Chapter Title : മാന്യത [Nakulan]

എന്താ ഫോന്‍  എടുക്കാത്തത് ഞാന്‍  എത്ര തവണ വിളിച്ചു” (ഒഹ്  അപ്പൊ ഇവള്‍  തന്നെ ആണ് വിളിച്ചത്) “ഡീ ഞാന്‍  ഓഫീസില്‍  ബിസി ആരുന്നു മൊബൈല്‍  സൈലന്റില്‍  ഇട്ടു അതാ കേള്‍ ക്കാഞ്ഞതു .. ഡീ പോത്തേ എന്നാ നിനക്ക് നിന്റെ മൊബൈലില്‍  നിന്നും ഒന്ന് മിസ്കാള് എങ്കിലും അടിച്ചാല്‍  പോരാരുന്നോ ..ഇത് ആരാണെന്നു അറിയാന്‍  വേണ്ടി ഞാന്‍  എത്ര പേരേ വിളിച്ചു ..” “ഓഹോ അപ്പൊ ആ കെയര്‍ ഓഫില്‍  പഞ്ചാര അടി നടത്തി അല്ലേ” “ഒന്ന് പോടീ മൊബൈലിലെ കാശു കളഞ്ഞുള്ള പഞ്ചരയടി ഒന്നുമില്ല ജസ്റ്റ് വിളിച്ചു അവരല്ല എന്നറിഞ്ഞപ്പോ പെട്ടന്ന് ഫോന്‍  വച്ചു …” “ഒന്ന് പോടാ നീയല്ലേ പഞ്ചാര അടിക്കാന്‍  ഉള്ള ചാന്‍സ് കളയുന്ന ഒരാള്‍  ..അല്ല എല്ലാരോടും ഇങ്ങനെ ഫോന്‍  വന്നിട്ട് വിളിക്കുവാനെന്നു പറഞ്ഞോ” “ഇല്ല” “ഓഹ് നന്നായി” “അതെന്താ” “അത്…… ഒന്നുമില്ല എടാ എനിക്ക് നിന്റെ ഒരു ഹെല്പ് വേണമായിരുന്നു” “ഞാന്‍  അങ്ങനെ ഫ്രീ  ആയി ഹെല്പ് ആര്‍ക്കും ചെയ്തു കൊടുക്കാറില്ല എന്നാലും നീ ആദ്യമായി ചോദിച്ചത് കൊണ്ട് നോക്കാം നീ പറ” “ഓഹ് പിന്നെ ..എന്റെ കെയര്‍ ഓഫ്‌  വച്ച് നാലു കിളിപോലെ പെന്‍പിള്ളേരെ വളച്ചതും പോരാ എന്നിട്ടു അവന്റെ ഒരു ജാഡ” “എന്റെ പൊന്നെ വളച്ചു എന്നൊക്കെ പറയുന്നത് ചുമ്മാതാ വല്ലപ്പോഴും ഫോൺ വിളിക്കും അല്ലാതെ ഒന്നുമില്ല” “അല്ലാതെ പിന്നെ എന്തോ വേണം നീ നല്ല ഒരാളെ നോക്കി ലൈൻ അടിച്ചു കെട്ടാൻ നോക്ക്” “നീ എന്റെ ജാതി എങ്ങാനും ആരുന്നേല്‍  നിന്നെ തന്നെ അങ്ങ്