Chapter Title : മായാത്ത ഓർമ്മകൾ [Karthik Viswam]

പാന്റീസിനുള്ളിലൂടെ പൂറിന്റെ ഇതളുകളിൽ തൊട്ടു.

ടീച്ചറേ, അടുത്തേന്റടുത്ത സ്റ്റോപ്പല്ലേ. ഇങ്ങോട്ട് കേറി നിന്നോ – കണ്ടക്ടർ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. ഞാൻ കൈ പിൻവലിച്ചു. മിസ്സ് ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടുകൊണ്ട് മുന്നോട്ടാഞ്ഞു. ഞാൻ വീണ്ടും സാരി ചവിട്ടിപ്പിടിച്ചു. ഇത്തവണ സാരി അതിന്റെ കുത്തിൽ നിന്ന് നന്നായി ഒന്ന് ഇളകി. മിസ്സ് സാരിയുടെ മുൻഭാഗത്തെ കുത്തിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു.

പ്ലീസ്, നാറ്റിക്കരുത്. എന്റെ സാരി ഊരി വീഴാറായി – മിസ്സ് സങ്കടപ്പെട്ടുക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ആ... ഇപ്പോ വിടാം എന്ന് പറഞ്ഞുക്കൊണ്ട് ഞാൻ എന്തോ കളഞ്ഞുവീണപോലെ നിലത്തു കുനിഞ്ഞിരുന്നു.

പതിയെ മിസ്സിന്റെ സാരിയുടെ ഉള്ളിൽ പാവാടയുടെ ഉള്ളിൽ കൂടെ കൈയ്യിട്ടു. മിസ്സ് സാരിക്കുത്തിൽ ബലമായി തന്നെ പിടിച്ചുകൊണ്ട് അനങ്ങാതെ നിന്നു. പതിയെ മിസ്സിന്റെ ഇടുപ്പിൽ പിടിച്ചുക്കൊണ്ട് പാന്റീസ് ഞാൻ ഒറ്റ വലിക്ക് താഴേക്ക് വലിച്ചൂരി. പെട്ടന്നുള്ള ആ പാന്റീസ് വലിക്കലിൽ മിസ്സിന്റെ പൂറൊന്ന് തരിച്ചു. കൂടാതെ സാരി ഒന്നുകൂടെ ലൂസ് ആയി.

ഇതാരോടെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ നിന്റെ പാന്റീസായിരിക്കും തെളിവ് – ഞാൻ മിസ്സിന്റെ കാതിൽ പറഞ്ഞു. മിസ്സ് സാരി ചേർത്തുപ്പിടിച്ചുക്കൊണ്ട് മുന്നോട്ടേക്ക് നീങ്ങി. പാന്റീസ് ഞാൻ ഉടനെ പോക്കറ്റിലാക്കി.

കൈപ്പറമ്പ് സ്റ്റോപ്പിൽ മിസ്സ് ഇറങ്ങി. ബസ്സ് മുന്നോട്ട് നീങ്ങിതുടങ്ങിയപ്പോൾ മിസ്സ് ബസ്സിലേക്ക് എന്നെ തിരിഞ്ഞുനോക്കി.

പാന്റീസില്ലാതെ നടക്കുന്ന മിസ്സിനെ നോക്കി ഞാൻ ചിരിച്ചു. മിസ്സ് നാണം കൊണ്ട് സാരിയും ചേർത്ത് പിടിച്ചുക്കൊണ്ട് നടന്നു.
തുടരും........