Chapter Title : മായാവതി 4 [ജോൺ എബ്രഹാം]

"ഇതൊക്കെ ഒരു കലയല്ലേ മോളെ. ആവേശം മാത്രം പോരാ, പാകത്തിന് മയവും വേണം."
​മായയ്ക്ക് ഒരു കൗതുകം തോന്നി, അവൾ പതുക്കെ ചോദിച്ചു, "അമ്മയുടെ അച്ഛനാണോ വടിക്കുന്നത്?"
​രാഘവൻ പിള്ള അത് കേട്ട് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. "ഇല്ല മോളെ... അന്ന് അവൾക്ക് രോമം വടിക്കാൻ വലിയ താല്പര്യം ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു. പഴയ ആൾക്കാരല്ലേ, ആ കാടുപിടിച്ചു കിടക്കുന്നതാ അവൾക്ക് ഇഷ്ടം. പക്ഷേ എനിക്കിഷ്ടം ഇതാ ഇതുപോലെ പാൽക്കട്ട പോലെ വെളുത്തിരിക്കുന്നതാ."
അതു കേട്ടതും പുറകിൽ നിന്നിരുന്ന സുഗുണന്റെ മനസ്സിലേക്ക് ആ പഴയൊരു ഓർമ്മ ഓടിയെത്തി. പണ്ട് ഒരിക്കൽ അമ്മ കുളിക്കുമ്പോൾ വാതിലിന്റെ വിടവിലൂടെ അവൻ ഒളിഞ്ഞു നോക്കിയിരുന്നു. അന്ന് അമ്മയുടെ കാലുകൾക്കിടയിൽ കാടുപോലെ പടർന്നു കിടക്കുന്ന ആ കറുത്ത രോമക്കാട് അവൻ കണ്ടതാണ്. അച്ഛൻ പറഞ്ഞത് എത്ര ശരിയാണെന്ന് സുഗുണൻ ഓർത്തു. അമ്മയുടെ ആ വലിയ കാടിന് മുന്നിൽ മായയുടെ ഈ മിനുസമാർന്ന പൂറ് ഒരു അത്ഭുതമായി അവന് തോന്നി. അമ്മയുടെ ആ പഴയ രൂപവും ഭാര്യയുടെ ഈ പുതിയ നഗ്നതയും അവന്റെ തലയിൽ ഒരു ലഹരിയായി പടർന്നു.
അയാൾ പതുക്കെ ആ പത തുടച്ചു മാറ്റിയപ്പോൾ, മായയുടെ പൂർത്തടം ഒരു നവജാത ശിശുവിന്റേത് പോലെ മിനുസമായി തെളിഞ്ഞു വന്നു. അവിടെ ഇപ്പോൾ ഒരു രോമം പോലുമില്ല. സുഗുണൻ ഇത് കണ്ട് ആകെ വിറച്ചുപോയി. തന്റെ ഭാര്യയുടെ ആ രോമം നീക്കിയ സുന്ദരമായ പൂറ് കണ്ട് അവൻ അറിയാതെ തന്റെ കൈകൾ മുണ്ടിനുള്ളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
​"മായേ... നീ ഇപ്പോൾ ശരിക്കും ഒരു ദേവതയെപ്പോലെ ആയിട്ടുണ്ട്," രാഘവൻ പിള്ള ആ മിനുസമുള്ള ഭാഗത്ത് പതുക്കെ ഒന്ന് തലോടി. മായയുടെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് ആ ചൂടിൽ വീണ്ടും തേൻ ഒഴുകാൻ തുടങ്ങി.

രാഘവൻ പിള്ള തന്റെ മരുമകളുടെ ആ മിനുസമുള്ള, പാൽക്കട്ട പോലുള്ള പൂറിലേക്ക് നോക്കി ഇരുന്നു. അവിടെ നിന്നും തേൻ ചാലുപോലെ ഒഴുകുന്നുണ്ട്. അയാൾ പതുക്കെ സുഗുണനെ നോക്കി ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു:
​"മോളെ... ഇവനെക്കൊണ്ട് ഇതൊന്ന് നക്കിപ്പിച്ചാലോ? ഇവൻ ഇതെങ്കിലും ആസ്വദിക്കട്ടെ."
​മായ തന്റെ കാലുകൾ ഒന്നുകൂടി വിടർത്തി വെച്ചു. അവൾ