Chapter Title : മായാവതി 2 [ജോൺ എബ്രഹാം]

അടിമുടി നോക്കിയിട്ട് ഒരു ദ്വയാർത്ഥത്തിൽ അയാൾ പറഞ്ഞു: "അത് ശരിയാ ഭവാനി... ഗോവിന്ദന്റെ ആരോഗ്യം നിനക്ക് ശരിക്കും അറിയാമല്ലോ!"

​ആ ചോദ്യം കേട്ടതും ഭവാനി ചെറുതായി ഒന്ന് നാണിച്ചു. എങ്കിലും വിട്ടു കൊടുത്തില്ല. "നിങ്ങൾ ആ മൂന്നാനോട് പറഞ്ഞ് അവനൊരു പെണ്ണ് നോക്ക്. ഇങ്ങനെ ഇരുന്നാൽ മതിയോ?" രാഘവൻ ശരി ഇനി അതും പറഞ്ഞു ഉടക്കേണ്ട..

​രാഘവൻ പിള്ള മുണ്ട് മടക്കിക്കുത്തി, കുടയുമെടുത്ത് മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി. പടിവാതിൽക്കൽ എത്തിയതും അയാൾ തിരിഞ്ഞുനിന്ന് ഭവാനിയെ ഒന്ന് കൂർപ്പിച്ചു നോക്കി.

​"അല്ല ഭവാനി, ഞാൻ മൂന്നാനോട് ... നമ്മുടെ സുഗുണന് വേണ്ടി നിന്നെപ്പോലെ ഈ 'അടങ്ങാത്ത' സ്വഭാവമുള്ള ഒരു പെണ്ണിനെ തന്നെ നോക്കാൻ പറയണോ?"

​രാഘവൻ പിള്ള ഇടവഴിയിലേക്ക് നടന്നതും ഭവാനി ദേഷ്യത്തിലും നാണത്തിലും ചുവന്നു തുടുത്തു. അവൾ അമർത്തി പിറുപിറുത്തു: "ഓ... വലിയ കാര്യമായിട്ട് ചോദിക്കാൻ വന്നിരിക്കുന്നു! അടക്കാൻ നിങ്ങൾക് കഴിവില്ലാത്തോണ്ട് .. ആ ഗോവിന്ദേട്ടൻ ഉള്ളത് കൊണ്ട് എന്റെ പൂറിലെ കടി മാറുന്നു, അല്ലാതെ നിങ്ങളുടെ മിടുക്ക് കൊണ്ടല്ല ഞാൻ ഈ തറവാട്ടിൽ ഒതുങ്ങിക്കൂടി കഴിയുന്നത്!"

​രാഘവൻ പിള്ള ഇതൊന്നും കേൾക്കാത്ത ഭാവത്തിൽ നേരെ ചായക്കട ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. അവിടെ ബെഞ്ചിൽ ഒരു കാലും കയറ്റി വെച്ച് മൂന്നാൻ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

​ചായക്കടയുടെ മുന്നിലെ ബെഞ്ചിൽ ഒരു കാലും കയറ്റി വെച്ച്, പുകയുന്ന ബീഡിയും വലിച്ചിരുന്ന മൂന്നാൻ രാഘവൻ പിള്ളയെ കണ്ടതും ഒന്ന് ഇളിച്ചു.

​"എന്താ രാഘവേട്ടാ... ഉച്ചവെയിലത്ത് ഈ വഴിക്ക്?
​രാഘവൻ പിള്ള കുട മടക്കി ബെഞ്ചിന്റെ ഒരറ്റത്ത് ഇരുന്നു.. ഭവാനിക്ക് ഒരേ നിർബന്ധം, സുഗുണനെക്കൊണ്ട് വേഗം ഒരു