Chapter Title : മദജലമൊഴുക്കുന്ന മോഹിനിമാര്‍ 3 [യോനീ പ്രകാശ്‌]

ഇത്ര വലിയ കാര്യം…”

ഏട്ടത്തിയമ്മ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു.

"ആദ്യം വണ്ടി വരട്ടെ...എന്നിട്ടല്ലേ ഡ്രൈവിംഗ് പഠിക്കലൊക്കെ..അപ്പൊ ഇവന്‍ തന്നെ പഠിപ്പിച്ചോളും..ല്ലേടാ അമ്പുട്ടാ..!”

കുഞ്ഞേച്ചിയോടുള്ള സഹതാപം നിറച്ച് കൊണ്ട് ,'സമ്മതിക്കെടാ'എന്ന ഭാവത്തില്‍ ഏട്ടത്തിയമ്മ എന്നെ നോക്കി.

പിന്നെ എനിക്ക് അപ്പീലിനുള്ള അവസരമില്ല. എന്‍റെ ഏട്ടത്തിയമ്മ ഒരു വാക്ക് പറഞ്ഞാ‍ കിണറ്റിലും ചാടും. ഞാന്‍ സമ്മതിച്ച പോലെ പോലെ തലയിളക്കി.

കുഞ്ഞേച്ചി അവിശ്വസനീയതയോടെ എന്നെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളില്‍ വല്ലാത്തൊരു അമ്പരപ്പ് തെളിഞ്ഞു. അത്രയും നേരം പരിശ്രമിച്ചിട്ടും നടക്കാത്ത കാര്യം ഏട്ടത്തിയമ്മയുടെ ഒറ്റ വാക്കില്‍ ഞാന്‍ സമ്മതിച്ചത് അവള്‍ക്ക് ശരിക്കും ക്ഷീണമായി.

അതേ അമ്പരപ്പോടെ ദേഷ്യം മുറ്റിയ ഒരു കൂര്‍ത്ത നോട്ടം അവളെന്‍റെ നേര്‍ക്കെറിഞ്ഞു. ചെറിയൊരു പന്തികേട് പോലെ ആ മുഖത്തു കണ്ടപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഒന്നുമറിയാത്തത് പോലെ പറമ്പിലേക്ക് നോട്ടം മാറ്റിക്കളഞ്ഞു.

"ഇത്രയേള്ളൂ..ഇതിനാ രണ്ടും കൂടെ..!”

ഒരു ചിരിയോടെ കുഞ്ഞേച്ചിയുടെ കയ്യില്‍ മെല്ലെയൊന്നു തട്ടിക്കൊണ്ട് ഏട്ടത്തിയമ്മ തിരിഞ്ഞു നടന്നു. ഇടനാഴിയിലൂടെ അവരുടെ കൊലുസ് ശബ്ദം നടന്നു മറഞ്ഞതും കുഞ്ഞേച്ചി ഒരു കുതിപ്പില്‍ എനിക്കരികിലെത്തി.

"നീയെന്തൊരു ജന്മമാടാ…”

രണ്ടു കൈകളും കൊണ്ടവള്‍ എന്റെ കഴുത്തില്‍ മുറുക്കി.

"…..സ്വന്തം പെങ്ങള്‍ മുന്നിന്ന് കണ്ണീരോഴുക്കീട്ടും കുലുങ്ങാതിരുന്നിട്ട്….ഏടത്തി വന്നൊന്നു നോക്കിയപ്പോഴേക്കും….”

ഒരു തള്ളലോടെ അവളെന്റെ കഴുത്തില്‍‍ നിന്നു പിടി വിട്ടു. ഞാനൊരു ചെറു ചിരിയോടെ അനങ്ങാതിരുന്നു. അവളെന്‍റെ മുന്നിലായി ചാരുപടിയിലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു കൊണ്ട് എന്നെത്തന്നെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കാന്‍ തുടങ്ങി. മെല്ലെമെല്ലെ ആ ചുണ്ടിലൊരു പുഞ്ചിരി വിരിയാന്‍ തുടങ്ങി. ഒപ്പം എന്തോ മനസ്സിലായി വരുന്നുവെന്ന മട്ടില്‍ എന്നെ നോക്കി തലയിളക്കാന്‍ തുടങ്ങി..

എന്‍റെ ഉള്ളൊന്നു കാളി. ഇനി ഞങ്ങളെക്കുറിച്ച്