Chapter Title : മദജലമൊഴുക്കുന്ന മോഹിനിമാര്‍ 2 [യോനീ പ്രകാശ്‌]

എന്റെ കാതുകളില്‍ പതിച്ചു.
അഞ്ചു മിനിറ്റ് പോലുമായില്ല ..അപ്പോഴേക്കും പോരേന്നോ..!
പ്രതിഷേധം അറിയിക്കുന്ന പോലെ ഞാന്‍ ഒന്ന് കൂടെ അവരിലേക്ക് അമര്‍ന്നു ചേര്‍ന്നു.

''ഇങ്ങനൊരു കള്ളന്‍..എവിടെപോയാവോ ആ കരച്ചിലൊക്കെ..!''

അവരൊന്നു കുലുങ്ങിച്ചിരിച്ചു.

ശരിയാണല്ലോ...ഞാനോര്‍ത്തു.
പക്ഷെ എന്തിനായിരുന്നു കരഞ്ഞതെന്നു പോലും ഇപ്പൊ എനിക്ക് ഓര്‍ക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ല.
ആ മാറിന്റെ ചൂട് എന്റെ ചിന്താകോശങ്ങളെ വരെ ഉറക്കിക്കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു.!

''സങ്കടായോ..ന്റെ പൊന്നിന്..?

അവര്‍ വാത്സല്യത്തോടെ എന്റെ പുറത്തൊക്കെ തടവി.

ഞാന്‍ ആ സുഖത്തിലങ്ങനെ മുഴുകിക്കിടന്നുകൊണ്ട് 'ഇല്ല' എന്നപോലെ മൂളി.

''സാരോല്ല..ഒന്ന് പേടിപ്പിക്കാന്‍ പറഞ്ഞതായിരുന്നുട്ടോ ഏടത്തി.. മോന് സങ്കടാവുംന്ന് ഓര്‍ത്തേയില്ല...ഏടത്ത്യോട് ദേഷ്യണ്ടോ..?''
അവരുടെ സ്വരത്തില്‍ നനവ് പടര്‍ന്നിരുന്നു.

ആ സ്‌നേഹത്തിന്റെ തീക്ഷ്ണത അനുഭവിച്ചറിയുകയായിരുന്നു ഞാനാ വാക്കുകളിലൂടെ..!

ഞാന്‍ അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് തന്നെ ആ മാറിലൊന്നു അമര്‍ത്തി മുത്തി.
എനിക്ക് ദേഷ്യമല്ല, അടങ്ങാത്ത സ്‌നേഹമാണ് എന്ന് വിളിച്ചു പറയുന്നത് പോലുള്ള ഒരു ചുടുചുംബനമായിരുന്നു അത്.

ഏട്ടത്തിയമ്മ ആ സിഗ്‌നല്‍ പിടിച്ചെടുത്തത് പോലെ എന്റെ മൂര്‍ദ്ധാവില്‍ ചുണ്ടുകള്‍ ചേര്‍ത്തു.

''അതേയ്..ഇനി മതീട്ടോ..ഏടത്തി ഒരു കുഞ്ഞു സമ്മാനാ തരാന്ന് വച്ചേ..ഇതിപ്പോ കൂടിപ്പോയല്ലോ..മതി...ഇനി ഏടത്തീടെ പൊന്ന് നേരെ കിടന്നേ...!''

അവരെന്റെ ശരീരത്തില്‍ നിന്നു വിട്ടു മാറാന്‍ ശ്രമിച്ചു.

പക്ഷെ ഞാനെന്റെ ഏട്ടത്തിയമ്മയെ വിട്ടു മാറാന്‍ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു.

നിഷേധത്തോടെ കനപ്പിച്ചൊന്ന് മൂളിക്കൊണ്ട് ഞാന്‍ അതേ കിടപ്പ് തുടര്‍ന്നു.

''പിന്നെ..? നേരം വെളുക്കണ വരെ ഇങ്ങനെ കിടക്കാനാണോ ചെക്കന്റെ പ്ലാന്‍..!''

അവരുടെ ശബ്ദത്തില്‍ ഒരു കൊഞ്ചലിന്റെ വശ്യത പടര്‍ന്നിരുന്നു.

ഒന്നുടെ ശക്തിയായി പുണര്‍ന്നു കൊണ്ട് ഞാന്‍ അതെയെന്ന മൂളലോടെ തലയാട്ടി.

''അപ്പൊ ഉറങ്ങോന്നും വേണ്ടേ..ന്റെ പൊന്നിന്..!''
അവര്‍ കുണുങ്ങിച്ചിരിച്ചു.

വേണ്ട എന്ന