Chapter Title : മദജലമൊഴുക്കുന്ന മോഹിനിമാര്‍ 3 [യോനീ പ്രകാശ്‌]

സ്വിച്ചിനരികിലേക്ക് നീങ്ങാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ചു.

തെല്ലൊരു മടിയോടെ അവര്‍ ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്തു.

കനത്ത ഇരുട്ട് ഞങ്ങളെ വിഴുങ്ങി. ഏട്ടത്തിയമ്മ എവിടെയാണ് നിക്കുന്നതെന്ന് പോലും മനസ്സിലാക്കാന്‍ പറ്റാത്ത ഇരുട്ട്.

പുറത്തു കാറ്റ് ശക്തിയായി വീശാന്‍ തുടങ്ങി. നല്ല തണുത്ത കാറ്റ്..മഴ പെയ്യുമെന്ന് ഉറപ്പാണ്.

മെല്ലെ മെല്ലെ ഞങ്ങള്‍ ഇരുട്ടുമായി പൊരുത്തപ്പെട്ടു തുടങ്ങി. അന്തരീക്ഷത്തിലെ സ്വാഭാവികമായ അരണ്ട തെളിച്ചം ഞങ്ങള്‍ക്ക് അനുഭവവേദ്യമായി.

ഇപ്പോള്‍ ചെറിയ രീതിയില്‍ പരസ്പരം കാണാന്‍ പറ്റുന്നുണ്ട്. ഏട്ടത്തിയമ്മ ചുമരും ചാരി ഒരേ നില്‍പ്പാണ്. ഞാനവരെ അടുത്തു വരാന്‍ ആംഗ്യം കാണിച്ചു.

മുടി എടുത്ത് പിന്നിലേക്ക് നിവര്‍ത്തിയിട്ടു കൊണ്ട് മെല്ലെ അവര്‍ എന്‍റെ അടുത്തെത്തി. ഞാന്‍ ആ മൃദുലമായ കൈകള്‍ എന്‍റെ കൈക്കുള്ളിലാക്കി. ചാരുപടിയില്‍ ഇരിക്കുകയായിരുന്നതിനാല്‍ അവരുടെ കഴുത്തിന്‍റെ ഉയരത്തില്‍ മാത്രമേ എന്‍റെ മുഖം എത്തുന്നുള്ളൂ.

ഞാന്‍ മുഖമുയര്‍ത്തി ആ കണ്ണുകളിലേയ്ക്ക് നോക്കി. നേരിയ വെട്ടത്തില്‍ ആ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കം എനിക്ക് കാണാം.

ഞാനെന്‍റെ‍ കാലുകള്‍ വിരിച്ചു വച്ചു. പിന്നെ വലംകൈ അവരുടെ ഇടുപ്പിലേക്ക് വച്ചു കൊണ്ട് ആ ഗ്യാപ്പിലേക്ക് അവരെ മെല്ലെ കയറ്റിയടുപ്പിച്ചു. അവരെന്‍റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു. ആ കണ്ണുകളിലെ അപ്പോഴത്തെ ഭാവം എനിക്ക് കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ആ ശ്വാസഗതിയുടെ വേഗം കൂടിയത് എന്‍റെ മുഖത്തു പതിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

"അമ്പുട്ടാ…!”

ഒരു നേര്‍ത്തു പതുങ്ങിയ സ്വരം എന്‍റെ കാതിലെത്തി. ആ മുഖം താഴ്ന്നു വന്നു നെറ്റിയില്‍ ചുണ്ടുകളമര്‍ത്തി.

ശക്തമായ ഒരു മിന്നല്‍ വെട്ടം. ആ വെളിച്ചത്തോടൊപ്പം തന്നെ തണുത്തുറഞ്ഞ കാറ്റിന്റെ അകമ്പടിയോടെ മഴ ചാറാന്‍ തുടങ്ങി.

ഏട്ടത്തിയമ്മ എന്‍റെ ഇരുകൈകളും പിടിച്ചു കൊണ്ട് മെല്ലെ