Chapter Title : മദജലമൊഴുക്കുന്ന മോഹിനിമാര്‍ 3 [യോനീ പ്രകാശ്‌]

കേട്ടു. കുഞ്ഞേച്ചി വരുന്നുണ്ട്.

ഞങ്ങള്‍ പെട്ടെന്ന്‍ ഡീസന്റായി

അന്നത്തെ ദിവസം എങ്ങനെയെല്ലാമോ കടന്നു പോയി. ഉറങ്ങാന്‍ കിടക്കുമ്പോഴും മറ്റന്നാള്‍ എന്ന ഒറ്റച്ചിന്ത മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. പിന്നിടാനുള്ള മണിക്കൂറുകളെ മിനിട്ടുകളാക്കിയും സെക്കന്റുകളാക്കിയുമൊക്കെ പിരിച്ചു കൂട്ടി എപ്പോഴോ ആണ് ഉറങ്ങിയത്.

പിറ്റേന്ന്‍, ഏട്ടന്‍ കൊണ്ടിട്ട കാര്‍ മുറ്റത്തൂടൊക്കെ ഒന്നോടിച്ചു നോക്കി.

ലൈസെന്‍സ് കിട്ടിയിട്ട് ഒരു മാസം ആവുന്നതെയുള്ളൂ. ടെസ്റ്റ്‌ കഴിഞ്ഞ ശേഷം പിന്നൊരു വണ്ടിയും ഓടിക്കാന്‍ കിട്ടീട്ടില്ല. അതിന്‍റെയൊരു കുറവ് തീര്‍ക്കുന്നത് ഇപ്പോഴാണ്.

അച്ഛനും മുത്തശ്ശനുമൊക്കെ ഉമ്മറത്തിരിപ്പുണ്ട്. അവരെന്‍റെ ഡ്രൈവിംഗ് അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.

ഞാന്‍ കാറൊക്കെ ഓടിക്കാറായെന്ന ഒരഭിമാനം ആ മുഖങ്ങളില്‍ കാണാനുണ്ട്.

കുറച്ചു നേരം ഓടിച്ചപ്പോഴേക്കും മതിയായി. മുറ്റത്തൂടെ മാത്രം ഓടിക്കുമ്പോ ഒരു സുഖമില്ല.

"നമുക്കൊരെണ്ണം മേടിച്ചാലോ അച്ഛാ…!”

കുഞ്ഞേച്ചി പ്രതീക്ഷയോടെ അച്ഛനെ നോക്കി.

"ഇവിടിപ്പോ ഒരു വണ്ടിയില്ലേ..അത് മതി..!”

കുഞ്ഞേച്ചിക്കൊരു ആക്ടിവയുണ്ട്.അതിനെപ്പറ്റിയാണ്.

"അത് സ്കൂട്ടറല്ലേ അച്ഛാ..കാറൊക്കെണ്ടേല്‍ ഒരാവശ്യം വന്നാ പേടിക്കണ്ടല്ലോ…!”

അച്ഛന്‍ അത് ചിരിച്ചു തള്ളി.

"നിമ്മി പറഞ്ഞതിലും കാര്യമുണ്ടച്ഛാ..!’

ഏട്ടത്തിയമ്മയാണ്. അവര്‍ വാതില്‍ക്കല്‍ ഉണ്ടായിരുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടിരുന്നില്ല.

"മുത്തശ്ശനൊക്കെ രാത്രീല്‍ ഒരാവശ്യം വന്നാ അതൊരു ഉപകാരാണ്..കഴിഞ്ഞ തവണത്തെപ്പോലെ വണ്ടിയ്ക്ക് വേണ്ടി ഓടി നടക്കേണ്ടല്ലോ..പിന്നെ..ഇപ്പോ അമ്പുട്ടനുണ്ടല്ലോ ഓടിക്കാനോക്കെ.!”

ഞാന്‍ ആ മുഖത്തെക്കൊന്നു നോക്കി. ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകള്‍ പരസ്പരമൊന്നിടഞ്ഞു.

അച്ഛന്‍ നിശ്ശബ്ദനായി ഇരിക്കുകയാണ്. അതങ്ങനെയാണ്..ഏട്ടത്തിയമ്മ എന്തെങ്കിലും കാര്യത്തില്‍ ഒരഭിപ്രായം പറഞ്ഞാ തള്ളിക്കളയാനുള്ള ധൈര്യം അച്ഛനില്ല.

അച്ഛന്‍ ഒരു സപ്പോര്‍ട്ടിനെന്നപോലെ മുത്തശ്ശനെ നോക്കി.

" മ്ഹും..സേതു പറഞ്ഞത് ശരിയാ..വയസ്സന്മാരുള്ള വീട്ടില്‍ ഒരു വണ്ടിയൊക്കെ ഉള്ളത് നല്ലതാ...പിന്നെ തനിക്കും നല്ല പ്രായൊക്കെ ആയില്ലേ.. !”

മുത്തശ്ശനും ഏട്ടത്തിയമ്മയെ സപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്തു.

"അങ്ങനെ