Chapter Title : മായക്കാഴ്ച്ചകളുടെ ആഘോഷരാവുകൾ [ഡോ.കിരാതൻ]

അവൾ പെട്ടെന്ന് ഒരു പ്ലേറ്റിൽ ചോറ് നന്നായി വിളമ്പി അവന്റെ മുന്നിൽ കൊണ്ടുവെച്ചു.

"...ഇത്രയും ചോറ് വേണ്ടമ്മ്യേ..." രാജീവ് വിറയലോടെ പറഞ്ഞു.

"...നല്ല ക്ഷീണം കാണുമല്ലോ... ഈ പ്രായത്തിൽ നീ രണ്ടാളുടെ ഭക്ഷണം കഴിക്കണം എന്നാണ് പ്രമാണം..." രാജി അല്പം കനംകുറഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.

"...രണ്ടാളുടെ ഭക്ഷണം എനിക്കെന്തിനാ അമ്മേ..." രാജീവ് അത്ഭുതത്തോടെ, അമ്മ എന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചതെന്ന് മനസ്സിലാവാതെ ചോദിച്ചു.

"...നീ ഒരു ഉരുള ചോറ് വിഴുങ്ങിയാൽ, അതിന്റെ പാതിയും നിന്റെ ശരീരത്തിലെ ആ സാധനത്തിന് വേണ്ടിയാണ് പോകുന്നത്... അതുകൂടി കരുതി വേണം നീ ഇത് കഴിക്കാൻ..."

രാജി ഒട്ടും മറച്ചുവെക്കാതെ, ദ്വയാർത്ഥത്തിൽ പച്ചയായി അത് പറഞ്ഞുപോയി.

അവൾ ആ വാക്ക് പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ്, ഇത്രയും അർത്ഥമുള്ള കാര്യം മകനോട് നേരിട്ട് പറഞ്ഞുപോയല്ലോ എന്നോർത്ത് അവളുടെ ഉള്ളൊന്ന് തികട്ടിയത്. മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തു, ശരീരമൊന്ന് വെട്ടിവിറക്കാൻ തുടങ്ങി.

അതേസമയം, അമ്മയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട രാജീവിന്റെ മനസ്സിൽ വലിയൊരു ലഡു പൊട്ടുകയായിരുന്നു. തങ്ങൾക്കിടയിലെ ആ രഹസ്യമായ കാമം വാക്കുകളിലൂടെ പുറത്തുവന്നതിന്റെ ആവേശത്തിൽ അവന് പെട്ടെന്ന് സംസാരിക്കാൻ തോന്നി.

"...അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ അമ്മയും നാല് ഉരുള ചോറ് മിനിമം ഒരേ സമയം കഴിക്കണം... അതിനുള്ള അവകാശികൾ അമ്മയുടെ ശരീരത്തിൽ തന്നെയുണ്ടല്ലോ, അല്ലേ അമ്മേ...?"

രാജീവ് ഒട്ടും മടിക്കാതെ, അമ്മ പറഞ്ഞ അതേ ദ്വയാർത്ഥത്തിൽതന്നെ തിരിച്ചടിച്ചു.

തന്റെ മകൻ അത്രയും ധൈര്യത്തോടെ അത്തരം ഒരു കാര്യം തിരിച്ചു ചോദിക്കുമെന്ന് രാജി കരുതിയിരുന്നില്ല. ആ നാണവും ഉള്ളിൽ അലയടിച്ച പെൺകാമവും കൂടി ഒന്നായപ്പോൾ, അവൾ മുഖം പൊത്തി ലജ്ജയോടെ അടുക്കളയിലേക്ക് വേഗം ഓടിപ്പോകുന്നത്