Chapter Title : മാറിൽ നിറയെ മുടി വേണം [കൃപ]

വീൺവാക്കല്ല...

കോളേജിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ.... ഏതോ ഇനത്തിൽ കളക്ടറുടെ കൈയിൽ നിന്നും  സമ്മാനം വാങ്ങുമ്പോൾ... അനാവൃതമായ പൊക്കിൾ കൊടി... ഫോട്ടോ ഗ്രാഫറുടെ ഭാവന കൂടി ഇഴ ചേർന്നപ്പോൾ.... അത് സ്റ്റുഡിയോയിൽ കാഴ്ച്ച വസ്തു പോലെ നിത്യ സാന്നിധ്യമായി...

പ്രദേശത്തെ ഒട്ടേറെ ചെറുപ്പക്കാർ തങ്ങളുടെ  കുണ്ണ പെരുപ്പിക്കാനും.... വാണമടിക്കു പ്രചോദനം ആക്കാനും വേണ്ടി ഈ ഫോട്ടോയുടെ.. കോപ്പി വാങ്ങി വീട്ടിൽ നിധി പോലെ സൂക്ഷിച്ച കാര്യം ഈയുള്ള  കഥാകൃത്തിന് നേരിട്ട്  ബോധ്യമായിട്ടുള്ളതും.... ആകുന്നു...

കോളേജ് കാലത്തു... ഇത്ര താഴ്ത്തി സാരി ഉടുക്കുന്നതിൽ നാണക്കേട് തോന്നാത്ത  രാജിയോട്... കളിയാക്കിയും... ഒട്ടൊന്ന് കാര്യമായും... കൂട്ടുകാരി രമ പറഞ്ഞുവത്രേ,, "നീ "താഴെ... " ഷേവ് ചെയ്യാൻ  മറക്കല്ലേ... !" (എന്നാൽ... രമ പറയും മുമ്പ് തന്നെ സാരി താഴ്ത്തി കുത്തി  കഴിഞ്ഞാൽ രാജി ഒരു പരിശോധന നടത്താറുണ്ട് )

"13  വയസിൽ  പ്രായ പൂർത്തി  ആയ പെണ്ണാണ് "  സുധാ പിള്ള അയവിറക്കും പോലെ ആദ്മഗതം പറയും, നെടുവീർപ്പിടും !

എട്ടാം ക്ലാസിൽ ഒരു ദിവസം...

കൈ ഇറക്കം കുറഞ്ഞ ബ്ലൗസ് ധരിച്ചു വന്ന രാജി... കൈ പൊക്കിയപ്പോൾ  കറുത്ത കുറച്ചു മുടികൾ വെളിയിൽ കണ്ട കൂട്ടുകാരികൾ  മിസ്സിന്റെ  ശ്രദ്ധയിൽ  പെടുത്തി....

ബെൽ അടിച്ചപ്പോൾ മിസ് പറഞ്ഞു, "രാജി സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ എന്നെ വന്ന് കാണണം "

രാജി സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ.... മിസ്സിനെ കണ്ടു...

"രാജി കൈ ഒന്ന്  പൊക്കിയേ... "

രാജി  കൈ പൊക്കി... കുട്ടികൾ പറഞ്ഞത് ശരി തന്നെ...

"രാജി എന്തിനാ ഇത്രേം കൈ ഇറക്കം കുറഞ്ഞ ബ്ലൗസ് ഇടുന്നത്?  ഇനി അഥവാ ഇടുന്നെങ്കിൽ...... ഷേവ് ചെയ്‍തിട്ട്  വരണേ... കുട്ടി പൊക്കോ... "

വല്ലാത്ത ചമ്മലോടെ ആണ് രാജി... ക്ലാസിൽ തിരികെ ചെന്നത്..

ക്ലാസിൽ ചെന്നപ്പോൾ കൂട്ടുകാരികളുടെ അടക്കി പിടിച്ച ചിരി.... ഒരു കണക്കിന് ആശ്വാസം തോന്നി, രാജിക്ക്.... മിസ്സിനെ അറിയിച്ചത്..  ആൺകുട്ടികൾ അല്ല... !

അന്ന്  മിസ്സ് അമ്മ സുധാ പിള്ളയെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു, "കുട്ടി മുതിർന്നാൽ അമ്മമാർ ശ്രദ്ധിക്കണം... കൈ ഇറക്കം കുറഞ്ഞ കുറഞ്ഞ ഡ്രെസ് ധരിക്കുമ്പോൾ... മുടി കളയാൻ