Chapter Title : മായാവതി 2 [ജോൺ എബ്രഹാം]

മായ സുഗുണന് നേരെ ഗ്ലാസ്‌ നീട്ടി ചേട്ടാ പാൽ.. അവൻ വിറക്കുന്ന കൈകൾ കൊണ്ട് പാൽ വാങ്ങി പകുതി കുടിച്ചു.. ഭാക്കി പകുതി അവൾക്കു നൽകി.. അവൾ അത് വാങ്ങിക്കുടിച്ചു..
​പാൽ കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞ് മായ ആ ശൂന്യമായ ഗ്ലാസ് പതുക്കെ ടീപ്പോയിയിൽ വെച്ചു. അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ സുഗുണൻ കട്ടിലിൽ ആകെ വിറച്ച് ഇരിക്കുകയാണ്. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ കാമവും പേടിയും ഒരുപോലെ നിഴലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​"മായേ... ഇവിടെ വന്നിരിക്ക്..." സുഗുണൻ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ വിളിച്ചു.

​അവൾ നാണത്തോടെ പതുക്കെ നടന്ന് അവന്റെ അരികിൽ വന്നിരുന്നു.മുല്ലപ്പൂവിന്റെ
ഗന്ധവും അവളുടെ മേനിയിലെ ചൂടും സുഗുണനെ വല്ലാതെ പ്രലോഭിപ്പിച്ചു.

​"മായേ... നീ എന്ത് സുന്ദരിയാണ്. നീ കണ്ടില്ലേ ഇന്ന്... പന്തലിൽ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോ നിന്റെ അത്ര ഭംഗി?" സുഗുണൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു.

​അവൾ പതുക്കെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. "ഉണ്ടല്ലോ... അമ്മ സുന്ദരിയാണല്ലോ."
​"അതല്ല മായേ... വേറെ ആരും ഇല്ല. നിന്നെപ്പോലെ ഒരാളെ എനിക്ക് കിട്ടിയത് എന്റെ പുണ്യമാണ്." അവൻ അവളുടെ കൈ പതുക്കെ തന്റെ കയ്യിലെടുത്തു. "നമുക്ക്... നമുക്ക് കിടക്കണ്ടേ?"

​മായാവതി നാണത്തോടെ ഒന്ന് മൂളി. അവൾ തല താഴ്ത്തി ഇരുന്നു.
​"മായേ... ഇങ്ങനെയാണോ കിടക്കുന്നത്? നീ അവിടെ നിന്ന് ഈ സാരിയൊക്കെ ഒന്ന് അഴിക്ക്."

​അവൾ ഒന്ന് ഞെട്ടി അവനെ നോക്കി. "അത് വേണോ ചേട്ടാ? എനിക്ക് നാണം വരുന്നു..."
​"പിന്നെ വേണ്ടാതെ? ആദ്യരാത്രിയിൽ സാരിയുടുത്ത് കിടന്നാൽ എങ്ങനെയാ? നീ അഴിക്ക് മായേ..." സുഗുണൻ അല്പം നിർബന്ധിച്ചു.

​ശരിയെന്ന് പറഞ്ഞ് മായാവതി പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു ചുവരിനരികിലേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു. സുഗുണന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ ഓരോ ചലനത്തിലും തറഞ്ഞു നിന്നു. അവൾ പതുക്കെ മുന്താണി തോളിൽ നിന്ന് മാറ്റി സാരിയുടെ ഓരോ ചുളിവുകളും അഴിച്ചു മാറ്റി.

സാരി നിലത്തേക്ക് വഴുതി വീണപ്പോൾ, സുഗുണന്റെ തൊണ്ട വറ്റി. ഇപ്പോൾ വെളുത്ത പാവാടയും നീല ബ്ലൗസും മാത്രമാണ് അവളുടെ വേഷം. അവളുടെ ആ വടിവൊത്ത അരക്കെട്ടും വിരിഞ്ഞ ചന്തികളും കണ്ടപ്പോൾ സുഗുണൻ അറിയാതെ ശ്വാസം അടക്കിപ്പിടിച്ചു.

​"മായേ... ആ ബ്ലൗസ് കൂടി അഴിക്ക്..."