Chapter Title : മാന്യത [Nakulan]

എടുത്തു ഉടുക്കെടാ നാണം കെട്ടവനേ .. ആ കൊച്ചിനെ നീ കൊന്നോടാ .. അവൾക്കൊന്നു ബോധം വന്നോട്ടെ നിന്നെ ഞാൻ കാണിച്ചു തരാം …ചെറ്റത്തരം കാണിച്ചിട്ട് നിൽക്കുന്ന നിൽപ്പ് കണ്ടില്ലേ ..പോലീസിൽ പിടിപ്പിക്കുകയാ വേണ്ടത് ജോസച്ചായൻ ഒന്നിങ്ങു വന്നോട്ടെ .." ഇത്രയും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് എനിക്കൊന്നു സംസാരിക്കാൻ പോലും അവസരം തരാതെ അവർ ഡൈനിങ്ങ് റൂമിലുള്ള അലമാരിയിൽ നിന്നും എന്തോ മരുന്നും കുറച്ചു പഞ്ഞിയും എടുത്തുകൊണ്ട് വീണ്ടും അകത്തു കയറി കതകടച്ചു ..വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം കിടപ്പറയിലായിപ്പോയ എനിക്ക് നഗ്‌നത മറക്കാൻ ഒന്നും കിട്ടിയില്ല .. പത്തു മിനിട്ടു മുൻപ് വിശ്വരൂപം പ്രാപിച്ചു നിന്ന എന്റെ കുണ്ണ പേടിച്ചു അട്ട ചുരുളുന്നത് പോലെ ചുരുണ്ടു കിടക്കുന്നതു കൊണ്ട് അധികം നഗ്നത ഒന്നും മറക്കാനില്ല ..  വേറെ തുണി ഒന്നും കാണാത്തതു കൊണ്ട് ഞാൻ സോഫയിൽ വിരി ആയി ഇട്ടിരുന്ന തുന്നിയ എടുത്തു മുണ്ടു പോലെ ചുറ്റി വിഷർണ്ണനായി ഇരുന്നു ..ദിവ്യക്കു ഇതുവരെ ബോധം വീണില്ല എന്നല്ലേ പറഞ്ഞത് ഈശ്വരാ കൊലക്കേസിൽ അല്ലെങ്കിൽ പീഡനക്കേസിൽ അകത്തു പോകേണ്ടി വരുമോ ..ഞാൻ പയ്യെ ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കാതെ കിടപ്പറയിലെ വാതിലിനടുത്തെത്തി പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ ദിവ്യയുടെ ശബ്ദം കേട്ടു .. ഓ രക്ഷപെട്ടു അപ്പൊ ബോധം വന്നു ..ഞാൻ പയ്യെ വാതിലിന്റെ കീ ഹോളിലൂടെ നോക്കി ഒന്നും അങ്ങനെ വ്യക്തമല്ല ദിവ്യ കട്ടിലിൽ ചാരി ഇരുപ്പുണ്ട് മേഴ്സി ചേച്ചി അവളുടെ അടുത്തിരുന്നു തലയിൽ തഴുകുന്നുണ്ട് അവൾക്കു കുടിക്കാൻ വെള്ളവും കൊടുക്കുന്നു ..വെള്ളം കുടിച്ചു കൊണ്ട് ദിവ്യ മേഴ്സി ചേച്ചിയോട് പതിയെ സംസാരിക്കുന്നുണ്ട് ..അവളുടെ നഗ്‌നത മറക്കാന്