Chapter Title : മാതാ പുത്ര PART_010 [ഡോ. കിരാതൻ]

കൂട്ടിലേക്ക് കഷ്ണങ്ങൾ ഇട്ട് പാത്രം മൂടി വച്ചു.

ഇതേ സമയം ചെറിയ മയക്കത്തിലേർപ്പെട്ട മാധവൻ ഉണർന്നു.

" .... നിങ്ങൾ അടുക്കള കീഴടക്കിയോ ... ". കണ്ണ് തിരുമ്പിക്കൊണ്ട് മാധവൻ ചോദിച്ചു.

".. .. വേഗം ഒന്നും കുളിച്ചോള്ളൂ ...  ഇപ്പോൾ കോഴികറി കൂട്ടി ചോറുണ്ണാം .... ".

". ..  കോഴിക്കറിയോ ....  അതിന് കോഴി എവിടുന്ന് കിട്ടി ... "

" .... ഒരു കോഴി അവിടെ അലഞ്ഞു നടക്കുന്നത് കണ്ടു ... പിന്നേ ഒന്നും നോക്കിയില്ല മാധവേട്ടാ ... ".

" .... എന്തായാലും കൊള്ളാം ...  ഞാനൊന്ന് കുളിക്കട്ടെ ...  അല്ലാ നിങ്ങൾ കുളിച്ചിട്ടില്ലല്ലോ .... ".

"..... മോൻ കുളിക്ക് ...  എന്നിട്ട് ഞങ്ങൾ കുളിച്ചോളാം .. ".

" ... അല്ലാ ... നിങ്ങളിപ്പോഴും നനഞ്ഞത് ഇട്ട് തന്നെ ഇരുക്കുകയാണോ ... വെറുതെ പണി പിടിപ്പിക്കാൻ .... അതെല്ലാം ഊറി മാറ്റിയ്യേ ... ഉം വേഗം ..നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് കുളിക്കാം .... ".

മാധവൻ ആഞ്ജാപിക്കുന്നത് പോലെ അവരോടായി പറഞ്ഞു. രണ്ടു പേരും അൽപ്പം പരുങ്ങി.

".. .. അത്...  അത് .... ". മേരി നാണം കൊണ്ടു.

" .... നാണമോ... അതും നിങ്ങൾക്ക് .... എങ്കിലത്‌ മാറ്റിട്ട് തന്നെ കാര്യം ...".

മാധവൻ മേരിയുടെ സാരിത്തുമ്പിൽ പിടിച്ച് വലിച്ചു. സാരി ഊർന്ന് പോകുന്നതിനോടൊപ്പം മേരി തിരിഞ്ഞു കൊടുത്തു. പാഞ്ചാലി വസ്ത്രാക്ഷേപമെന്നോണം സാരി മൊത്തത്തിൽ മാധവൻ അഴിച്ച് മാറ്റി. പാവാടയിലും ബ്ലൗസിലും നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന അവരുടെ സൗന്ദര്യത്തിലേക്ക് മാധവൻ കണ്ണയച്ചു.

" ... റിൻസിയ്യേ .... നോക്കെടീ ...നിന്റെ അമ്മച്ചിയുടെ നാണം ....".

റിൻസി കള്ളാ ചിരിയോടെ മാധവന്റെ അടുത്ത് നിന്ന് മേരിയെ നോക്കി കൈകൾ കൊട്ടി.

" .... അമ്മച്ചിയെ ഇങ്ങനെ കാണാൻ നല്ല ചന്തമാ .... അല്ലെ മാധവേട്ടാ ...".

" ..... എനിക്ക് നിന്റെ അമ്മച്ചിയെ മൊത്തത്തിൽ കാണണം .... നല്ല വെളിച്ചത്തിൽ ....".

" .... ഓഹോ.. എങ്കിൽ നല്ല നട്ടുച്ച നേരത്ത് അമ്മച്ചിയെ തുണിയില്ലാതെ പുറത്തിറക്കി നിർത്തിയാലോ ...".

" .... അതിന് ഈ രാത്രി വെളുക്കണം .... അത്രയും നേരം കാത്തിരിക്കാൻ വയ്യെടീ ...".

" .... നേരം നമുക്ക് ഉറങ്ങാതെ വെളുപ്പിച്ചാലോ .... ".

റിൻസിയും മാധവനും അർത്ഥം വച്ച് ചിരിച്ചു.