Chapter Title : മായാവതി 2 [ജോൺ എബ്രഹാം]

ഒരു പൂരപ്പറമ്പായി മാറി. പണിക്കാരും ബന്ധുക്കളും ഓരോ മുറിയിലും പറമ്പിലുമായി നിറഞ്ഞാടുകയാണ്. ഗോവിന്ദന് ദൂരെ നിന്ന് ഭവാനിയെ ഒന്ന് നോക്കാൻ പോലും സമയം കിട്ടുന്നില്ല.ഒരു മാസമായി കളി നടക്കാത്തത് കൊണ്ട് രണ്ടു പേർക്കും നല്ല നിരാശ ഉണ്ട്... അത് ഭവാനിയുടെ മുഖത്തു കാണുന്നുമുണ്ട്..

രാഘവൻ അവളുടെ അടുത്തെത്തി മുരടനക്കി. എന്നിട്ട് പതുക്കെ അവളുടെ കാതോരം ചേർന്ന് പറഞ്ഞു:

​"എന്താടീ ഭവാനി... ഈ തിരക്കിനിടയിൽ നിങ്ങളുടെ കളി മുടങ്ങിയോ? ഒരു മാസമായിട്ട്..ആ ഗോവിന്ദൻ നിന്നെ തൊട്ടിട്ടില്ലല്ലോ... മുഖത്ത് ആകെ ഒരു വാട്ടം. എന്താടീ, നിന്റെ പൂറു ചൊറിയുന്നുണ്ടോ? നിനക്ക് ഗോവിന്ദൻ മതിയല്ലോ!"

​ഭവാനി ഒന്ന് ഞെട്ടി അയാളെ നോക്കി. പക്ഷേ രാഘവൻ പിള്ള വിട്ടില്ല. അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ വർഷങ്ങളായി ഉള്ളിൽ കൊണ്ടുനടന്ന പക തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
വർഷങ്ങളായിട്ട് ഇതേ അവസ്ഥയിലാണ് ഞാൻ. എത്ര തവണ നിന്റെ അടുത്തേക്ക് ഞാൻ വന്നു...

അപ്പോഴൊക്കെ നീ എന്നെ പുച്ഛിച്ചു തള്ളി. നിനക്ക് ഗോവിന്ദന്റെ കുണ്ണ
മതിയല്ലേ? നീ അവനു കൊടുക്കുന്നതിനു എനിക്ക് കുഴപ്പമില്ല.. എനിക്ക് കൂടി തന്നിരുന്നെങ്കിൽ..

നടക്കട്ടെ... എനിക്ക് തരുന്നില്ല എന്ന് കരുതി എനിക്ക് നിങ്ങളോട് ദേഷ്യം ഒന്നും ഇല്ല.. കല്യാണം കഴിയാതെ ഇനി അവസരം കിട്ടാൻ പ്രയാസം ആണ്. നോക്കാം..
അങ്ങനെ കല്യാണദിവസം ആയി...

​രാഘവൻ പിള്ളയുടെ തറവാട് അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ഒരു ഉത്സവപ്പറമ്പായി മാറി. അമ്പലത്തിലെ ചടങ്ങുകൾ കഴിഞ്ഞ് സുഗുണൻ മായാവതിയെയും കൂട്ടി വീട്ടുമുറ്റത്തെ പന്തലിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ സമയം ഉച്ചയോടടുത്തു.

​നാട്ടുകാർ മുഴുവൻ അവിടെ തടിച്ചു കൂടിയിട്ടുണ്ട്. എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുകൾ ആ മണവാട്ടിയിലായിരുന്നു. മഞ്ഞപ്പട്ടുസാരിയിൽ പൊതിഞ്ഞ മായാവതിയുടെ ഓരോ അവയവവും ആണുങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ കനൽ കോരിയിട്ടു. ഇറുകിയ ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ ആഞ്ഞടിക്കുന്ന തിരമാലകൾ പോലെ അവളുടെ വലിയ മുലകൾ തിങ്ങി വിങ്ങി നിൽക്കുന്നു.

ഓരോ ശ്വാസത്തിലും ആ തുടുത്ത മുലകൾ ഉയർന്നു താഴുന്നത് നോക്കി പന്തലിലെ ചെറുപ്പക്കാരും വയസ്സന്മാരും ശ്വാസം വിടാൻ പോലും മറന്നു.

​അവൾ പതുക്കെ പന്തലിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ സാരിയുടെ വിടവിലൂടെ അവളുടെ വെണ്ണക്കല്ല് പോലുള്ള വയറും ആഴമേറിയ പൊക്കിൾച്ചുഴിയും തെളിഞ്ഞു കാണാമായിരുന്നു. ഓരോ ചുവടിലും അവളുടെ വലിയ ചന്തികൾ സാരിക്കുള്ളിലിരുന്ന്