Chapter Title : മാതാ പുത്ര PART_008 [ഡോ. കിരാതൻ]

കാറിനുള്ളിലേക്ക് കയറി. കാറിന്റെ പുറകിൽ മേരിയും റിൻസിയും അമർത്തി തള്ളിയതിനാൽ കാർ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.

". .... മാധവേട്ടാ ... ഞങ്ങൾ നനഞ്ഞു കുളിച്ചു....  എന്തായാലും ഇത്രയും ദൂരമല്ലേ ഉള്ളൂ ....  ഞങ്ങൾ നടന്ന് വരാം .... ".

". ... അത് കുഴപ്പമില്ല ....  നിങ്ങൾ കയറൂ.... ".

" .... ഏയ് ....  എന്തിനാ സീറ്റൊക്കെ നനയ്ക്കുന്നെ ...  ഞങ്ങൾ നടന്നൊള്ളാം ... ".

ചിരിച്ചുകൊണ്ട് റിൻസി മുന്നോട്ടു നടന്നു. പിന്നാലെ മേരിയും. മേരിയുടെ വെളുത്ത സാരി മഴയുടെ നനവിൽ നിഴൽ അടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കാറിന്റെ ഹെഡ്ലൈറ്റ് വെളിച്ചത്തിൽ അതിന്റെ മനോഹാരിത ഒന്നുകൂടെ പ്രകാശിപ്പിച്ചു. ധും ധുമി താളത്തിൽ ഇളകിയാടുന്ന മേരിയുടെ വെളുത്ത  വെളുത്ത പാവാടയിൽ നിന്നും നിഴലടിക്കുന്ന നിതംബ പാളികളുടെ നിറം അവനിൽ വികാരം ജ്വലിപ്പിച്ചു. ഉദ്ധരിച്ച കുണ്ണയിൽ പതുക്കെ തലോടി കൊണ്ട് അവൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.

". ... മേരിയമ്മേ ...  നിന്റെ അമറൻ കുണ്ടിക്കുള്ള കൂദാശ ഞാനിന്ന് തരാഡീീീ...  ".

അതു നോക്കി ലൈവായി ഒരു വാണമടിക്കാൻ മാധവൻ കൊതിച്ചു. അത്രയ്ക്കും വികാരം ജനിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു മേരിയുടെ നിതംബ താളവും മനോഹാരിതയും.

അവരിരുവരും വീടിന്റെ മുന്നിലെത്തിയപ്പോൾ വീതികുറഞ്ഞ ആ വഴിയിലൂടെ മാധവൻ കാർ എടുത്തു.  വീടിന്റെ മുന്നിൽ വരാതെ ഇല്ലാത്തതിനാൽ മഴ പൂർണമായും കൊള്ളുകയായിരുന്നു അവരിരുവരും. മാധവൻ താക്കോലെടുത്ത് കാറിൽ നിന്നും പെട്ടെന്ന് ഇറങ്ങി. പൂട്ട് തുറക്കാൻ വേണ്ടി താക്കോൽ ഇട്ടപ്പോഴാണ് ആ താഴിന്റെ താക്കോൽ അതല്ല എന്ന് മനസ്സിലായത്.

" .... ചതിച്ചല്ലോ ...  താക്കോൽ ഇതെല്ലാ  എന്ന് തോന്നുന്നു.... ".

".. .. അയ്യോ അപ്പോൾ നമ്മൾ എന്ത് ചെയ്യും ...". റിൻസി നിരാശയോടെ ചോദിച്ചു.

" ....  കുഴപ്പമില്ല നമുക്ക് ഈ പൂട്ട് തല്ലി പൊട്ടിക്കാം...  ഞാൻ വല്ല കല്ലും കിട്ടുമോയെന്ന് നോക്കട്ടെ... അതുവരെ നിങ്ങൾ കാറിൽ ഇരിക്ക് ... ".

ഇത് കേൾക്കാൻ കാത്തിരുന്ന പോലെ റിൻസി വേഗത്തിൽ കാറിനുള്ളിലേക്ക് കയറി. മേരി വീടിന്റെ പടിക്കെട്ടിൽ ആ മഴയും കൊണ്ട് നിന്നു.

മാധവൻ നല്ല ഭാരമുള്ള കല്ല് നോക്കി വീടിന്റെ പുറകിലേക്ക് നടന്നു. ഒരാൾ ഉയരത്തിൽ നിൽക്കുന്ന പുല്ലുകൾ വകഞ്ഞുമാറ്റി കൊണ്ടാണ് മാധവൻ നടന്നിരുന്നത്. പുറകിലെ കാലടി ശബ്ദം ശ്രദ്ധിച്ച മാധവൻ തിരിഞ്ഞുനോക്കിയപ്പോൾമേരി അനുഗമിക്കുന്നതാണ് കണ്ടത്.

". ... അയ്യോ പുറകെ വരണ്ടായിരുന്നു മേരിയമ്മേ .. ".

". .... അയ്യോ