Chapter Title : മദാലസമേട് ഇതുവരെ [പമ്മൻ JR]

നാടിന് വന്നത്...'' ആര്‍മിയില്‍ നിന്ന് വിആര്‍എസ് എടുത്ത് പിരിഞ്ഞ് വന്ന നാല്‍പ്പത്തിയൊന്‍പത് കാരന്‍ സ്റ്റീഫന്‍ ഫിലിപ്പിനോട് ഡിഗ്രി വിദ്യാര്‍ത്ഥിയായ പ്രതീഷ് ചോദിച്ചു.

''അതൊക്കെ വലിയ കഥയാ പ്രതീഷേ... നീ വീട്ടിലേക്കൊന്നും വരുന്നില്ലല്ലോ ഇപ്പോള്‍... നിനക്ക് ബുക്ക്‌സ് ഒന്നും വായിക്കണ്ടേ... ഞാനാണേ അവിടെ ഒറ്റക്കിരുന്ന് ആകെ ബോര്‍ അടിച്ചു. എലിസബത്തിനാണേല്‍ ഈ മാസവും അപേക്ഷിച്ചിട്ട് ലീവ് കിട്ടിയില്ല. പിന്നെ റോഷ്‌നി മോള്‍ക്ക് ഇങ്ങോട്ട് വരാനും മടി. ഡാഡി ഒറ്റക്കേയുള്ളു എന്ന് പറഞ്ഞ് ബാംഗ്ലൂരില്‍ നിന്ന് വന്നാല്‍ പോലും അവള്‍ എലിസബത്തിന്റെ വീട്ടിലാ നില്‍ക്കാറ്.... ഞാനാണേ തന്നത്താനെ വെച്ചുംകുടിച്ചും ഒരു പരുവമായി.'' മദാലസമേടിന്റെ ചരിത്രമറിയാന്‍ സ്റ്റീഫന്‍ ഫിലിപ്പിനോട് ചോദിച്ച ചോദ്യത്തിന് സ്റ്റീഫന്‍ ഫിലിപ്പ് തന്റെ സമകാലിക ചരിത്രം പറഞ്ഞ് ബോര്‍ അടിപ്പിച്ച നീരസത്തോടെ പ്രതീഷ് അവിടെ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു. വെളുത്തു മീഡിയം വണ്ണമുള്ള പ്രതീഷിന്റെ ചെറുകുണ്ടികുലുക്കിയുള്ള നടത്തം നോക്കി സ്റ്റീഫന്‍ ഫിലിപ്പ് വാകത്തറയില്‍ ഇരുന്നു.

പണ്ട് അതായത് പഴശ്ശിയുടെ ഒളിപ്പോരു നടക്കുന്ന കാലത്ത് ആരെയും വെല്ലുന്ന ഒരു മദാലസ ഈ കുന്നിലെവിടെയോ ജീവിച്ചിരുന്നു. നാട്ടുരാജാക്കന്മാരുടെ കിങ്കരന്മാരുടെ ഭോഗാസക്തി ശമിപ്പിക്കലായിരുന്നു അവളുടെ കര്‍ത്തവ്യം. പലരാത്രികളിലും മദാലസയുടെ കുടി തേടി തീപ്പന്തങ്ങള്‍ പലത് ആ മേടുകയറി പോയിട്ടുണ്ട്. സൂര്യന്‍ ഉദിക്കുമ്പോള്‍ പലപ്പോഴും ശുക്ലാഭിഷേകത്താല്‍ മയങ്ങിക്കിടക്കാറുണ്ടായിരുന്നു ആ മദാലസയെന്ന് പഴയ തലമുറയിലെ പലരും ഈ വാകത്തറയിലിരുന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

പക്ഷെ ഇന്നൊരു സത്യം നിലനില്‍ക്കുന്നുണ്ട്. മദാലസമേട് കവലയുടെ കിഴക്കേ ഭാഗത്തെ കയറ്റം കയറി സന്ധ്യകഴിഞ്ഞാല്‍ ആരും തനിച്ച് പോകാറില്ല. ആ കയറ്റത്തിന് മുകളിലാണ് ദേവമ്മയുടെ താമസം. ഒറ്റയ്ക്ക്. ഇഷ്ടികകള്‍ക്കൊണ്ട് കെട്ടിയ വീട്ടില്‍. അതിന്റെ മേല്‍ക്കൂരയിലെ ഓടുകള്‍ക്ക്