Chapter Title : മാതാ പുത്ര PART_003 [ഡോ. കിരാതൻ]

പിന്നല്ലാതെ .... അപ്പാപ്പന്റെ കൊച്ചുമോളൊക്കെ എന്ത് ..... ". ആന്റണി സ്വന്തം പെങ്ങളെ കുറിച്ച് പഴിച്ചു.

സത്യത്തിൽ ഇരുവരുടെയും സംഭാഷണം കേട്ടു കൊണ്ട് സ്തംഭിച്ചുപ്പോയിരുന്നു മാധവനും സീതാലക്ഷ്മിയും. ഇവരിൽ നിന്നും യാതൊരു ദയാദാക്ഷിണ്യവും പ്രതീക്ഷിക്കേണ്ടെന്ന് ഇരുവർക്കും മനസ്സിലായി.

വാറുണ്ണി കുനിഞ്ഞു. സീതാലക്ഷ്മിയുടെ തൊട്ടാൽ ഇളകിയാടുന്ന മാർ കഞ്ചുകങ്ങളിൽ ബലമായി അമർത്തി ഞെരിച്ചു. ശ്വാസം മുട്ടുന്ന പ്രതീതായായിരുന്നു സീതാലക്ഷ്മിക്ക്.

ഏതാണ്ട് ഇതെല്ലാം കണ്ട് തലകറക്കത്തോടെ അനങ്ങാതെ കിടക്കുന്ന മാധവനും എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത് എന്നറിയാതെ കിടന്നു. ഓരോ നിമിഷവും അമ്മയെ രക്ഷിക്കണമെന്നുണ്ട്. പക്ഷെ വീഴചയിൽ പരിക്ക് പറ്റിയ ശരീരം അവനെയതിന് സാധ്യമാക്കുന്നതുമില്ല.

വാറുണ്ണി എതിരാളിയില്ലാത്ത പോരാളിയെ പോലെ ആർത്തുല്ലസിക്കുകയായിരുന്നു.

" . ....... നല്ല സ്പോഞ്ച് പോലെയുണ്ടല്ലോടീ നിന്റെ മൊലകള് ..... ഞാനിതിനെങ്ങ് പറച്ചിടുക്കട്ടേഡീ .... " . അവളുടെ മുലകൾ ഞെരിച്ചമർത്തിയ ശേഷം വലിച്ചു പറക്കുന്നത് പോലെ അയാൾ ആ മാംസപിണ്ഡങ്ങളെ വലിച്ചു പിടിച്ചു.

കഠിനമായ വേദനയിൽ സീതാലക്ഷ്മി ആർത്തു കരഞ്ഞു. ആദ്യമായാണ് ഇങ്ങനെയൊക്കെ ഒരാൾ യാതൊരു ദയാദാക്ഷിണ്യം ഇല്ലാതെ മുലകളെ പെരുമാറുന്നത്. കരയുകയല്ലാതെ മറ്റു മാർഗ്ഗവുമില്ല. ആ കരച്ചിൽ, ഒരു വഴിപോക്കൻ പോലും വരാൻ ഇടയില്ലാത്ത സ്ഥലമായതിനാൽ അന്തരീക്ഷത്തിൽ അലയൊലികൾ തീർത്തുകൊണ്ട് അടങ്ങി.

വാറുണ്ണി അവളുടെ കൊഴുത്ത വയറിൽ വല്ലാത്ത ആർത്തിയോടെ അമർത്തി തടവി. പൊക്കിളിൽ അയാളുടെ ചേറിനാൽ പുരണ്ട വിരൽ കൊണ്ട് ഇളക്കി. നല്ല വ്യാസമുള്ള പൊക്കിളിൽ വിരലിട്ടിളക്കിയിട്ടും അയാൾക്ക് മതിയായതെയില്ല. ഇതിനിടയിൽ അയാളുടെ വള്ളി ട്രൗസർ വേഗത്തിൽ അഴിച്ചുമാറ്റി.

" ..... കണ്ണു തുറന്നു കാണ് ..... വാറുണ്ണിയുടെ ഉശിരുള്ള അണ്ടി ... ".