Chapter Title : മദജലമൊഴുക്കുന്ന മോഹിനിമാര്‍ [യോനീ പ്രകാശ്‌]

എന്നെനിയ്ക്ക് തോന്നിയിട്ടുണ്ട്.

ഇത്രയും അഴകൊത്ത സ്ത്രീകളെ ഞാന്‍ മനോരമ വാരികയിലെ ചിത്രങ്ങളില്‍ മാത്രമേ കണ്ടിട്ടുള്ളു.

നിതംബം വരെ നീളമുള്ള ഇടതൂര്‍ന്ന്‍തിങ്ങിച്ചുരുണ്ട കറു കറുത്ത മുടി.. നെറുകയില്‍ മധ്യഭാഗത്തുന്ന്‍ ഇരു വശത്തേക്കും വകഞ്ഞെടുത്ത്, പിന്നില്‍ കഴുത്തിനും അല്പം താഴെയായി കെട്ടി വെക്കും. മുഖത്തിനിരുവശവുമായി ഒരു വെഞ്ചാമരം പോലെ ആ കാര്‍കൂന്തളമങ്ങനെ വിരിഞ്ഞു നില്‍ക്കും. അപ്പോഴൊക്കെ ആ മുഖമൊന്നു കാണണം…!

ഇരു ചെവികളിലും തൂങ്ങിയാടുന്ന മനോഹരമായ ജിമിക്കികളെ മറച്ചു കൊണ്ട് മൂടി നില്‍ക്കുന്ന ആ മുടിയഴകില്‍.. പൊതിഞ്ഞു വച്ചപോലെ വെളുത്തു തുടുത്ത വട്ട മുഖം..
സംസാരിക്കുമ്പോള്‍ പോലും നുണക്കുഴികള്‍ വിരിയുന്ന പഞ്ഞിമിട്ടായി പോലുള്ള തുടുത്ത കവിളുകള്‍..

കട്ടിയില്‍ മഷിയെഴുതിയ കരിങ്കൂവള കണ്ണുകളില്‍ ആണുങ്ങളുടെ മജ്ജ തുളയ്ക്കുന്ന ലാസ്യം..!

തുടുത്തു പഴുത്ത ചാമ്പക്ക പോലുള്ള തിണര്‍ത്ത കീഴ്ച്ചുണ്ടില്‍ നടുവിലായി കുത്തനെ ഒരു കുഴിഞ്ഞ വരയുണ്ട്. ആ നേരിയ വര,ചുണ്ടിനെ തുടുത്ത് നില്‍ക്കുന്ന രണ്ടു ഭാഗങ്ങളാക്കി മാറ്റുന്നു..!

നെറ്റിയില്‍ എപ്പോഴും കുങ്കുമം കൊണ്ട് അലസമായെന്ന പോലെ വച്ച ഒരു പൊട്ട് വച്ചിട്ടുണ്ടാവും... അതേ കുങ്കുമം കൊണ്ട് തന്നെ നെറുകയിലെ പകുത്ത് മാറ്റിയ മുടിയിഴകളിലെ സിന്ദൂരരേഖയിലും തൊട്ടു വെക്കും..!

ആ ഒരു ഐശ്വര്യം ഇനി ആര്‍ക്കെങ്കിലും കിട്ടുമോയെന്ന് ഞാന്‍ അതിശയിച്ചിട്ടുണ്ട്. അത്രയ്ക്ക് അഴകാണ് അവര്‍ക്ക്..!

വീട്ടില്‍ മുണ്ടും നേര്യതുമാണ് സ്ഥിരം വേഷം.

അവര്‍ ഏറ്റവും സെക്സിയാവുന്നത് ആ വേഷത്തിലാണ്.

ഇളം പ്രായത്തിലുള്ള ചെന്തെങ്ങിന്‍ കരിക്ക് പോലുള്ള മുലകള്‍ കോട്ടന്‍ ബ്ലൌസില്‍ അങ്ങനെ മുഴുത്തു നില്‍ക്കുന്നതും അതിനു മുകളിലേക്ക് ചന്ദനനിറമുള്ള നേര്യതങ്ങനെ വീണുലഞ്ഞു
പറ്റിച്ചേര്‍ന്ന്‍ കിടക്കുന്നതും കാണുമ്പോള്‍, സ്വര്‍ഗ്ഗമെന്നൊരു സാധനമുണ്ടെന്നും അതീ കണ്മുന്നില്‍ കാണുന്നതാണെന്നും സ്വയം