Chapter Title : മദാലസമേട് ഇതുവരെ [പമ്മൻ JR]

തലമുടിയില്‍ തലോടി പേടിക്കണ്ട എന്ന് ആശ്വസിപ്പിച്ച് അല്‍പം മുന്‍പ് രതീഷിന്റെ കുണ്ണ ഊമ്പിയ ചുണ്ടുമായി അവന്റെ കവിളിലൊരു ഉമ്മയും കൊടുത്ത് വിടര്‍ന്ന് തൂങ്ങിയ പെരും കുണ്ടിയുമെടുത്ത് എണീറ്റ് മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.

പാവങ്ങളുടെ കളി താന്‍കാരണം മുടങ്ങിയെന്ന കുറ്റബോധത്താല്‍ പ്രതീഷ് ലൈറ്റ് അണച്ച് കിടക്കയിലേക്ക് വീണു.

ബെഡ്ഷീറ്റ് അഴിച്ചുകളഞ്ഞിട്ട് രതീഷ് കിടക്കയില്‍ മലര്‍ന്നു കിടക്കുകയാണ്. ദീപ്തി നൈറ്റി ഇട്ടോണ്ട് തന്നെ കട്ടിലിന്റെ അരികില്‍ വന്നു കിടന്നു. കുറച്ച് സമയം മുന്‍പ് കുലച്ചുനിന്ന രതീഷിന്റെ കുണ്ണ വാഴകൂമ്പുപോലെ താഴോട്ട് കിടക്കുന്നു. പാവം... ദീപ്തി പതിയെ പറഞ്ഞു.

''ആര് പാവം എന്റെ സാമാനമോ...''

''അല്ല നമ്മുടെ മോന്‍...''

''മോന്‍... ഹും... അവന്‍ കാരണം ഒരു കളിമുടങ്ങി അപ്പോഴാ അവള്‍ടെയൊരു പാവം...''

''എന്റെ പൊന്ന് രതീഷേട്ടാ നിങ്ങക്കീയൊരൊറ്റ ചിന്തയേ ഉള്ളോ... ഈ കുടവയറും വെച്ച് നിങ്ങളെന്നുമെന്റെ മണ്ടക്ക് കേറിയാലേ ഉറക്കം വരുള്ളോ മനുഷ്യാ...''

''ഡീ... ഇതുവരെ എന്നൊക്കെ നിന്റെ കുഴിയില്‍ കോലിടാമോ അന്നെല്ലാം ഈ രതീഷ് കോലിട്ടിട്ടുണ്ട്. വേണ്ടി വന്നാ ഇനി നിന്റെ കൂതിയിലും ഈ കോലിടും പറഞ്ഞേക്കാം...''

''ഓ... പിന്നേ അതിനെന്റെ പൊന്നുമോന്‍ വ്യാമോഹിക്കണ്ട...''

''അതെന്താ നിന്റെ കൂടി സീലിട്ട് പൂട്ടിയേക്കുവാണോ...''

''ആണെന്ന് കരുതിക്കോ മോനേ...'''

''ഏത് സീലിട്ട് പൂട്ടിയ ആനകൂതിയും ഈ രതീഷ് പുഷ്പം പോലെ തുറക്കും....''

''ഓ... പിന്നേ എന്നാലതൊന്ന് കാണണമല്ലോ...'' ദീപ്തി കൊഞ്ചി.

''നീ പോയാ ഡോര്‍ കുറ്റിയിട്ടിട്ട് വാ ഇനി കുണ്ണ മൂത്ത് വരുമ്പോഴായിരിക്കും ചെക്കന്‍ പേടിച്ച് ഓടി വരണത്...''

''അവനെയങ്ങനങ്ങ് പേടിത്തൊണ്ടനാക്കണ്ട രതീഷേട്ടാ...'' ദീപ്തി രതീഷിന്റെ തുടയ്‌ക്കൊരു പിച്ചുകൊടുത്തിട്ട് കതക് അടയ്ക്കാന്‍ പോയി.

കാര്യമെന്തായാലും