Chapter Title : മദജലമൊഴുക്കുന്ന മോഹിനിമാര്‍ 3 [യോനീ പ്രകാശ്‌]

കൊഴിഞ്ഞു പോയ രാസരാത്രിയെ തിരികെ പുല്‍കാന്‍ ആ മനസ്സ് വല്ലാതെ തിടുക്കപ്പെടുന്നുണ്ടാവാം.

എന്‍റെ നേരെയുള്ള നോട്ടത്തില്‍ പോലും ആ മദപ്പാട് തെളിഞ്ഞു നില്‍പ്പുണ്ട്.

വാതില്‍ പടിയോടു ചാരിയുള്ള ആ നില്‍പ്പ് കൂടെ ആയപ്പോ അതൊരു കാമാബാണത്തിന്റെ മനുഷ്യരൂപം തന്നെയായി മാറിയിരുന്നു.

എന്നും ആ അണിവയറിനെ പുതച്ചു മറയ്ക്കാറുണ്ടായിരുന്ന നേര്യതിന്‍റെ മുന്താണി ഇന്ന് എനിക്ക് വേണ്ടി തുറന്നിട്ടപോലെ തോന്നി. അതിനുള്ളിലേ നേര്‍ത്ത ഇരുളില്‍ ആ മാംസള വയറിന്‍റെ നടുവില്‍ ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്ന ഒരു കുഴിപ്പാട് പോലെ പൊക്കിള്‍ച്ചുഴി കാണാം..!

ആ കാഴ്ച്ച എന്‍റെ വായില്‍ വെള്ളം നിറച്ചു കളഞ്ഞു. അതിലേയ്ക്ക് നാവു കൂര്‍പ്പിച്ച് ആഴ്ത്തിയിറക്കാന്‍ നേരമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്ന ഓര്‍മ എന്‍റെ കുണ്ണയില്‍ ചലനമുണ്ടാക്കി. അങ്ങനെ ഇരുന്നും നിരങ്ങിയും ഇഴഞ്ഞുമൊക്കെ നേരം വന്നെത്തി.

ഏട്ടന്‍ യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി. എന്‍റെ മനസ്സില്‍ തിരയലച്ചുയർന്നു. ലോട്ടറി കച്ചവടക്കാരെപ്പോലെ ഉള്ളിലാരോ ആർത്ത് വിളിച്ചു. 'ഇതാ ഭാഗ്യം കൺമുന്നിൽ.. അറച്ച് നിൽക്കാതെ മടിച്ച് നിൽക്കാതെ..!’

സമയം പിന്നെയും ഇഴയാൻ തുടങ്ങി. അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കുഞ്ഞേച്ചി കിടക്കാനായി മുകളിലേക്ക് പോയി. അച്ഛനും മുത്തച്ഛനും ഏട്ടനെപ്പറ്റി സംസാരിച്ചു കൊണ്ട് ഉമ്മറത്തിരിപ്പാണ്.

ഏട്ടത്തിയമ്മ പതിയെ അകത്തേക്ക് പിൻവാങ്ങി. ഒരു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോ ഞാനും പിന്നാലെ ചെന്നു. ആൾ അടുക്കളയിൽ പുറംതിരിഞ്ഞ് നിന്ന്കൊണ്ട് എന്തോ ചെയ്യാണ്.

ആ നില്പ് ഞാനൊരു നിമിഷം ആസ്വദിച്ചു. അവരുടെ വിരിഞ്ഞു നിലക്കുന്ന കുണ്ടി എന്നെ മാടി വിളിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി. ഒരുൾവിളിയാലെന്ന പോലെ ഞാനങ്ങോട്ട് നീങ്ങി. ആ കുണ്ടിയിലേക്ക് അരക്കെട്ടമർത്തിക്കൊണ്ട് പിന്നിലൂടെ മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

അവരത് പ്രതീക്ഷിച്ചു നിന്നത് പോലെ ഒന്ന് കിലുങ്ങിച്ചിരിച്ചു.

എന്നിട്ട് പയ്യെ എന്‍റെ നേരെ