Chapter Title : മായാവതി 2 [ജോൺ എബ്രഹാം]

ഇത്തിരി കനത്തിൽ പറഞ്ഞു
സംഗതിയുടെ ഗൗരവം മാറിയത് സുഗുണൻ അറിഞ്ഞില്ല. മായാവതിയുടെ ആ സ്വരമാറ്റം കേട്ടതും സുഗുണൻ ഒന്ന് പതറി. ഇരുട്ടിൽ അവളുടെ ആ ചോദ്യവും പിടുത്തവും അവനെ ശരിക്കും തളർത്തിക്കളഞ്ഞു.

​അവളുടെ കൈ തന്റെ പൗരുഷത്തിൽ അമർന്നതും, അതിനു പിന്നാലെ വന്ന ആ കനത്ത ശബ്ദവും കേട്ടപ്പോൾ സുഗുണന്റെ ഉള്ളിലെ ആവേശം ചോർന്നുപോയി. അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ മേൽനിന്നും എഴുന്നേറ്റു.

​"എന്താ മായേ... എന്തുപറ്റി?" സുഗുണൻ പരുങ്ങലോടെ ചോദിച്ചു.

​"ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ലേ... ഒന്ന് എഴുന്നേറ്റ് ആ ലൈറ്റ് ഇടാൻ!" മായാവതിയുടെ സ്വരത്തിൽ ഇപ്പോൾ പരിഹാസവും ദേഷ്യവും കലർന്നിരുന്നു.

​സുഗുണൻ പതുക്കെ തപ്പിത്തടഞ്ഞ് എഴുന്നേറ്റ് പോയി സ്വിച്ച് ബോർഡിൽ അമർത്തി.

മുറിയിൽ പെട്ടെന്ന് വെളിച്ചം നിറഞ്ഞു. മായാവതി നഗ്നയായി തന്നെ കട്ടിലിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. അവളുടെ ആ പുഷ്ടിയുള്ള മുലകൾ വെളിച്ചത്തിൽ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവൾ സുഗുണന്റെ അരക്കെട്ടിലേക്ക് രൂക്ഷമായി ഒന്ന് നോക്കി.
​സുഗുണൻ ആകെ നാണം കൊണ്ട് തല താഴ്ത്തി നിന്നു. വെളിച്ചം വന്നപ്പോൾ അവന്റെ ആ 'ചുക്കുമണി' ഒന്നുകൂടി ചുരുങ്ങിപ്പോയതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.

​ഇതെന്താ സുഗുണേട്ടാ.. ഇത് ഇത്രേ ഉള്ളോ വലുതാവുലെ..

ഇതുകൊണ്ട് എന്നെ എന്ത് ചെയ്യാനാണ് നിങ്ങൾ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്?"

​മായാവതിയുടെ ആ ചോദ്യം സുഗുണന്റെ നെഞ്ചിൽ തറച്ചു. അവൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ തറയിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു. അവന്റെ നിസ്സഹായത കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് സങ്കടത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ ദേഷ്യമാണ് വന്നത്. തന്റെ സ്വപ്നങ്ങളിലെ ആ രാത്രി ഇങ്ങനെ ഒരു നശിച്ച രാത്രി ആയി മാറുമെന്ന് അവൾ കരുതിയിരുന്നില്ല.

മായാവതി ആ വിരലുകൾ കൊണ്ട് സുഗുണന്റെ ആ 'ചുക്കുമണി' ഒന്ന് കൂടി അമർത്തിപ്പിടിച്ചു നോക്കി. പാവം സുഗുണൻ ഭയന്നത് കൊണ്ടോ എന്തോ, അത് ഒരു തൊട്ടാവാടി പോലെ ഒന്നുകൂടി ചുരുങ്ങിപ്പോയിരുന്നു. അവൾ തന്റെ ചെറുവിരൽ അതിനടുത്ത് വെച്ച് അളന്നു നോക്കി.

​"എന്റെ ചെറുവിരലിന്റെ അത്രയും നീളം... നടുവിരലിന്റെ വണ്ണം പോലും ഇതിനില്ലല്ലോ!" മായാവതി സ്വയം പറഞ്ഞു.

​അവളുടെ മുഖത്ത് പുച്ഛവും അതിശയവും മാറി മാറി വന്നു. താൻ ഇത്രയും കാലം സ്വപ്നം കണ്ട ആ പൗരുഷം ഇതാണോ എന്നോർത്തപ്പോൾ അവൾക്ക്