Chapter Title : മദജലമൊഴുക്കുന്ന മോഹിനിമാര് 3 [യോനീ പ്രകാശ്]
അതേ കിടപ്പ് കിടന്നു.
"പൊന്നൂ..!”
ഒരു തേങ്ങലോടെ ഏട്ടത്തിയമ്മയുടെ സ്വരം.
"ഏടത്തീ..!”
ഒരു മയക്കത്തിലെന്ന പോലെ ഞാന് വിളി കേട്ടു.
"ന്റെ വാവേ..!”
അടക്കിപ്പിടിച്ച തെങ്ങലുകള്ക്കുള്ളില് വാക്കുകള് മുറിഞ്ഞു പോയി.
ഞാനാ മാറില് നിന്നും മുഖമുയര്ത്തി. അവരുടെ കണ്ണുകള് നിറഞ്ഞൊഴുകുകയാണ്.
"സ്വപ്നത്തില് പോലും കരുതിയതല്ല വാവേ ഇങ്ങനൊക്കെ… ജീവിതം കഴിഞ്ഞെന്നാ കരുതിയെ...ഓരോന്നോര്ത്ത് കരയാത്ത ദിവസങ്ങളില്ല...എന്തിനാ ഇങ്ങനെ ജീവിക്കണേന്നു വരെ തോന്നിപ്പോയിണ്ട്…”
ഒരു തേങ്ങലോടെ ആ മുഖത്തൊരു പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞു.
"ഇങ്ങനൊരു തങ്കക്കുടത്തിനെ ദൈവം എനിക്കായി കരുതി വച്ചിരുന്നൂന്നു അറിഞ്ഞില്ലായിരുന്നല്ലോ… ഇപ്പൊ ഈ ഭൂമീലെ ഏറ്റവും സന്തോഷിക്കുന്ന ആള് ഈ ഏടത്ത്യാ…ഇതിനപ്പുറത്ത് ഏടത്തിയ്ക്ക് ഇനിയൊന്നും വേണ്ട.. ന്റെ പൊന്നൂനെ മാത്രം ..!”
ആ ചുണ്ടുകള് എന്റെ കവിളില് പതിഞ്ഞു.
"എന്നെ മര്യാദ പഠിപ്പിക്കാന് വന്ന ആളാ..!”
ഞാനൊരു കള്ളച്ചിരിയോടെ കണ്ണിറുക്കിക്കാണിച്ചു.
ആ മുഖമൊന്നു തുടുത്തു.
"മ്ഹും...പക്ഷെ പഠിപ്പിച്ചത് ഏടത്തീന്യാ...വേറെ പലതും..!”
അവര് ചുണ്ട് കടിച്ചു കൊണ്ട് ചിരിച്ചു.
"എന്നാ ഇനീം കൊറച്ചൂടെ പഠിപ്പിക്കാനുണ്ട്...മ്മക്ക് ഒന്നുടെ നോക്കിയാലോ...ങ്ഹേ..!”
ആ പൂറിനുള്ളിലെ കൊഴുപ്പില് തളര്ന്നു കിടക്കുന്ന കുണ്ണ ഞാന് മെല്ലെ ചലിപ്പിച്ചു. അവരുടെ മുഖത്തൊരു കുസൃതിച്ചിരി പടര്ന്നു.
"നാളെ കാലത്ത് എണീറ്റ് നടക്കണ്ടേ ഏടത്തീടെ പൊന്നിന്..ഇപ്പൊ തന്നെ കണ്ടില്ലേ ...ഇങ്ങനെ ആര്ത്തി കാണിക്കാതെടാ ചെക്കാ..!”
വാത്സല്യം പുരട്ടിയ ഒരു ചിരിയോടെ അവരെന്റെ താടിയില് പിടിച്ച് കൊഞ്ചിച്ചു.
"മ്ഹും..ആര്ത്തി ആര്ക്കാ...ദേ കണ്ടില്ലേ..!”
ഞാന് ചുണ്ട് വിടര്ത്തിക്കാണിച്ചു കൊണ്ട് കളിയാക്കി.
അവരൊരു നാണത്തോടെ ചുണ്ട് കൂര്പ്പിച്ചു. "സാരോല്ല..ഏടത്തീടെ കയ്യീന്ന് പോയിട്ടല്ലേ പൊന്നൂ...ദാ..പകരം വീട്ടിക്കോ..!”
അവര് എനിക്ക് നേരെ ചുണ്ട് മലര്ത്തി കാണിച്ചു.
ഞാനതൊന്ന് മുത്തിയുറിഞ്ചി.
💬 Comments
View all comments