0%

Chapter Title : മദജലമൊഴുക്കുന്ന മോഹിനിമാര്‍ 3 [യോനീ പ്രകാശ്‌]

Author : അളകനന്ദ Read All Parts 3732

വൃത്തിയായി കഴുകിയിട്ടു.

ഷോളയാര്‍ റിസര്‍വ് വഴി പൊള്ളാച്ചിയിലേക്കും അവിടുന്ന് തിരുച്ചെന്തൂരിലേക്കുമെന്നതാണ് ഏട്ടന്‍റെ പ്ലാന്‍. അവിടെ എത്തിക്കഴിഞ്ഞാല്‍ ശ്രീലങ്കയിലെ എട്ടലൈ എന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് എത്തിക്കാന്‍ ആള്‍ക്കാരുണ്ടത്രേ.

ഇത്രയും കഷ്ടപ്പെട്ട് കാശും കളഞ്ഞ് ഓടിച്ചെല്ലാന്‍ മാത്രം അവിടെന്താ ഇത്രക്ക് വലുതായുള്ളത് എന്നെനിക്ക് ചോദിക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു.

പക്ഷെ ,ഒന്ന്കൊണ്ടും ആ യാത്ര മുടങ്ങാന്‍ പാടില്ലെന്ന പ്രാര്‍ത്ഥന ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്നതിനാല്‍ ചോദിച്ചില്ല.

രാത്രി 10 മണിയാവാന്‍ കണ്ണിലെണ്ണയൊഴിച്ചു കാത്തിരിപ്പായിരുന്നു പിന്നെ.

അച്ഛനും മുത്തശ്ശനും കുഞ്ഞേച്ചിയും ഏട്ടത്തിയമ്മയുമൊക്കെയായി ഏട്ടന്‍ യാത്രയുടെ വിശദാംശങ്ങള്‍ വിവരിക്കുമ്പോള്‍ എന്റെ മനസ്സിലെ ക്ലോക്ക് ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

ഇടയ്ക്ക് ഏട്ടത്തിയമ്മയെ ഒന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചു.

കഴിഞ്ഞ തവണ ഏട്ടന്‍ വന്ന്‍ പോകാന്‍ നേരം കരഞ്ഞു വീര്‍ത്ത മുഖമായിരുന്നു അവര്‍ക്ക്.

ഇത്തവണ പക്ഷെ അങ്ങനൊരു ലാഞ്ചന പോലുമില്ല. തെളിഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന നീലാകാശം പോലെ സുസ്മേരവദനയായി അങ്ങനെ നില്‍പ്പാണ്.

എന്നെക്കാളേറെ അക്ഷമ ആ മുഖത്തു വായിച്ചെടുക്കാം. ഇടയ്ക്ക് എന്നെയൊന്നു നോക്കിയ ശേഷം ഒരു സിഗ്നല്‍ പോലെ ക്ലോക്കിലേക്ക് നോട്ടമെറിഞ്ഞു.

കഴിഞ്ഞ ദിവസം പാതിയില്‍ കൊഴിഞ്ഞു പോയ രാസരാത്രിയെ തിരികെ പുല്‍കാന്‍ ആ മനസ്സ് വല്ലാതെ തിടുക്കപ്പെടുന്നുണ്ടാവാം.

എന്‍റെ നേരെയുള്ള നോട്ടത്തില്‍ പോലും ആ മദപ്പാട് തെളിഞ്ഞു നില്‍പ്പുണ്ട്.

വാതില്‍ പടിയോടു ചാരിയുള്ള ആ നില്‍പ്പ് കൂടെ ആയപ്പോ അതൊരു കാമാബാണത്തിന്റെ മനുഷ്യരൂപം തന്നെയായി മാറിയിരുന്നു.

എന്നും ആ അണിവയറിനെ പുതച്ചു മറയ്ക്കാറുണ്ടായിരുന്ന നേര്യതിന്‍റെ മുന്താണി ഇന്ന് എനിക്ക് വേണ്ടി തുറന്നിട്ടപോലെ തോന്നി. അതിനുള്ളിലേ നേര്‍ത്ത ഇരുളില്‍ ആ മാംസള വയറിന്‍റെ നടുവില്‍ ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്ന ഒരു കുഴിപ്പാട് പോലെ പൊക്കിള്‍ച്ചുഴി കാണാം..!

ആ കാഴ്ച്ച എന്‍റെ വായില്‍ വെള്ളം നിറച്ചു കളഞ്ഞു. അതിലേയ്ക്ക് നാവു കൂര്‍പ്പിച്ച് ആഴ്ത്തിയിറക്കാന്‍ നേരമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്ന ഓര്‍മ എന്‍റെ കുണ്ണയില്‍ ചലനമുണ്ടാക്കി. അങ്ങനെ ഇരുന്നും നിരങ്ങിയും ഇഴഞ്ഞുമൊക്കെ നേരം വന്നെത്തി.

ഏട്ടന്‍ യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി. എന്‍റെ മനസ്സില്‍ തിരയലച്ചുയർന്നു. ലോട്ടറി കച്ചവടക്കാരെപ്പോലെ ഉള്ളിലാരോ ആർത്ത് വിളിച്ചു. 'ഇതാ ഭാഗ്യം കൺമുന്നിൽ.. അറച്ച് നിൽക്കാതെ മടിച്ച് നിൽക്കാതെ..!’

സമയം പിന്നെയും ഇഴയാൻ തുടങ്ങി. അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കുഞ്ഞേച്ചി കിടക്കാനായി മുകളിലേക്ക് പോയി. അച്ഛനും മുത്തച്ഛനും ഏട്ടനെപ്പറ്റി സംസാരിച്ചു കൊണ്ട് ഉമ്മറത്തിരിപ്പാണ്.

💬 Comments

View all comments