടർന്നു. തന്റെ പ്രിയതമയുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു ഇരിക്കുന്ന കണ്ട ദേവന് തന്റെ ജോലിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന സമ്മർദം ഒക്കെ അലിഞ്ഞു പോകുന്നത് ആയി തോന്നി. ദേവൻ അകത്തേക്കു കേറുന്നതിനു മുമ്പ് തന്നെ കല്യാണി ദേവനോട് സ്വാമിജി തന്നെ മരുന്നിനെ പറ്റിയും അത് രാത്രി കഴിച്ചിട്ടു നടത്തേണ്ട പ്രയോഗങ്ങളെ പറ്റിയും പറഞ്ഞു.

ദേവന് സ്വാമിജിയുടെ മരുന്ന് കഴിക്കാൻ