Chapter Title : മായമോഹിനി ഫ്രം ചെന്നൈ [മഞ്ജുള]

എന്റെ രണ്ടു കൈകളും എന്റെ തലക്കുമുകളിൽ കൊണ്ടുവന്നു ഒരു കൈകൊണ്ട് ലോക്ക് ചെയ്തു.
കണ്ണുതുറക്കാനുള്ള ശക്തി പോലും എനിക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു.

കക്ഷത്തിൽ നിശ്വാസത്തിന്റെ ചൂട് കാറ്റ്.
ആ ചൂടിന്റെ അല അടങ്ങും മുൻപേ അങ്കിളിന്റെ അരം പോലുള്ള നാവു കക്ഷത്തിൽ ഉരസാൻ തുടങ്ങി.

അടക്കാനാകാത്ത ഇക്കിളി കൊണ്ട് ഞാൻ
ഞെരുങ്ങി മാറാൻ നോക്കി
കൈകൊണ്ടും കാലുകൊണ്ടും അങ്കിൾ എന്നെ ലോക്ക് ചെയ്തിരുന്നു.

നാവിന്റെ തലോടൽ എന്റെ ഉടലിന് താങ്ങാവുന്നതിലും അപ്പുറം ആയിരുന്നു.
അലറി വിളിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ സൈഡിലേക്ക് കമഴ്ന്നു വീഴാൻ നോക്കി.
അങ്കിൾ ബലമായി എന്നെ മലർത്തി കിടത്തി കക്ഷത്തിന് താഴെ മുലയുടെ സൈഡിൽ മുഖമമർത്തി കുറ്റി താടികൊണ്ട് ഉരച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

ബെഡിൽ കാലുകുത്തി നടുയുർത്തി
കുതറി മാറാൻ ഞാൻ ഒന്നൂടെ ശ്രെമിച്ചു.

കഴിയുനില്ല.

അങ്കിൾ എന്നെ വള്ളി പോലെ ചുറ്റി പിണർന്നു കിടക്കുവാണ്.

സഹിക്കാനാവാത്ത വല്ലാത്തൊരു സുഖവും പേറി ഞാൻ അങ്കിളിനു വശംവദയായി കിടന്നു.

ഓരോ കക്ഷവും മുലയും അങ്കിൾ ഉറുഞ്ചിയെടുത്തു.
പിടിവിട്ടുപോകുമ്പോൾ ഒരു ഞെരക്കവും ഞെട്ടിവിറയലും മാത്രമായി എന്റെ പ്രതിരോധം.

തരിപ്പുകാരണം എന്റെ കൈകാലുകൾ അവിടെത്തന്നെ ഉണ്ടോ എന്നുപോലും അറിയാതെ പത്തിരുപതു മിനിറ്റ് അങ്കിളിന്റെ അടിയിൽ കിടന്നു കൊടുത്തു.

അവസാനം ഒരു കിതപ്പോടെ
അങ്കിൾ അപ്പുറത്തേക്ക് മലർന്നടിച്ചു വീണു.

തല ചരിച്ചു ഞാൻ അങ്കിളിനെ നോക്കി
എന്റെ കണ്ണിന്റെ സൈഡിലൂടെ നിന്നും ചെറുതായി ഒഴുകിയ കണ്ണുനീർ പുള്ളി വിരൽ കൊണ്ട് തുടച്ചു..

"വേദനിച്ചോ? "

"ഇല്ല വല്ലാത്ത തരിപ്പ്
എനിക്ക് കാലും കൈയും ഒന്നും അനക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല."

"ആദ്യമായൊണ്ട പെണ്ണെ."

അങ്കിൾ എന്റെ തുടയിൽ ചെറുതായി നുള്ളിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

"അറിയുണ്ടോ? "

"മ്മ്
കുറേശ്ശെ "

അങ്കിൾ പിന്നെയും നുള്ളിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

"അഹ് ഇപ്പോൾ
നോവുന്നു "

"തരിപ്പൊക്കെ മാറിയോ? "

"മ്മ് "

അങ്കിൾ മുന്നോട്ടു കയറി കട്ടിലിൽ ചാഞ്ഞിരുന്നു.

പിന്നെ താഴേക്കു വിരൽചൂണ്ടി.
ഞാൻ പതിയെ അങ്കിളിന്റെ കാലുകൾ വിടർത്തി
കാലുകൾക്ക് നടുവിൽ കൈമുട്ടുകൾ ബെഡിൽ ഉന്നി
മുഖം അങ്കിളിന്റെ കുട്ടന് അല്പം താഴെയായി വരുന്നമാതിരി നിന്നു.

ഉണ്ടകൾക്ക് മുകളിൽ പകുതി ഉണർന്നു വളഞ്ഞു കിടക്കുവാണ്